Piyano eğitiminde fizyolojik bağlamda koruyucu önlemlerin üst ekstirimite sorunlarına ve performansa etkisi

Piyano çalmak fiziksel bir aktivitedir ve vücudu fizyolojik olarak tanımayı gerektirir. Eğitim sürecinde aşılması beklenen teknik ve müzikal güçlükler kimi zaman kas ve iskelet sisteminin zorlanmasına ve buna bağlı rahatsızlıkların oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Piyano çalma tekniğinin incelenmesi, ortaya çıkabilecek fizyolojik rahatsızlıkları ve bu rahatsızlıkların icrayı güçleştirecek etkilerini ortaya koyacak ve anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Bu araştırmada, "Piyano Eğitiminde Fizyolojik Bağlamda Koruyucu Önlemlerin Üst Ekstremite Sorunlarına ve Performansa Etkisi" araştırmak istenmektedir. Araştırmanın bağımsız değişkenini, deney grubunda yer alan, Kocaeli Üniversitesi Müzik Bölümü'nde temel piyano eğitimi alan öğrencilere uygulanan 8 haftalık hedefe yönelik koruyucu önlemleri içeren piyano eğitimi oluşturmaktadır. Kontrol grubunda ise var olan normal süreçte eğitim öğretime devam edilmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkenlerini ise Kol-Omuz-El Sorunları Anketi (DASH) ve Piyano Eğitimcileri Gözlem Formu oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında deney ve kontrol grubu oluşturularak bağımsız değişkenin bağımlı değişkeni etkileyip etkilemediğinin incelenmesi hedeflenmiştir. Her iki grupta deney öncesi ve deney sonrası ölçmeler yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının DASH puanlarında anlamlı bir farklılık olmamıştır. Bu durum, grupların başlangıçta benzer fiziksel durumda olduğunu ve müdahale öncesinde homojen gruplar oluşturulduğunu göstermektedir. Araştırma sonuçları, deney grubu öğrencilerinin DASH anketinin müzisyenlik becerilerinde ve iş modeli boyutlarında belirgin iyileşmeler gözlemlendiğini göstermektedir. Özellikle, hedefe yönelik koruyucu önlemler içeren eğitim programının, müzisyenlere özgü yetersizliklerin azaltılması ve mesleki performanslarının artırılması açısından kontrol grubundan daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, kontrol grubundaki geleneksel piyano eğitimi uygulamasının, bu alanlarda anlamlı bir iyileşme sağlamadığı görülmüştür. Bu bulgular, müzik eğitiminde sağlık odaklı ve öğrenci performansını destekleyici programların, özellikle mesleki işlevsellik ve müzikal yetkinlikler açısından kritik bir rol oynayabileceğini vurgulamaktadır.