Tarihi ve kültürel sürekliliğin fiziksel çevrede değişime yansıması ve Eskişehir örneği

Günümüzde yaşanan hızlı değişimlere koşut olarak Çağdaş Koruma Kavramı anlayışı da değişmekte, "Tarihi Çevrede Yeni Tasarım'da artık Çağdaş Koruma kav ramının bir boyutu olarak değerlendirilmektedir. Günümüzde çağdaş tarih anlayışının egemen olması ve değişmenin kaçınılmazlığının kabul görmesi çağdaş koruma Kav ramına yeni boyutlar getirmiştir. Toplumsal değişme ve onun itici gücü olan teknolojinin gelişmesi, bilgi ve onun iletişimin hızlanması ile çok kısa sürede gerçekleşmektedir. Dünyada bugün nerdeyse bir günde sınırlar değişmekte toplumsal, ekonomik, siyasi değişimler birbirini besleyerek devam etmektedir. Böylece fiziksel çevrede değişim de günümüzde buna bağlı olarak her zamankinden daha fazla ve kısa sürede kendini göstermektedir. Böylesi bir süreçte yapılabilecek olan ise değişmenin önüne set çekmeye çalışmak değil, değişmenin olumsuz sonuçlar doğurmaması için yönünü ve hızını etkilemeye çalışmak olmalıdır. Böylesi bir çabada doğruyu ve yararlıyı yakalabilmek ise fiziksel çevrede değişimi meydana getiren toplumsal değişmeyi ve onu oluşturan öğeleri anlamakta olası görülmektedir. Bu çalışma özelde Tarihi Çevrede Yeni Tasarım, genelde ise fiziksel çevrede değişim ve eski-yeni birlikteliği konusunda var olan sorunlara toplumsal değişme bağlamında yaklaşmaktadır. Özellikle üzerinde durulan ise Tarihi ve Kültürel Sürekliliğin fiziksel çevrede sağlanmasının daha sağlıklı ve yaşanabilir bir dünya için veri oluşturabileceğidir. Çalışmanın birinci bölümünde; tezin amacı, kapsamı ve yöntemi belirlendikten sonra, ikinci bölümde çağdaş koruma kavramı ve çağdaş tarih anlayışı irdelenmiştir. Bu bağlamda gelenek-kültür kavramları ile tarihi ve kültürel süreklilik kavramları üzerinde durulmuştur. Daha sonra fiziksel çevrede değişim ve eski-yeni birlikteliği toplumsal değişme bağlamında ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise; eski-yeni birlikteliğinde yeni tasarıma veri oluşturabilecek öğeler irdelenmiştir. Bu bölümde tarihi ve kültürel süreklilik kavramlarının ve tarihi çevrenin tasarım verisi olarak değerlendirilmesinin önemi vurgulanmıştır. Dördüncü bölümde; eski-yeni birlikteliğine değişik yaklaşımlar örneklerle ortaya konulmuştur. Beşinci bölüm -uygulama- de; toplumsal değişme ve tarihi-kültürel süreklilik bağlamında Eskişehir kenti fiziksel gelişimi irdelenmiştir. Altıncı bölümde; çalışmanın tümünün değerlendirilmesi yapılarak, öneriler getirilmeye çalışılmıştır.