Ses ve Öfke ile Gazap Üzümleri'nin değişen dünyasında yenilikçi anlatı söyleminin yapısı

Anlatı kurgusu, bozulmuş bir dünyada yaşama deneyimlerini betimlemek için biçim ve içerikte önemli ve çeşitli yenilikler sergiliyor. Modernist anlatı kurgusunun kullandığı anlatı tekniklerini araştırmak, bu anlatıların yapısını, antoloji kategorilerinin incelenmesi yoluyla anlamasını gerektirir. Bu çalışmanın odak noktası, Modernist anlatıların zamansal, mekânsal ve örgütsel yapısındaki büyük politik, sosyal ve ekonomik değişimlerin etkisi üzerinedir. İki roman analiz edilir; Faulkner'ın "Sesi ve Öfkesi" (1984 [1929]) ve Steinbeck'in "Gazabı Üzümleri" (1992 [1939]). Bu romanların her biri, insanların hayatına yansıyan ve kafalarının karıştığı yeni bir dünyada kendi kimliklerini araştırdıkları tarihte önemli bir dönüm noktası izler. Modernist romanlar bu değişen dünyayı anlatı söyleminin sunumunda yenilikçi araçlar aracılığıyla ele geçiriyor. Bu çalışma, edebi eleştirmenler, tarihçiler ve anlatı kuramcıları için yeni bir bakış açısı sunması beklenen Modernist kurgusal anlatının yorumlanmasına disiplinler arası bir yaklaşım sunmaktadır. Genette'in tipolojileri gibi klasik anlatımlar anlatı yapısının yorumlanmasına yönelik araç takımı sağlamıştır. Bununla birlikte, bu çalışma, klasik antolojinin sağladığı araçları ve teknikleri bu yorumda kullanan kurgusal anlatıların analizine disiplinler arası yaklaşımları uygulayan post klasik anlatımbilime dayanmaktadır. Bu tezin amacı, o dönemin politik, sosyal ve ekonomik tarihini yakalamak için belirli anlatı tekniklerinin kullanımını araştırmaktır. Bu araştırma, modernistlerin, dünyayı yorumlamaya ve tarihini yorumlamaya katkıda bulunan belirli zihinsel ve fiziksel olayları betimleyen kurgusal anlatı söylemini içerir. Anlatı analizi, mekânsal ve zamansal özelliklerin bu romanların söylem anlatısının örgütsel yapısına karıştığı teknikleri inceler. Narratoloji ve anlatı yapısının kuramsal varsayımlarını ve kavramlarını inceledim, özellikle zaman, mekân, anlatım ve sesin anlatımsal kategorilerine işaret ederek, incelenen iki Modernist romanın kültürel bağlamsal analizi ile birlikte yorumlanmasını kolaylaştırdım. Hafıza ve kimliğin yeniden inşası. Faulkner'ın söylemsel anlatı yapısının analizi Ses ve Öfke ve Steinbeck'in Gazap Üzümleri Yeni ve geleneksel olmayan anlatı teknikleri ve stilleri ile denemeler yapmak için nasıl denemeler yapıldığını gösterir. Yazarların, bu romanlarda insanların yaşadığı koşulları doğrudan veya dolaylı olarak ifade etmek için anlatım araçlarını nasıl manipüle ettiklerini ortaya koymaktadır. Bu bölgesel anlatılardaki mekân tematik eştirilmiştir. Mekânsal sunumların eserleri, tüm hikâyenin üzerine inşa edildiği anlatının bedenini oluşturan tematik bir içerik geliştirir. Faulkner ve Steinbeck'in tarafından yaratılan yeni yazı biçimleri, büyük tarihsel değişimlerin ve olayların algısının, farklı yorumlardan ve farklı dünya görüşlerini yansıtan farklı açılardan nasıl görülebileceğini ortaya koyuyor. Faulkner ve Steinbeck'in, farklı anlatı ve dünya görüşlerini ifade ederek, seslerin bolluğu ile aynı anlatı söyleminde çok sayıda dünya yaratmalarını sağlayan bazı narratolojik araçların manipülasyonu ve istihdamı yoluyla bu farklı olay algılarını temsil etmektedir. Bu, kültürel ve sosyal değişimlere yansıyan ve mekânsal ve zamansal anlatı yapısında olusan tezahür fikir ve düşüncelerin uzantıları sunan bilinç akışı tekniğinin benimsenmesiyle kolaylaştırılır. Her iki romanın yapısı, çeşitli koşulları ve olayları simgeleyen anlatılarda kaynaşmış olan alegoriler ve mitlere dayanır.