Social isolation, negative affect and temporal error monitoring

Bu tez, zamansal hata izleme yeteneklerini, durumsal farklılıklar (sosyal izolasyon ve yalnızlık) ve bireysel farklılıklar (örn. durumluk kaygı, kaygı, depresyon ve OKB gibi subklinik özellikler) perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. COVID-19 pandemisi, zihinsel sağlık ve psikolojik/bilişsel işlevler de dahil olmak üzere hayatımızın birçok yönünü etkilemiştir. COVID-19 ile ilgili karantina önlemlerinin özgün bir özelliği zorunlu sosyal izolasyon olmasıdır, bu da bildirilen yalnızlıkta artışa yol açmıştır. Yalnızlığın bilişi etkilediği bilinse de, özellikle zamansal biliş ve hata izlemenin etkisini inceleyen az sayıda çalışma mevcuttur. Hata izleme, bireyin hata yaptığında bunu tespit edebilme yeteneğini ifade eder. Geleneksel olarak kategorik seçim görevleriyle incelenen bu yetenek, son araştırmalarla bireylerin hatalarının büyüklüğünü ve yönünü de takip edebildiğini göstermiştir. Bu tez, zamansal yargıların yalnızlıktan etkileneceğini ve bu ilişkinin katılımcıların bireysel farklılıkları, özellikle olumsuz duygulanım tarafından şekillendirilebileceğini öne sürmektedir. Tez, üç çalışmadan oluşmaktadır. Çalışma 1, sosyal izolasyonun genel zamansal bilgi işleme üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çalışma 2, sosyal izolasyonun özel olarak zamansal hata izleme paradigmasında zamansal farkındalığı nasıl değiştirdiğini araştırmaktadır. Çalışma 3, yalnızlık ile zamansal hata izleme arasındaki ilişkinin subklinik özellikler ve olumsuz duygulanım tarafından nasıl etkilendiğini incelemektedir. Sonuçlar, hata yönü ve büyüklüğünü izleme yeteneğinin sosyal izolasyon ve bireysel farklılıklardan etkilendiğini göstermektedir.