Yabancı dil olarak İngilizce öğrenimi bağlamında grup konuşma sınavlarında söz sırası oluşturmada gülümseme ve kahkaha örüntüleri incelemesi

Son on yılda, konuşma çözümlemesi bakış açısıyla ikinci dil sözlü değerlendirmede kullanılan çok modlu kaynakları araştıran kapsamlı araştırmalar yapılmıştır. Sınıf içi etkileşim bağlamında gülümsemeyi ve kahkahayı mikro-analitik bir bakış açısıyla inceleyen çok sayıda araştırma da mevcuttur. Ancak, ikinci dil sözlü değerlendirme bağlamında gülümsemelere ve kahkahalara özel olarak odaklanan çalışmalar açısından alanyazında bir boşluk vardır. Bu nedenle, etkileşime dair analitik bir yaklaşım kullanan bu çalışma, bu etkileşimsel kaynaklar aracılığıyla gerçekleştirilen eylemleri tanımlamak için bir yabancı dil olarak İngilizce sözlü değerlendirme sınavları bağlamında gülümsemelerin ve kahkahaların etkileşimdeki sıralı organizasyonunu anlamaya çalışır. Veriler Türkiye'deki bir yükseköğretim kurumunun B1 düzeyi sınav arşivinden alınmıştır. Bu çalışmada yer alan sınav sayısı 62'dir ve her biri 3-5 kişilik gruplar halinde yapılır. Toplamda yaklaşık 8 saatlik veri, CA kurallarına uygun olarak deşifre edilir ve sıralı organizasyon ve konuşma sırası organizasyonel sistemleri analiz edilir. Bir sonraki adımda, gülümsemelerin ve kahkahaların dizilimsel sırası analiz edilir ve konuşma sırasını oluşturmak için etkileşimde hangi eylemleri gerçekleştirdikleri incelenir. Bulgular, gülümsemelerin ve kahkahaların sıralı konumlarının sistematik olduğunu ve çeşitli işlevlere hizmet ettiğini göstermektedir. Sıralı organizasyon açısından, bir gülümsemenin ve/veya kahkahanın başlangıç konumu değişiklik gösterirken (etkileşimdeki bir sorundan önce, sessizlik sırasında ve sorunun çözülmesiyle), gülümseme ve/veya kahkaha eylemlerinin bitiş noktası, bir sonraki konuşmacı cümlenin öznesini, fiil ve öznesini ya da yan tümcesini üreterek etkileşimin devamlılığını temin ettiği yerdir. Ek olarak, gülümsemeler ve kahkahalar, etkileşimin devamlılığını sağlamak için ikinci dil etkileşiminde önemli bir role sahiptir. Verilerin mikro-analitik analizi, konuşma sırası organizasyonunda gülümsemelerin ve kahkahaların üç farklı işleve hizmet ettiğini göstermektedir: potansiyel sorunun kabulü, sözün geliştirilmesindeki yetersiz ve herhangi bir konuşmacıya atfedilemeyen uzun sessizliklerin hafifletilmesi ve son olarak bir sonraki konuşmacı için çağrı. Bu çalışmanın bulguları, gelecekteki test ve öğretim uygulamaları için sınıf etkileşimsel yeterliliği olgusunun anlaşılmasına katkıda bulunur.