Restoratif diş tedavisi kliniğinde yapılan direkt posterior kompozit restorasyonların değerlendirilmesi, retrospektif bir çalışma

Amaç: Bu retrospektif çalışmanın amacı, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Restoratif Diş Tedavisi Anabilim Dalında yapılan direkt posterior kompozit restorasyonların sağkalımını ve başarısızlığını etkileyen olası faktörleri incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Şubat-Mayıs 2023 tarihleri arasında 250 hastaya yapılan 856 direkt posterior kompozit restorasyon dahil edildi. Restorasyonlar deneyimli iki araştırmacı tarafından Şubat-Mayıs 2025 tarihleri arasında FDI kriterlerine göre değerlendirildi. Ayrıca katılımcıların sosyo-demografik ve ağız hijyen alışkanlıklarıyla ilgili verileri ile restorasyona ilişkin verileri kaydedildi. İstatistiksel analiz Ki-kare ve Fisher's Exact testi kullanılarak gerçekleştirildi (α = 0,05). Bulgular: 2 yıllık retrospektif değerlendirme sonucunda 23 (%2,69) restorasyon retansiyon kaybı ve fraktür açısından klinik olarak başarısız bulundu. Diş tipi (p = 0,025) ve kavite sınıfı (p = 0,034) kompozit restorasyonların retansiyon kaybı ve fraktür açısından klinik başarısını istatistiksel olarak etkiledi. Farklı çürük risk grupları ve restorasyonları gerçekleştiren operatörler arasında klinik olarak başarılı ve başarısız skorlar açısından anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p> 0,05). Sonuçlar: Bu retrospektif çalışmada, direkt posterior kompozit restorasyonların iki yıllık sağkalım oranının yüksek olduğu, diş tipi ve kavite sınıfının restorasyon başarısını anlamlı şekilde etkilediği belirlendi. Anahtar Kelimeler: Direkt restorasyon, Klinik başarı, Kompozit rezin, Retrospektif çalışma, Sağ kalım