Topikal farmakokinetik ve biyoeşdeğerlik çalışmalarında bantla soyma ve mikrodiyaliz yöntemlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, Mikrodiyaliz (MD) ve Bant ile Soyma yöntemleri kullanılarak, topikal biyoeşdeğerliğin (BE) incelenmesidir.Oksitetrasiklin hidroklorürün (OTC) iki ticari preparatının BE'i 12 sağlıklı gönüllü üzerinde her iki yöntem ile incelenmiştir. Test ve referans, ön kol üzerine uygulandıktan sonra, dermal MD (DMD) yöntemi ile 30 dakika aralıklarla 4 saate kadar örnek toplanmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında, aynı gönüllülerde, test ve referans için, ön kol üzerine formülasyon uygulandıktan sonra, 0.25, 0.5, 1, 1.5, 2, 3 ve 4. saatlerde Bant ile Soyma ile örnekler alınmıştır.Dermis derişimi-zaman eğrisi altında kalan alan oranı, AUCTest/AUCReferans 2.25±2.16 bulunmuştur. % 90 olasılıkla testin referansa göre BE olmadığı görülmüştür.İn vivo MD verilerinin modellenmesi, test ve referans için sırasıyla, 6.77±2.45 , 26.8±9.40 µg/saat merhemden ekstrasellüler kompartmana geçiş hızı ( k1); 16.3±8.4, 26.8±9.4 saat-1 uzaklaşma hız değişmezi ( kd) ve 173±370, 924±1907 mL dağılım hacmi (Vd) göstermiştir.Stratum korneum (SC) miktarı-zaman eğrisi altında kalan alan oranı, AUCTest/AUCReferans 0.838±0.460 bulunmuştur. % 90 olasılıkla AUC ve Cmaks için, test referansa göre BE bulunmuştur.Dermatofarmakokinetik analize göre, test ve referans için sırasıyla, emilim hız değişmezi (ka) 2.76±2.91, 9.33±10.10 saat-1; uzaklaşma hız değişmezi (kd) 0.167±0.105, 0.244±0.219 saat-1; sanal dağılım hacmi (Vd), 2.24±1.05, 1.66±0.96 mL; biyolojik yarıömür (t1/2), 5.47±2.72, 6.53±7.14 saat; klirens (CL), 0.304±0.108, 0.398±0.528 mL/saat bulunmuştur.İki yöntem arasında zayıf korelasyon görülmüştür (r2 = 0.002-0.292).Sonuç olarak, Bant ile Soymanın SC'a penetrasyonu değerlendirmek için yararlı bir yöntem olduğu, fakat SC derişimlerinin canlı deri dermisteki OTC derişimlerini kestiremediği sonucuna ulaşılmıştır. Bu yüzden, DMD yöntemi ile etki bölgesindeki OTC seviyelerini saptayarak topikal BE daha iyi değerlendirilebilir.