Türkiye'de kültürel miras politikaları ve yönetimi: Bir politika transferi olarak alan yönetimi ve alan başkanlıkları

Alan yönetimi, kültürel miras alanlarının yönetiminde katılımcı yöntemlerle hazırlanan bir yönetim planı dahilinde yönetilmesini öngören ve çok paydaşlı bir yönetim modelini ifade etmektedir. Çalışma, kültürel miras alanlarının korunması ve yönetiminde uygulanan çok aktörlü ve çok disiplinli bir özellik gösteren bahse konu "alan yönetimi" yaklaşımının Türkiye'de bir politika transferi olarak benimsenme sürecini incelemektedir. Çalışmada, UNESCO'nun Dünya Miras Listesi'ne dahil olan yerlerde uygulanmasını önerdiği bir yaklaşım olan bu model, Türkiye'deki koruma politikaları açısından bir politika transferi olarak ele alınmakta ve Türkiye tarafından benimsenme süreci politika transferinin aktörleri, nedenleri, kaynakları, transferin derecesi ve başarısı ile transferi kolaylaştıran ve zorlaştıran koşullar bağlamında ve çok düzeyli yapı ve aktör temelli transfer çerçevelerine göre analize tabi tutulmaktadır. Ek olarak çalışma kapsamında, alan yönetiminin uygulamadaki genel görünümü ve Alan Başkanlıkları aracılığıyla kurumsallaşma süreçleri de araştırılmaktadır. Alan yönetiminin Türkiye'deki özgün örgütleniş biçimleri Post-Fordizm ve yerel yönetişim çerçevesinde ele alınmakta olup alan başkanlıkları üzerinden alan yönetiminin örgütlenmesine dair yeni bir tipoloji geliştirilmekte ve bu bağlamda belirlenen üç farklı tipteki Alan Başkanlığı ile yapılan mülakatlar üzerinden kuruluş ve işleyiş farklılıkları karşılaştırmalı olarak ortaya konulmaktadır.