Şeffaf plak tedavilerinde kullanılan farklı ataşman tipleri ve konumlarının mandibular birinci premolar dişlerin rotasyon hareketine etkisinin sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

Şeffaf plak tedavilerinde kullanılan ataşman şekillerinin ve konumlarının mandibular birinci premolar dişlerde rotasyon hareketine ve şeffaf plak retansiyonuna etkisini ayrıca canlı dokularda oluşan stres değerlerini sonlu elemanlar stres analiz metodu ile incelemek ve karşılaştırmaktır. Çalışma için mandibular dişli bir model oluşturulmuş birinci premolar diş 30° rotasyonlu modellenmiştir. Birinci premolar diş üzerine yatay dikdörtgen, dikey dikdörtgen, elipsoid, semi elipsoid ataşmanlar bukkal, lingual ve kombine bukkal ve lingual şekilde yerleştirilerek 13 ayrı grup oluşturulmuştur. Ataşmansız bir model kontrol grubu olarak oluşturulmuştur. 13 model üzerine birinci premolar dişe 0,25 mm'lik aktivasyon hareketi uygulanmıştır. Sonlu elemanlar stres analiz metodu ile şeffaf plak yer değiştirmesi, periodontal ligament (PDL) üzerinde oluşan Von mises stresler ve diş yer değiştirmeleri değerlendirilmiştir. PDL'de oluşan en yüksek stres değeri hem bukkal hem de linguale yatay dikdörtgen ataşman yerleştirilen grupta gözlemlenmiştir (0,1971 MPa). Şeffaf plaklarda en az yer değiştirme hareketi hem bukkal hem de linguale semi elipsoid ataşman yerleştirilen grupta gözlemlenmiştir (0,1441 mm). Dişteki en fazla yer değiştirme ise hem bukkal hem de linguale yatay dikdörtgen ataşman yerleştirilen grupta gözlemlenmiştir (0,1267 mm). Dişteki en az yer değiştirme ise sadece linguale dikey dikdörtgen ataşman yerleştirilen grupta gözlemlenmiştir (0,07283 mm). Ataşmanlı gruplar ataşmansız gruplara göre daha iyi retansiyon sağlamıştır. Yatay dikdörtgen ataşman yerleştirilmiş modellerde diğer modellere göre belirgin şekilde daha fazla diş hareketi gözlemlenmiştir. Diş hareketi sonucuna paralel olarak yatay dikdörtgen ataşman yerleştirilmiş gruplarda PDL'de oluşan Von mises stresleri daha yüksektir.