Parkinson hastalarında retina ve optik diskin optik koherens tomografi anjiografi ile değerlendirilmesi

Amaç: Gözün vasküler ağı, serebral dolaşımı yansıtan bir ayna olarak hizmet edebilir; bu nedenle erken tanı için doğrulanmış retinal biyobelirteçlerin incelenmesi, Parkinson hastalığının (PH) patogenezini daha iyi anlamak için umut verici bir yaklaşım olabilir. Çalışmamızın amacı, PH tanılı hastalarda makula ve peripapiller bölgedeki iç retina katmanlarının retinal mikrodolaşım değişikliklerinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya Yozgat Bozok Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniğine başvuran 30 kadın, 32 erkek toplam 62 sağlıklı birey ile Nöroloji polikliniği tarafından Göz Hastalıklarına konsülte edilen 32 kadın, 30 erkek toplam 62 Parkinson tanılı hasta dahil edildi. Parkinson hastalarının evrelendirilmesi Hoehn-Yahr Evreleme ölçeği (H&Y) ile bilişsel durumu ise Mini Mental Durum Testi (MMSE) ile değerlendirildi. Tüm hastalara kapsamlı oftalmolojik muayene yapıldı. OKTA (Optik Koherens Tomografi Anjiografi) görüntülemesinde yüzeyel ve derin retinal kapiller pleksus ve peripapiller kapiller pleksusa ait ölçümler alındı. Bulgular: Gruplar arasında yüzeyel damar dansitelerinin kadranlarına ilişkin farklar analiz edildiğinde PH'li bireylerde tüm alanda, tüm parafoveal alan ve perifoveal alanın süperior ve nazal kadranlarında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlenirken (p<0,005); perifoveal alanın temporal ve inferior kadranlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p>0,005). FAZ ve perimetri ölçümlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır (p<0,005). Derin damar dansitelerinde tüm alan, tüm parafoveal alan ve kadranları ile tüm perifoveal alan ve kadranlarında istatistiksel olarak anlamlı azalma gözlenmiştir (p<0,005). Peripapiller kapiller pleksusta ise tüm alan, disk içi, peripapiller alan ve peripapiller alana ait kadranlardan superior yarı, inferior yarı, temporal inferior, temporal superior, ve süperior temporal alanlarda PH'li bireylerde sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı azalma gözlenirken; peripapiller alana ait nasal superior, nasal inferior, inferior nasal, inferior temporal ve süperior nasal kadranda istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p>0,005). Sonuç: OKTA, Parkinson hastalarında makula ve peripapiller bölgelerde azalmış damar yoğunluğu ve FAZ genişlemesiyle ilişkili bulguların, hastalığın erken tanısı ve takibinde biyobelirteç olma potansiyelini gösteren noninvaziv bir görüntüleme yöntemidir. Anahtar kelimeler: Parkinson hastalığı, retina, optik disk, mikrosirkülasyon, optik koherens tomografi anjiografi.