Stop-bang skoru ile oksijen rezerv indeksi ve zor havayolu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada; genel anestezi altında opere edilecek olan hastaların STOP-BANG skoruna göre iki gruba ayrılarak oksijen rezerv indeksi (ORİ) ile değerlendirilmesi, ikincil olarak da bu hastalarda olası zor hava yolunun belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı ve hasta onamları alındıktan sonra prospektif planlanan çalışmaya; elektif cerrahi nedeniyle endotrakeal entübasyon uygulanan, Amerikan Anestezistler Derneği (ASA) I-III risk grubunda, 18-65 yaş arası 72 hasta alındı. STOP-BANG anketi yapılan hastalar Grup D düşük risk (0-2 puan) ve Grup Y yüksek risk (3-8 puan) olarak iki gruba ayrıldı. Rutin monitörizasyona ek olarak ORİ ve serebrel oksimetre (NIRS) ile monitörizasyon yapıldı. Tüm hastalara 6 lt/dk %100 oksijen ile preoksijenasyon uygulandı, bu sürede ulaşılan en yüksek ORİ değeri ve bu değere ulaşma süresi kaydedildi. Preoksijenasyon öncesi (T1), preoksijenasyon sonu (T2), maske ventilasyonu sonu (T3) ve entübasyon sonunda (T4) tüm veriler kaydedildi. Arter kanülasyonu yapılarak preoksijenasyon öncesinde, preoksijenasyon sonunda ve entübasyon sonunda kan gazı çalışıldı. Hastaların maske ventilasyon sınıfı, Cormack-Lehane (CML) skoru ve tonsil boyutları kaydedildi. Entübasyon sırasında stile kullanımı, Burp manevrası uygulanması ve videolaringoskop ihtiyacı kaydedildi. Bulgular: Grupların hemodinamik verileri, sağ ve sol NIRS ölçümleri ile PaO2 değerleri benzer bulundu. Grup Y'de preoperatif periferik oksijen satürasyonü değerleri ve preoksijenasyonda ulaşılan en yüksek ORİ değeri daha düşük, en yüksek ORİ değerine ulaşma süresi daha uzundu (p<0.05). T1 ve T2 zamanlarında ölçülen ORİ değerlerinde fark gözlenmezken T3 ve T4 zamanlarında ölçülen değerler Grup Y'de daha düşüktü (p<0.05). Grupların mallampati ve CML sınıfları benzerdi. Grup Y'de tonsil boyutları daha büyük; zor maske ventilasyonu ile stile kullanımı ve Burp manevrası ihtiyacı daha fazlaydı (p<0.05). Videolaringoskop kullanımı açısından gruplar arasında fark saptanmadı (p=0.505). Sonuçlar: STOP-BANG skoruna göre yüksek riskli olarak değerlendirilen obstrüktif uyku apne sendromu hastalarında ORİ kullanımının oksijenasyonu değerlendirmede faydalı olabileceğini, zor hava yolunun daha sık görüldüğü bu hastalarda preoperatif süreçte uygun hazırlık yapılması ve ORİ monitörizasyonu ile olası hipoksik durumların daha iyi yönetileceğini düşünmekteyiz.