Türk siyasal yaşamında sol kemalizmin düşünsel temelleri

1919-1938 arası dönemde, Mustafa Kemal Atatürk önderliğindeki devrimci kadronun gerçekleştirmiş olduğu ilerici eylemler ve bunlara yön veren düşünce unsurlarının bütünü anlamında Kemalizm, Atatürk'ün ölümünden günümüze uzanan süreçte, birbirinden farklı, hatta kimi kez birbirine tamamen zıt yorumların konusu olmuştur. Tarihsel bir olgu olarak tekliğine rağmen Kemalizm, bu süreçte çoğullaşmış; Kemalizm'in tekil bir ideolojik çerçeve şeklinde değerlendirilmesi olanaksızlaşmıştır. Bugün, güncel toplumsal ve siyasal sorunlara çözüm getirme arayışını yansıtan bir siyasal yaklaşım olarak, tek bir Kemalizm'in varlığından söz edilemez. Farklı Kemalizm anlayışları içinde, bu çalışmanın konusunu oluşturan sol Kemalizm; çağdaşlaşma hedefi doğrultusunda, anti-emperyalizm ve anti-kapitalizm vurguları temelinde, kapitalist olmayan bir kalkınma modelinin savunucusu olarak siyasal platformda yer bulmuştur. Çalışma içerisinde, sol Kemalizm, onun tarihsel köklerini oluşturan 1930'lardaki Kadro hareketi ve 1960'lardaki Yön-Devrim hareketinin temel tezleri bağlamında irdelenmektedir. Birinci bölümde, köken Kemalizm'in ?devrim?, ?ideoloji?, ?modernleşme? ve ?politik sol? gibi temel bazı kavramlar ile olan ilişkileri incelenmiştir. İkinci bölümde, Mustafa Kemal önderliğindeki Kemalist hareketin çözümlemesine gidilmiş; bu hareketin, dayandığı temel ilkeler bağlamında solda olma durumu belirlenmiştir. Üçüncü bölümde ise, sol Kemalizm kavramının gereklilik ve geçerliliği vurgulanmış; sol Kemalizm'in düşünce kaynaklarını oluşturan Kadro ve Yön-Devrim hareketleri, bu hareketler arasındaki düşünsel geçişkenliğin boyutları da ortaya konularak analiz edilmiştir. Bu bölümde ayrıca, sol Kemalizm'in siyasal eksenini netleştirmek bakımından, Milli Demokratik Devrim çizgisi ile olan ilişkisi de konu edilmiştir.