Tiroidektomi yapılan hastalarda preoperatif ince iğne aspirasyon biyopsisi ve serum vasküler endotelial büyüme faktörü ile postoperatif patolojik tanı ve vasküler endotelial büyüme faktörü reseptör düzeylerinin ilişkisi

Tiroid nodülleri fizik muayene ile erkeklerde %2, kadınlarda %10 civarında tespit edilmektedir. Tiroid neoplazilerinin fizyopatolojisinde birçok molekül tanımlanmıştır. Özellikle neoplazilerin agresivitesi ve metastazı ile ilişkilendirilen HGF, PDGF, EGF, TGF α ,IGF I-II, FGF, TSH, Östrojen, HCG, GH, VİP ve VEGF dir. Vasküler endotelyal büyüme faktörü reseptörleri öncelikle endotelyal hücrelerde bulunmakta olup tanımlanmış 3 tipi vardır. VEGFR-2, primer olarak VEGF tarafından aktive edilen ve anjiogenezin en önemli mediatörlerinden biridir. Çalışmamızda tiroid hastalarının serum VEGF seviyeleri ve nodül içi doku VEGFR düzeyleri ile tiroid ince iğne aspirasyon biyopsi sonuçlarını ve final patoloji sonuçlarını karşılaştırarak arada anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırdık. Nodüler guatır nedeniyle endokrin cerrahi konseyinde operasyon kararı alınan ve TİİAB yapılan tek cerrah tarafından opere edilen 75 hastanın yaş, cinsiyet, TİİAB, patolojik tanı, serum VEGF ve doku VEGFR2 düzeyleri karşılaştırıldı. Serum VEGF düzeyleri ile doku VEGFR2 düzeyleri TİİAB sonuçları ile karşılaştırıldığında serum VEGF düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmazken doku VEGFR2 düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. (p:0,042) bu farka malignite şüpheli grubun neden olduğu görüldü. Histopatolojik tanı ile Serum VEGF düzeyleri ve doku VEGFR2 grupları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.011). Serum VEGF düzeyleri histopatolojik tanılarla ikili karşılaştırıldığında papiller tiroid karsinomu ile nodüler hiperplazi ve tiroidit arasında istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülürken foliküler adenomla ilişkisinde istatistiksel fark gözlenmemiştir. Serum VEGF ile doku VEGFR2 grupları arasında ki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p:0.001) ve yapılan ikili karşılaştırılmalarda farkın doku VEGFR2' nin >%60 grubunda olduğu görülürken bu farkın papiller tiroid karsinomu tarafından sağlandığı görüldü. Sonuç olarak; İİAB sonuçlarının doku VEGFR2 düzeyleri ile karşılaştırılmasında maliğnite şüphesi olarak rapor edilen hastaların patolojik nodüllerinde VEGFR2 düzeyinin diğer gruplara oranla anamlı şekilde yüksek olduğu bulundu ve histopatolojik tanı ile karşılaştırıldığında papiller tirodi kanseri saptanan hastalarda hem serum VEGF düzeyleri hem de dokuda VEGFR2 düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunurken doku VEGFR2 düzeyleri ile serum VEGF düzeyleri arasındada %60 üzeri reseptör ekspresyonu olan grupta artmış VEGF düzeyi olacak şekilde anlamlı bir ilişki saptanmıştır.