Sıkıştırılmış kil dolgu zeminlerin geoteknik özelliklerininbelirlenmesi

Zeminlerin stabilitesini etkileyen en önemli faktör zeminlerin kayma mukavemetidir. Arazide sıkıştırılmış kil dolgu zeminlerde kayma mukavemeti, sıkıştırma su muhtevasından, plastisite indisinden ve arazide sıkıştırma enerjisinden doğrudan etkilenir. Bu çalışmada arazide farklı sıkıştırma enerjilerinde kontrollü sıkıştırılmış kil dolgu zeminin kayma mukavemeti parametreleri olan kohezyon ve içsel sürtünme açılarının serbest basınç ve konsolidasyonsuz-drenajsızüç eksenli basınç (UU) deneyleriyle belirlenerek arazide uygulanan farklı enerjilerin kayma mukavemeti üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, zemin numuneleri standart proktor deneyi ile optimum su muhtevasında tekrar sıkıştırılarak kayma mukavemeti parametreleri karşılaştırılmıştır. Kullanılan kil numunelerinin sınıfını belirlemek için yapılan likit limit, plastik limit deneyleri sonuçları ile granülometre sonuçları incelendiğinde, numunelerin CH ve CL sınıflarında olduğu saptanmış olup numuneler üzerinde yapılan deney sonuçları karşılaştırıldığında Düz Silindirli-Tek Silindirli Kompaktör (SDR) kullanılarak yapılan sıkıştırmanın Poligonal Silindirli-Tek Silindirli Kompaktör (PDR) kullanılarak yapılan sıkıştırmaya göre daha düşük olduğu, Dolgu zemin imalatında 12 pas sayılı noktalardan alınan numunelerin taşıma gücünün 8 pas sayılı numunelere göre daha iyi olduğu görülmüştür. 8 pas sayılı numunelerin ise 4 pas sayılı numunelere göre daha yüksek taşıma gücüne sahip olduğu görülmüştür. Dolayısıyla pas sayısı arttıkça zeminin taşıma gücünün arttığı anlaşılmıştır.