Romatoid artritli hastalarda hastalık aktivitesi ile visseral yağ arasındaki ilişki

Romatoid artrit (RA) kronik, inflamatuar, otoimmün bir hastalıktır. Tedavide hastalık modifiye edici ilaçlar ve biyolojik ajanlar kullanılmaktadır. Çalışmalarda obezitenin biyolojik ajanlara cevabı azalttığı gösterilmiştir. Visseral yağ obezitenin neden olduğu metabolik ve inflamatuar olaylardan sorumlu tutulmaktadır. Bu çalışmanın amacı RA'lı hastalarda visseral yağ oranını ve hastalık aktivitesine etkilerini belirlemektir. Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran 101 RA'lı hasta ve 45 sağlık kontrol grubu çalışmaya alındı. Vücut yağ doku yüzdesi, visseral yağ yüzdesi Biyoempedansmetre tekniği ile çalışan OMRON BF 508 marka vücut analizi aleti ile ölçüldü. RA'lı hastalar muayene edilerek artrit ve hassas olan eklemleri belirlenerek DAS 28 değerleri hesaplandı ve hastalık aktiviteleri DAS 28 ve VAS ile belirlendi. RA'lı hastalarda ilaç alt grubu oluşturularak yapılan değerlendirmede anti TNF kullanan grupta total yağ ortalaması 43,1, Disease Modifying Anti Rheumatısmal Drug (DMARD) grubunun total yağ ortalaması 38,5, kontrol grubunu total yağ ortalaması 36,9 idi. Total yağ açısından anti-TNF ve kontrol grubu arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptandı (P=0,031); diğer gruplar arasında total yağ açısından anlamlı fark saptanmadı (p = 0,113 ve 0,705). Anti TNF kullanan hastalarda visseral yağ ortalaması 11,1 DMARD grubunun visseral yağ ortalaması 8,6, kontrol grubunun visseral yağ ortalaması 8,9 idi. Anti TNF grubunun visseral yağ oranı kontrol ve DMARD grubuna göre yüksek olup istatiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0,018 ve 0,003). Romatoid artrit hastalarında visseral yağ oranı daha yüksek olduğu tespit edildi. Anti TNF kullanımı ile hem total ve hemde visseral yağ oranlarının daha fazla arttığı tespit edildi ve bununda tedavi yanıtını etkileyen bir faktör olabiliceği düşünüldü. Anahtar kelimeler: Romatoid artrit, visseal yağ, toplam yağ, anti-tnf, DMARD