Radius distal uç kırıklarında erken manuel terapinin fonksiyonel sonuçlar üzerine etkisi

Amaç: Radius distal uç kırığı (RDUK) sonrası volar plaklama yapılan hastalarda cerrahi sonrası erken manuel terapi uygulamalarının fonksiyonel sonuçlar üzerine etkilerini incelemek. Yöntem: Hastalar randomize olarak Rutin Fizyoterapi (RF) grubu (n=17) ve Erken Manuel Terapi (EMT) grubu (n=15) olmak üzere iki gruba ayrıldı. RF grubuna rutin fizyoterapi programı uygulanırken, EMT grubuna rutin fizyoterapi programına ek olarak Mulligan'ın hareket ile mobilizasyon yöntemi uygulandı. Tüm uygulamalar haftada iki seans olmak üzere 12 hafta boyunca yapıldı. Hastaların ağrı şiddeti, ödemi, EHA, el ve parmak kavrama kuvvetleri, fonksiyonu, özürlülüğü, yaşam kalitesi değerlendirildi. Ölçümler cerrahi sonrası 3. hafta, 6. hafta ve 12. haftada yapıldı. Bulgular: Grupların yaş dışındaki demografik ve klinik özellikleri benzerdi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Her iki grupta da ilk ölçümlere göre ağrı şiddeti, ödem ve DASH-T özürlülük değerlerinde azalma, EHA, kavrama kuvveti ve Hasta Bazlı El Bileği Değerlendirme Anketi (HBEBD) fonksiyon değerlerinde anlamlı artış görüldü (p<0.05). Her iki grup birbiri ile karşılaştırıldığında EMT grubunda RF grubuna göre tüm ölçümlerdeki ağrı şiddeti ve HBEBD skorlarının daha düşük, EHA ve kavrama kuvveti değerlerinin daha yüksek olduğu belirlendi (p<0.05). Sonuçlar: RDUK volar plaklama sonrası erken dönemde rutin fizyoterapi programına eklenen manuel terapi uygulaması ağrı şiddeti, EHA, kavrama kuvveti ve el fonksiyonları üzerine rutin fizyoterapiye göre daha etkilidir. Bu hastalarda manuel terapi, postoperatif erken dönemde güvenli bir şekilde uygulanabilir.