Tekstil atıklarından elde edilen plakaların mekanik, termal ve akustik davranışlarının incelenmesi

Dünyada artan nüfusun ihtiyaçlarını karşılamak üzere hızla büyüyen endüstrileşme tehlikeli/tehlikesiz atık oluşumunun hızla artmasına neden olmaktadır. Bu durum, geri dönüşüm, geri kazanım ve tekrar kullanım gibi süreçlerin önemini artırmaktadır. Endüstrilerin üretim süreçleri sırasında oluşan birçok atık, hammadde olarak geri kazanılabilme, yeni ürünler üretilebilme ve katma değer sağlayabilme bakımından önemli potansiyele sahiptir. Endüstriyel faaliyet olarak oluşturduğu atık bakımından hammadde ya da yeni ürün elde edilebilme potansiyeli yüksek sektörlerden biri de tekstil sektörüdür. Tekstil sektöründe ortaya çıkan atıklar çeşitli işlemler sonucunda iplik üretiminde, farklı bir ürün eldesinde katkı hammaddesi olarak kullanılabilmektedir. Tekstil atıklarının farklı uygulamalarla yeniden kullanımları için kompozit malzeme elde edilmesi noktasında hem literatür hem de uygulamada eksiklikler bulunmaktadır. Kompozit malzemeler en az iki farklı malzemenin makro boyutlarda birleşmesiyle elde edilen yeni malzemeler ve kendini oluşturan bu malzemenin üstün özelliklerinin yeni malzemede yer aldığı ileri malzemeler olarak ifade edilmektedir. Bu malzemelerin yüksek mukavemete sahip olması ve hafif olması nedeniyle otomotiv, inşaat, spor malzemeleri gibi farklı birçok sektörde kullanım imkânları bulunmaktadır. Kompozit malzemeler çeşitli matris ve takviye elemanlarından oluşmaktadır. Kompozit mühendisliği uygulamalarında yaygın olarak termoset içerikli reçineler (epoksi, vinil ester ve polyester) kullanılmaktadır. Bu tez çalışmasında, farklı reçine türleri ile tekstil atıkları ve ticari bir ürün olan cam elyaf malzeme kullanılarak elde edilen kompozit plakaların mekanik, termal ve akustik özellikleri incelenmiştir. Ayrıca, elde edilen kompozit plakaların incelenen özellikleri bakımından karşılaştırılması yapılmıştır. Buna göre, tekstil atıklarının kullanımı ile elde edilen kompozit plakaların, cam elyaf kullanılarak elde edilen plakalara göre üstünlükleri bulunmaktadır. Cam elyaf kullanılarak elde edilen kompozit plakalar ise ısıl iletkenlik alanında üstünlük göstermiştir. Buna göre, tekstil atıklarından elde edilen plakaların termal iletkenlik açısından değerlendirilebileceği, cam elyaf katkılı plakaların ise mekanik açısından kullanım potansiyeli olduğu belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Geri Dönüşüm, Kompozit, Tekstil Atığı, Termoset Reçine