Ortodontik tedavi sonrasında kullanılan farklı pekiştirme apareylerinin etkinliklerinin dijital modelleme yöntemi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı pekiştirme apareylerinin, ortodontik tedavileri farklı planlanan bireylerde tedavi başarısına olan etkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, İnönü Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'nda tedavi edilen 72 bireyde yürütülmüştür. Araştırma grupları, 1. Grup, çekimsiz-Essix; 2. Grup, çekimli-Essix; 3. Grup çekimsiz-SP; 4. Grup, çekimli-SP; 5. Grup, çekimsiz-Hawley; 6. Grup çekimli-Hawley olarak belirlenmiştir. Dijital model kayıtları tedavi başı (T0), tedavi sonu (T1), pekiştirmenin 3. ayı (T2), pekiştirmenin 6. ayı (T3) ve pekiştirmenin 12. ayı (T4) olarak 5 adettir. Bulgular: Dijital modeller üzerinde üst ve alt çenede yapılan ölçümlerde alt gruplar arasında T0, T1, T2, T3 ve T4 dönemlerinde overjet, overbite, köpek dişleri ve birinci büyük azılar arası genişlik ve ark derinliği ortalamalarında fark bulunamamıştır (p>0,05). Çekimli ve çekimsiz tedavi edilen bireylerde köpek dişleri arası genişlik tedavi ile arttırılmış ve pekiştirme döneminde korunmuştur. Çekimli tedavi edilen bireylerde birinci büyük azılar arası genişlik ve ark derinliği, çekimsiz tedavi edilen bireylerden düşüktür. 3. Grup'ta T4 döneminde, alt kesici çapraşıklığı 1. Grup ve 5. Grup'tan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktür. Çekimli tedavi edilen bireylerde, kullanılan pekiştirme apareyleri arasında kesici çapraşıklığında istatistiksel olarak fark yoktur. Sonuç: Çekimsiz yapılan ortodontik tedavilerde, kesici stabilitesi için özellikle alt kesicilerde SP kullanımı önerilmektedir. Çekimli tedavilerde Essix, SP ve Hawley kullanımında kesici stabilitesinde fark bulunmamaktadır.