Türkiye'de 1980 sonrasi bankaciliğin gelişimi: Enflasyonun banka bilançolarina etkisi üzerine bir analiz

Art arda gelen 2000 ve 2001 krizlerinden sonra uygulanmaya baslayan ?Güçlü Ekonomiye Geçis? programı Türkiye'de uzun süreden beri süre gelen bir çok ekonomik aksaklıgı düzeltme amacını tasıyordu. Bu programın kararlılıkla uygulanması sonucu kronik hale gelen yüksek enflasyon rakamları gerilemis, yüksek faiz ödemek durumunda kalan kamu maliyesinin borçlanma geregi düsmeye baslamıstı. Bu sürece, ekonominin temel taslarından olan bankacılık sektörü kayıtsız kalamazdı. Zira düsen enflasyonla ve azalan kamu borçlanma geregi ile beraber, günden güne azalan faizler banka bilanço yapılarının da degismesine neden olmaktaydı. Tahvil ve bono piyasasının sundugu avantajların azalması, bankacılık kesimini esas faaliyet konusu olan aracılık islemlerine yönlendiriyordu. Bu tezde 1980 sonrasında gelisen ve degisen Türk Bankacılık Sektörü anlatılmakta ve Güçlü Ekonomiye Geçis Programı sonrasında yasanan antienflasyonist sürecin banka bilançolarını nasıl etkiledigi arastırılmaktadır. Yapılan bu çalısma ile Türkiye'de bankacılık sektörünün 1980 sonrasında serbest ekonomiye geçis ile yeniden sekillendigi, 1990'lı yıllarda yasanan krizler ve olumsuz ekonomik ortamda sektörün yapısal sorunlarla büyüdügü, 2000 sonrası ise sektördeki yapısal sorunların çözüldügü görülmüstür. Ayrıca, Türkiye'de bankaların yapısal sorunlarının çözülmesi ve 2001 sonrasında olusan düzgün ekonomik ortam ve Avrupa Birligi'ne üyelik süreci sayesinde bankacılık sektörüne yabancı ilgisinin arttıgı da anlasılmaktadır. Çalısmanın son bölümünde Türkiye Bankacılık Sektörü'nde kredi hacminin belirleyici faktörlerini tespit etmek için ekonometrik analize yer verilmistir. Bu analiz neticesinde kredilerin, önceki dönem kredi hacimlerinden ve özellikle kurlardan etkilendigi anlasılmıstır. Kredilerin faizlerden ise diger belirleyici faktörlere oranla az etkileniyor olması ilgi çekicidir.