Özel öğrenme güçlüğü olan ilkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin sesli okuma ve konuşma prozodileri arasındaki ilişki

Günümüzde İlköğretim seviyesinde öğrenim görmekte olan her sınıf seviyesinde öğrenme güçlüğü tanısı konmuş öğrenci bulunmaktadır. Öğrenme Güçlüğü ise kendisini 4 şekilde gösterir. Bunlar; Okuma bozukluğu (Disleksi), Aritmetik bozukluğu (Discalculi), Yazılı anlatım bozukluğu (Disgrafi), Adlandırılamayan öğrenme bozukluğudur. Bu problemlerin erken yaşta ve zamanında tespit edilmesi eğitim ve öğretimin kalıcı doğru ve destekleyici bir biçimde devam etmesi adına önem taşımaktadır. Sesli okuma ve konuşma prozodileri öğrencilere özel öğrenme güçlüğü tanısının konulmasında belirleyici unsurlardandır. Bu araştırmanın amacı Özel öğrenme güçlüğü olan ilkokul 3.ve 4.sınıf öğrencilerinin sesli okuma ve konuşma prozodileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma, 2020/2021 Eğitim Öğretim Yılı Güz Döneminde İstanbul İli Avrupa Yakasında bulunan özel ve devlet okullarının 3. sınıflarında okuyan özel öğrenme tanılı 75 öğrenci ve 4. sınıflarında okuyan özel öğrenme tanılı 75 öğrenci olmak üzere 150 öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla "Prozodik Okuma ve Prozodik Konuşma Ölçeği" kullanılmıştır. Toplanan veriler belirlenmiş bazı faktörlere göre (cinsiyet, sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, kardeş sayısı gibi değişkenler) gruplar arasında anlamlı bir fark olup olmadığının tespit edilmesi amacıyla "t" testi ve "tek yönlü varyans analizi" (Anova) kullanılarak yorumlanmıştır. Yapılan çalışma sonucunda özel öğrenme güçlüğü olan ilkokul 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin sesli okuma ve konuşma prozodileri arasında genel olarak doğrusal ilişki olduğu, konuşma prozodilerinin sesli okuma prozodileri üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Prozodik konuşmanın sınıf düzeyi ve kardeş sayısından etkilendiği, prozodik okumanın cinsiyet ve sınıf düzeyinden etkilendiği sonucuna ulaşılmıştır.