Türk Ceza Kanunu'nda hakaret suçu

Şeref, bireyin özünde var olan ve diğer temel haklarından ayrılamayan olmazsa olmaz değeridir. Bu yönüyle şeref varlığı devredilemeyen haklardandır.Kişinin şeref ve haysiyeti ile doğrudan bağlantılı olan hakaret suçu 5237 sayılı TCK'nın 125-131 maddeleri arasında "Şerefe Karşı Suçlar" başlığında düzenlenmiştir. Hakaret suçu, "somut bir fiil veya olgu isnat etmek" ya da "sövmek" yoluyla işlenebilir. Bu suç, mağdurun huzurunda veya davranışın en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi şartıyla mağdurun yokluğunda da işlenebilir. Türk Ceza Kanunumuz hakaret suçunun mağdurun huzurunda ve yokluğunda işlenmesi halleri için farklı kurallar öngörmüştür. Hakaret suçu; yazı, söz, resim gibi her türlü yolla işlenebildiği gibi basın-yayın yoluyla da işlenebilir. Yeter ki bu yollarla bireyin, toplum içindeki onur, şeref ve saygınlığı zedelenebilecek nitelikte olsun. Manevi unsur açısından hakaret suçu kasten işlenebilen suçlardandır. İsnat yeteneği bulunsun veya bulunmasın gerçek ve tüzel kişiler hakaret suçunun mağduru olabilir. Diğer yandan cezai sorumluluğu olan her gerçek kişi hakaret suçunun faili olabilir. Kanun koyucu, iddia ve savunma dokunulmazlığı, basının haber verme hakkı, eleştiri hakkı gibi halleri hukuka uygunluk sebepleri; hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi, haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hallerini de cezayı azaltan ya da ortadan kaldıran nedenler olarak düzenlemiştir. Anahtar kelimeler: Ceza hukuku, Hakaret, Hakaret suçu, Şeref, Şerefe karşı suçlar.