Parabolik oluklu güneş kollektörlerinin performans analizi

Amaç: Bu tez çalışması ADÜ Merkez Kampüste bulunan parabolik oluk güneş sahasının verileri ile Mühendislik Denklem Çözücüsü (EES) programından elde edilen teorik verileri karşılaştırmak, ve sahanın çalıştığı Mayıs, Haziran, Ağustos ayları ve 2020 yılı için güneş sahasının ortalama ısı kazançlarını, kayıplarını, optik ve ısıl verimlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: ADÜ Parabolik Oluk Güneş Sahası analitik olarak modellenmiş, tüm hesaplamalar ve analizler sahanın tam gün çalıştığı günlere ait veriler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Teorik hesaplamalar ve sahanın genel performansını belirlemek için EES programı kullanılmıştır. Giriş değerleri olarak direk güneş ışınımı, rüzgar hızı, hava sıcaklığı ve ısı transfer sıvısı giriş sıcaklıkları, güneşin geliş açısı verileri EES'e tanımlanmış ve Mayıs, Haziran, Temmuz ayları için sistemin model doğrulaması yapılmış ve elde edilen grafik sonuçları incelenmiştir. Yıllık ortalama analizde ise 2020 yılına ait belirli aylar için ayda ortalama 1 gün göz önüne alınmış, ve bu günlere ait veriler EES'e tanımlanmış ve gerekli hesaplamalar gerçekleştirilmiştir. Bulgular: EES'den elde edilen ortalama teorik değerlerin ortalama faydalı ısı için %4,54, ısı transfer sıvısı sıcaklık çıkış değerleri için %11,62, ısı kayıpları için %8,51, ısıl verim için %4,38 lik farklarla gerçek değerlere yaklaştığı tespit edilmiştir. Sonuç: Model doğrulama sonucu olarak Mayıs, Haziran, ve Ağustos ayları için ortalama hatanın %11,62 yi geçmediği, ve güneş sahasının ortalama 470,89 kW yararlı ısı ürettiği, ortalama %41,96 ısıl verim ve %80,16 optik verimle çalıştığı saptanmıştır. Ayrıca, güneş sahası yıllık ortalama %69,85 optik verim, %35,1 ortalama ısıl verim, 209,3 kW ortalama ısı kaybı, 323,93 kW ortalama ısı kazancı olarak performans göstermiştir.