Over kanseri hücre hattında timokinon ve sisplatinin hücre göçü ve anjiyogenez üzerine etkilerinin araştırılması

Over kanseri, kadınlarda sık görülen ve yüksek mortaliteye sahip jinekolojik malignitelerden biridir. Genellikle ileri evrede tanı alması ve platin temelli kemoterapilere karşı gelişen direnç, tedavi etkinliğini sınırlamaktadır. Sisplatin (Cis), over kanserinde yaygın kullanılan bir kemoterapötik ajandır; ancak toksisitesi ve sekonder direnç gelişimi, yeni stratejilere olan ihtiyacı artırmaktadır. Bu bağlamda, doğal biyoaktif bileşiklerin kemoterapi ile kombinasyonu dikkat çeken bir yaklaşımdır. Timokinon (TQ), Nigella sativa'dan elde edilen ve antineoplastik özellikleriyle öne çıkan bir fitokimyasal bileşiktir. Bu tez çalışmasında, TQ, Cis ve kombinasyonlarının SKOV-3 over kanseri hücre hattı üzerindeki etkileri in vitro olarak değerlendirilmiştir. Araştırma, özellikle anjiyogenez ve hücre migrasyonu ile ilişkili moleküler yolları hedef almıştır. TQ (0–1000 µM) ve Cis (0–200 µM) ajanlarının farklı süre ve dozlarda sitotoksik etkileri MTT testi ile analiz edilmiş, ardından VEGF, VEGFR1, MMP-2 ve MMP-9 protein düzeyleri Western blot yöntemiyle değerlendirilmiştir. Tekil ve kombinasyon tedavilerinin hücre canlılığı, morfolojik değişiklikler ve doz-zaman yanıtları detaylı biçimde incelenmiştir. Bulgular, TQ'nun VEGFR1 düzeyini azaltırken yüksek dozlarda MMP-2 ekspresyonunu artırdığını; Cis'in ise VEGFR1 ve MMP-9 düzeylerinde azalmaya yol açtığını göstermiştir. En belirgin etki, kombinasyon uygulamalarında gözlenmiş; VEGFR1, MMP-2 ve MMP-9 düzeylerinin baskılanmasıyla hem anjiyogenez hem migrasyon anlamlı şekilde engellenmiştir. Özellikle 48 saatlik ardışık uygulamalarda TQ ön tedavisinin Cis etkinliğini artırdığı hücrte canlılığı analizleri ile saptanmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma TQ ve Cis'in birlikte kullanımının SKOV-3 hücrelerinde sinerjistik antitümöral etkiler gösterebileceğini ve moleküler düzeyde tümör progresyonunu baskılayabileceğini ortaya koymuştur. Bulgular, doğal bileşiklerin kemoterapi ile birlikte kullanımının daha etkili ve seçici tedavi stratejileri geliştirmede önemli bir potansiyel taşıdığını desteklemektedir.