Periodontal doku yenilenmesinde kullanılmak üzere antibakteriyel biyobozunur polimerik filmlerin hazırlanması

Çeşitli sebepler sonucunda ortaya çıkan periodontal hastalıklar, insan hayatını olumsuz önde etkileyen ve sadece diş ile kalmayıp vücudun farklı sistemlerinide etkileyen bir durumdur. Bu hastalıkların boyut ve çeşidine bağlı olarak estetiği düzeltmek, diş eti iltihabı sonucu ortaya çıkan enfeksiyonu durdurmak, patolojik cebi ortadan kaldırmak, yıkıma uğrayan dokuları restore etmek, yumuşak doku ve kemik kaybını önlemek ve mobiliteyi azaltmak periodontal tedavinin temel amacıdır. Bu amaç için geliştirilmiş Yönlendirilmiş Doku Rejenerasyonuda hastalıklar sonucu hasara uğramış dişeti, periodontal ligament, sement ve alveol kemik gibi dokuların onarımında kullanılmaktadır. Biyobozunur ve biyobozunur olmayan membranlar sayesinde gerçekleştirilen bu tedavi yöntemi günümüzde etkin olarak uygulanmaktadır. İkincil bir cerrahi işlem gerektiren ve iyileşme sürecini olumsuz etkileyen biyobozunur olmayan membranlar yerine aynı veya daha üstün özelliklere sahip ve aynı zamanda da vücut içerisinde belli bir süre sonra yıkıma uğrayarak kaybolacak biyobozunur membranların kullanımı hem hasta sağlığı açısından hemde maddi yönden daha avantajlı bir konumdadır. Gelişen teknoloji ve ilerleyen bilim sayesinde vücut için en uygun, tedaviye en olumlu cevabı verecek membranların geliştirilmesi ise hala devam etmektedir. Bu tez çalışmasında da yönlendirilmiş doku rejenerasyonunda kullanılmak üzere antibakteriyel özelliğe sahip biyobozunur filmler ucuz ve kolay bir yöntem olan çözücü döküm yöntemi kullanılarak hazırlandı. Çeşitli yüzdelerde polilaktik asit (PLLA) ve polikaprolakton (PCL) kullanılarak kontrol gurubu filmler ve aynı yüzdelere sahip polimer karışımlarına propolis ilave edilerek antibakteriyel grubu filmler hazırlandı. Daha sonra bu iki film grubuna çeşitli testler ve analizler uygulanarak mekanik, ısıl, yapısal, antibakteriyel ve bozunma özellikleri teker teker incelendi. Farklı polimer yüzdelerine sahip filmlerin mekanik özelliklerini öğrenmek amacıyla çekme testine yapıldı ve ağız içinde ısırma ve çiğneme sebebiyle doğabilecek kuvvetlere karşı ne kadar dayanıklı olduğu incelendi. Yapay bir in-vitro ortam hazırlanarak vücut içinde olabilecek yaklaşık bozunma süreleri belirlendi. Antibakteriyel test sonucunda antibakteriyel özellik kanıtlandı. Yüzey morfolosinin nasıl olduğunu belirlemek amacıyla elektron taramalı mikroskop (SEM) yardımıyla yüzey görüntüleri incelendi. Polimerik filmlerin tüm bu testler sonucunda belirlenen özelliklerine propolisin katkısı gözlemlendi. Test ve analizler sonucu iki grup arasındaki olumlu olumsuz değişimler yorumlandı.