Samuel Beckett'ın Üçleme'sinde (1951) ve Franz Kafka'nın Dava'sında (1925) modern insanın temsili ve absürd tezahürleri

Absürd, 20. Yüzyılın karanlık dönemini oluşturan dünya savaşlarından, soykırımlardan ve çeşitli siyasi karışıklıklardan etkilenmiş bir edebi türdür. Kapitalist ve totaliter sistemler, modern teknolojiyle sömürebilecekleri kitleler yaratmıştır, bunun yanı sıra iletişim problemleri ve insanların robotlaştırılması, gelecek dünyaya olan inancı sarsmış, böylece savaş sonrası dönem ortaya umutsuzluk, güvensizlik, yabancılaşma, ve yalnızlık gibi varoluşsal sorunlar çıkarmıştır. Evrenin anlamsızlaşmasının sonucu olarak, insanoğlu hem kendine hem doğaya yabancılaşmış ve bu durum da modernist yazarları, 20. yüzyılın absürd durumunu tasvir etmeye yöneltmiştir. Böylece bu yazarlar, evrenin absürdlüğünü betimlemek için varoluşçu konulara eğilerek ve modern insanın sorunlarına ayna tutarak, farkındalık yaratmayı amaçlamışlardır. Dolayısıyla bu çalışma, Samuel Beckett?ın Üçleme?sinde (1951) ve Franz Kafka?nın Dava?sındaki (1925) absürd karakterleri, evrenin absürdlüğüyle ve anlamsızlığıyla olan ilişkileri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Bu iki eseri karşılaştırarak, bu çalışmanın konusu, modern çağın yarattığı absürdlüğün insanlık üzerindeki etkilerini incelemek ve yozlaşan dünyada kendine kimlik arayışı içinde olan insanoğlunun yolculuğunu sunmaktır.