Erken Neolitik Urfa Bölgesine Kuir bir bakış: Fallusun Esrik etkenliği

Yukarı Mezopotamya Erken Neolitik ikonografisinde önemli bir yere sahip olan fallus, arkeoloji literatüründe maddi varlığından ziyade çağdaş çağrışımlarıyla değerlendirilmiştir. Sayısız fallik temalar, erkek merkezli bir toplumun işareti olarak yorumlansa da bölgede hiyerarşik bir sosyal tabakalaşmanın veya ikili cinsiyet sisteminin varlığını destekleyen hiçbir maddi kanıt yoktur. Bu tez, Nevali Çori, Göbeklitepe, Karahantepe ve Sayburç'tan ele geçen arkeolojik malzeme üzerine Bağlamsal Arkeoloji'yi Kuir Teori çerçevesiyle uygulayarak fallik ikonografinin bütünsel bir yorumunu sunmaktadır. Bu çalışmada, fallus imgesini erkek merkezli bir toplumun sembolü olarak anlamak yerine, fallus, fiziksel özellikleri üzerinden, aracının manevi dünyaya geçmesine yardımcı olan esrik bir ritüel aracı olarak bağlamsallaştırılmaktadır. Bu girişimde cinselliğe ilişkin güncel arkeoloji politikaları, kuir çalışmalara fenomenolojik yaklaşımlar kullanılarak eleştirilmektedir. Ayrıca Kuir Teori ile Bağlamsal Arkeoloji arasındaki güçlü post-yapısalcı ilişkiler ortaya çıkarılarak Kuir Arkeoloji'yi uygulamanın yeni yolları tanıtılmaktadır.