Proksimal falanks ve orta falanks kırıklarında k teli kullanımı ile vida kullanımının fonksiyonel ve radyografik sonuçlarının karşılaştırılması

El, insanın günlük hayatta en çok kullandığı ve fonksiyonel olmasını sağlayan en önemli uzvudur. Genel olarak da bilindiği gibi eklem içi kırıklar iyileşme süreci daha uzun olan ve ideal tedavi uygulanamazsa hastaların en çok ağrı ve hareket kısıtlılığı gibi sorunlar yaşadığı kırıklardır. Bunun için çeşitli tespit yöntemleri vardır. Bu kırıklar mini vidayla tespit, mini plakla tespit, K teliyle tespit, dinamik ve statik eksternal fiksatörle tespit şeklinde tedavi edilebilmektedir (72,73) . Bu yöntemlerin hangisinin hangi açıdan daha üstün olduğu araştırılmaktadır. Bu yüzden bu tezin konusu orta ve proksimal falanks eklem içi kırıklarında K teli kullanımının ve mini vida kullanımının fonksiyonel ve radyografik sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. Amacımız bu kırıklarda hangi tedavinin daha etkili olduğunu bulmak ve bu hastaları daha erken rehabilite edip günlük hayatlarına ve iş hayatlarına en erken olacak şekilde kavuşturmaktır. Bu çalışma Manisa Celal Bayar Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda yapılmıştır. Çalışmaya kliniğimizde 01.01.2013-15.10.2022 tarihleri arasında opere edilen hastalar dahil edilmiştir. Hastalar proksimal falanks ve orta falanksta eklem içi kırığı olan hastalarla sınırlanmış olup 30 tanesi K teliyle tespit edilmiş eklem içi kırığı olan hastalardan, 28 tanesi de mini vida ile tespit edilmiş eklem içi kırığı olan hastalardan oluşmaktadır. K teliyle tespit edilen hastalarda 10 tanesi, mini vida yapılan hastalardan da 8 tanesi kontrole gelmediği veya aşağıda belirtilen dışlama kriterlerine sahip olduğu için bu hastalar çalışmaya dahil edilmedi. 20 tanesi vida ile 20 tanesi K teliyle tespit edilen toplam 40 erişkin hastayla çalışma retrospektif olarak yapıldı. Bu sonuçlar çerçevesinde orta ve proksimal falanks eklem içi kırıklarında vida kullanımının K teline göre daha erken rehabilitasyona izin verdiği, TAF derecelerinin hem 1. ay hem de 2.ay K teli kullanılan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu, TAE kayıpları arasında 1.ay istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı 2.ayda ise vida yapılan grubun TAE kaybının anlamlı olarak daha az olduğu, vida yapılan grubun DASH, MHQ ve VAS sonuçlarının istatistiksel anlamlı olarak daha iyi olduğu saptanmıştır. Toplam 3 hastada enfeksiyon bulguları saptandı. Bunları 2'si K teli uygulanan grupta, 1'i vida uygulanan grupta ortaya çıkmış olup hepsi yüzeyel enfeksiyondu ve hepsi oral antibiyoterapiyle ortadan kayboldu. Hastayı daha kısa süre atelle takip etme imkanı vermesi, hastaya daha erken hareket başlama imkanı vermesi ve anket sonuçlarına dayanarak daha iyi fonksiyonel sonuç sağlaması vida kullanımının avantajlarıdır. Bununla beraber orta ve proksimal falanks eklem içi kırığı gözüken hastaların yüksek enerjili travmalar nedeniyle bazılarının açık yaralanmaları olduğu saptandı. Bu nedenle K telinin geçici bir tespit olduğu ve çıkarılmasının daha kolay olması ve 2. ameliyat gerektirmemesi düşünülmelidir. Ayrıca K telinin ucuz olması, mini vidaya göre kolay ulaşılabilir olması, daha kısa sürede uygulanabilmesi, kapalı yapılan bir cerrahi olduğu için yumuşak dokuya daha az zarar vermesi K teliyle tespitin avantajları arasındadır. Bütün bunların ışığında hastaların yumuşak dokusunun değerlendirilerek, hastanın beklentilerine dikkat edilerek vida veya tel kullanımına karar verilmesi önerilir.