Pes planuslu hastalarda alt ekstremite patomekanik değişikliklerinin prognoz üzerine olan etkileri

Bu çalışmada fleksibl pes planuslu hastalardaki ekstemal tibial torsiyonun ayaktaki fleksibl pes planus deformitesi üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Temmuz 1994 ile Aralık 1995 yılları arasında DEÜTF Ortopedi ve Travmatoloji ABD polikliniğine başvuran eksternal tibial torsiyonlu 20 fleksibl pes planus olgusu çalışmaya alınmıştır. Normal tibial torsiyonu olan 10 fleksibl pes planus olgusu da kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Tüm olgularda yüklenme sırasında dorsoplantar ve lateral ayak grafileri alınarak dorsoplantar ve lateral talokalkaneal açılar, talus eğim açısı, kalkaneus eğim açısı, talus-Lmetatars açısı ve Lmetatars eğimi ölçülmüştür. Tibia ve femur torsiyon ölçümleri bilgisayarlı tomografi ile yapılmıştır. Her iki gruptaki ölçümler karşılaştırıldığında eksternal tibial torsiyonlu fleksibl pes planus olgularında, normal tibial torsiyonlu olgulara göre dorsoplantar talokalkaneal açı, lateral talokalkaneal açı ve talus eğiminde artma olmadığı, Lmetatars eğimi ile kalkaneus eğiminin azaldığı ve talus-Lmetatars açısının etkilenmediği bulunmuştur. Böylece eksternal tibial torsiyonlu olgularda talusun plantara ve mediale dönememesi nedeniyle longitudinal arktaki kırılmanın naviküloküneiform. eklemden olacağı sonucuna varılmıştır. Ayak ^arkası ve önü arasındaki bu uyumsuzluk kas dengesini bozarak gastrosoleus kas grubunun yükünü arttırmakta ve deformitenin prognozunu olumsuz etkilemektedir.