Performans tekniği açısından Debussy etütler: II. defter

Çalgı tekniğini geliştirmek amacıyla yazılmış etütlerin ilk örnekleri, barok dönemde J. S. Bach, D. Scarlatti, Couperin ve Durante gibi besteciler tarafından, org ve klavsen öğreniminde kullanılmak üzere yazmıştır. On sekizinci yüzyılın sonları ile on dokuzuncu yüzyılın başları arasında Cramer, Moscheles, Clementi ve Czerny gibi besteciler çok sayıda etüt besteler. Romantik dönem piyano müziğinde Chopin, Liszt, Alkan ve Saint-Saens tarafından geliştirilen bu etütler, yüksek bir teknik ve müzikal anlayış gerektiren konser parçalarına dönüşür. Yirminci yüzyılda Bartok, Stravinski, Skriyabin ve Messiaen gibi besteciler, romantik anlatımın azalması ile etütlere yeni yaklaşımlar getirilmesini sağlar.Yirminci yüzyılda yazı tekniği ile devrim yaratmış Debussy, çok büyük hayranlık duyduğu Chopin'in etütlerinde olduğu gibi, iki defterden oluşan ?on iki etüt? yazar. Alıştırma amaçlı kullanımı uygun olmayan bu etütlerde, tını kalitesini geliştirmek ön plandadır.Tonal sistem göz önünde bulundurulmaksızın işlenmiş aralıklar, çok sayıda artikülasyon işareti, geniş bir dinamik yelpaze ve büyük bir ustalık gerektiren pedal kullanımı ile çalgının tüm olanaklarından yararlanılır.Tezin birinci bölümde etütlerin tarihsel evrimi ve Debussy'nin ?on iki etüt?ünün yazılış amacı hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise etütlerin ikinci defteri için yoruma ve çalışmaya yönelik önerilerde bulunulmuştur.