Tip 2 DM'li kadın hastalarda beta -2 reseptör polimorfizminin obezite ve hipertansiyon ile ilişkisinin araştırılması

Farmakogenetik çalışmalar ilacın metabolizmasındaki ya dafarmakodinamiğindeki bireysel farklılıklar nedeniyle, bireyin ilaca verdiğicevabı etkileyen genetik farklılıkları araştıran çalışmalardır. β2Adrenoreseptör (B2AR) gen sekansınında fonksiyonel mutasyonlar geninekspresyonunu, downregülasyonunu ve β2 adrenoreseptör agonistlerininreseptöre bağlanmalarını değiştirmektedir.B2AR geninde görülen mutasyonlardan bir tanesi Gln27Glu;27. kodonda yer almakta ve Glutamin (Gln) aminoasitinin Glutamik asit(Glu) amino asitine dönüşmesine neden olmaktadır. B2AR genfonksiyonlarındaki bu değişmeler, B2AR genlerinin regüle ettiği bütünfizyolojik, biyokimyasal ve farmakolojik (kardiovasküler) olaylarıetkilemektedir. B2AR polimorfizminin; solunum hastalıkları, konjestif kalpyetmezliği, diyabet, obezite ve hipertansiyon gibi hastalıkların oluşumundayer aldığı gösterilmiştir.Çalışmamızda 91 Tip 2 DM kadın hasta ve 66 sağlıklı kadınkontrol grubu B2AR 27.konumdaki tek nokta polimorfizminin DM, obeziteve hipertansiyon ilişkisini araştırmak amacıyla seçilmiştir. Bu bireylerdenelde edilen DNA örneklerine B2AR 27. konumdaki nokta mutasyonunutespit etmak amaciyla PCR-RFLP metodu uygulanmıştır. Gruplar taşıdığıgenotipe göre Gln27Gln (wild), Gln27Glu(heterozigot) ve Glu27Glu(mutant) üç gruba ayrılarak değerlendirme yapılmıştır.Deney ve kontrol grubunun genotip frekansları sırasıyla,Gln27Gln genotipi %13.2 ve %18.2, Gln27Glu genotipi %54.9 ve %34.8,Glu27Glu genotip ise %31.9 ve %47 olarak bulunmuştur. DM'luhastalarda, Gln27Glu genotip frekansı kontrol grununa göre istatistikselolarak anlamlı bulunmuştur (p < 0.005 ). Aynı zamanda, Hasta grubundawild alel genini taşıyanların(wild+heterozigot) oranı (%68.1 ) kontrolgrubu ile karşılaştırıldığında anlamlı derecede yüksek bulunmuştur(chi-square test p < 0.005).Bununla beraber, DMlu hastalarda Glu27Glu (mutant)genotipini taşıyanların insülin değerleri istatiksel olarak olarak farklıbulunmuşken , açlık kan şekeri ve HOMA IR(insülin direnci) değerleri diğergenotipi taşıyan hastalardan yüksek olduğu tespit edilmiştir. Obezif olanDM'lu hastaların (n=53, BMI>30kg/m2) genotip ve alel frekansı kontrolgrubuna göre istatiksel bir farklılığa neden olmazken, hasta grubu BMIaçısından değerlendirildiğinde üç genotip arasında herhangi bir farklılıkgörülmemiştir (p> 0,005). Hipertansif olan DM'lu hastalar (n=48) genotipve alel frekansı yönünden kontrol grubuna göre istatiksel olarak farklılıkgöstermezken, hasta grubunda üç genotip sistolik kan basıncı değerleriaçısından karşılaştırıldığında üç genotip arasında herhangi bir farklılıkgörülmemiştir (p> 0,005). Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar, Türkpopulasyonundaki DM'lu kadınlarda B2AR Gln27Glu polimorfizminin açlıkkan şekeri, insülin, HOMA IR(insülin direnci) gibi Tip 2 DM için riskoluşturabilecek parametreleri etkiliyebileceğinden dolayı, Tip 2 DMhastalığına zemin oluşturabileceğini, fakat DM'lu hastalarda gözlenenobezite ve hipertansiyon gelişimi ile ilişkisi olmadığını göstermektedir.Anahtar Kelimeler: Tip2 DM, Obezite, Hipertansiyon, Farmakogenetik,B2AR Genetik Polimorfizm