Suudi Arabistan'ın Afrika politikası

Bu tez çalışması, İkinci Dünya Savaşı sonrasında bağımsızlığını kazanmaya başlayan Afrika ülkelerinde Suudi Arabistan Krallığının yürüttüğü dış politikanın incelenmesini içermektedir. Çalışmada, Suudi Arabistan'ın özet olarak kuruluşundan itibaren kısa tarihi, ülkenin uyguladığı genel dış politikası ve ayrıntılı olarak Afrika ülkeleri ile siyasi, askeri, iktisadi ve dini yönden ilişkilerine değinilmiştir. Suudi Arabistan uzun zamandır Afrika kıtasından uyguladığı pasif dış politikayı 2010 yılında Tunus'ta başlayan Arap baharı sonrası yaşanan iktidar değişimleri ve ülke gelirinin yüzde yetmişine tekabül eden petrole alternatif enerji kaynaklarının artması ile daha aktif bir politikaya dönüştürmek zorunda kalmıştır. Kral Faysal ile 1960'larda yükselen Afrika ile ilişkiler 2017 yılında Veliaht Prens ünvanını alan Muhammed bin Selman'ın liderliğinde zirveye çıkmıştır. Selman tarafından Afrika Bakanlığı kurulması, İlk Afrika-Suudi Arabistan Zirvesine ev sahipliği yapılması ve yenilenebilir enerjiye büyük yatırımlar yapılması başta olmak üzere birçok önemli girişimler ile Afrika kıtası ile ilişkiler üst seviyeye çıkmıştır. Muhammed bin Selman'ın Arabistan'ın genel dış politikasında oluşturduğu iddialı politikaların Afrika kıtası ile yapılan dış politikada da görüldüğü söylenebilir. Sonuç olarak; Suudi Arabistan'ın Afrika politikasında her ne kadar askeri anlamda girişimlerde bulunsa da bölgenin kaderini değiştirecek ciddi girişimler olmadığı, Arabistan'ın Afrika Kıtası'nda daha çok tarım alanı kullanımı, yenilebilir enerji tesisi gibi ülke gelirini çeşitlendirmeyi hedefleyen iktisadi girişimler ve vakıf, kurum, üniversiteler ve hac gibi unsurlar ile Vahhabilik anlayışını özendiren ve İslam alemine liderlik etme hedefi olan dini girişimlerin öne çıktığı söylenebilir.