Tasavvufta uzlet

Tasavvuf ehli kimseler, ilk dönemlerden itibaren manen olgunlaşmak adına yalnızlığı tercih etmiştir. Bu kimseler, halktan uzaklaşıp Hakk'la beraber olma sürecinde zamanla bir takım haller yaşamıştır. Mutasavvıflar, bu hallerle alakalı tecrübelerini başkalarına aktarma düşüncesi ile bir terminoloji geliştirmiştir. Uzlet kavramı da bunlardan birisi olup tasavvufun kâmil insan yetiştirme metotlarındandır. Uzletin varlığı İslâm'dan öncelere kadar dayansa da mutasavvıfların geliştirdiği uzlet onlardan farklı olmuştur. Bu çalışmada, uzlet kavramı ve semantiği ile beraber uzletin Kur'an ve sünnetteki yeri ve olgusal süreci ele alınmıştır. Daha sonra uzletin tasavvuf ilminde ilintili olduğu kavramlar ile arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Son olarak uzletin daha iyi anlaşılabilmesi için bazı peygamberlerin yalnızlık deneyimlerine, sahâbe ve tâbiûn'un uzlet hakkındaki düşüncelerine ve sûfîlerin uzlet ile ilgili görüşlerine ve hayatlarındaki uzlet uygulamalarına yer verilmiştir. Anahtar Kelimeler: Tasavvuf, Sûfî, Uzlet, Halvet