Uluslararası inşaat firmalarının kadrolama politikalarını etkileyen faktörlerin analizi

Uluslararası inşaat firmalarının kadrolama yaklaşımları, yalnızca maliyet ve yasal çerçevelerle sınırlı kalmayıp kültürel uyum, dijitalleşme ve iş gücü mobilitesi gibi çok boyutlu faktörlerin etkisiyle şekillenmektedir. Bu çalışma, kültürel uyum, yasal düzenlemelere ilişkin algı, ekonomik maliyet algısı, dijitalleşme düzeyi ve iş gücü mobilitesine ilişkin algıların kadrolama yaklaşımı tercihine etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Literatürde uluslararası inşaat firmalarının kadrolama stratejilerine etki eden değişkenlerin çok değişkenli istatistiksel yöntemlerle bütüncül olarak ele alındığı çalışmaların sınırlı oluşu, bu çalışmayı özgün ve katkı sunan bir konuma taşımaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemi benimsenmiş, veri toplama aracı olarak beşli Likert tipi ölçeklerden oluşan anket formu geliştirilmiştir. Geliştirilen ölçek, ilk olarak 36 kişilik bir örneklem üzerinde pilot uygulamaya tabi tutulmuş; bu uygulamada genel Cronbach Alfa değeri ,939 bulunarak yüksek düzeyde iç tutarlılık saptanmıştır. Pilot uygulama sonrası anket formu revize edilerek nihai uygulama 100 kişilik uluslararası inşaat firması çalışanı örneklemine gerçekleştirilmiştir. Analiz sürecinde verilerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov ve çarpıklık/basıklık değerleriyle test edilmiş, çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre kültürel uyum düzeyinin kadrolama tercihlerini anlamlı düzeyde etkilediği tespit edilmiştir (β = ,333; p < .001). Dijitalleşme düzeyinin kadrolama tercihinde negatif yönlü ve anlamlı bir etkisi olduğu saptanmıştır (β = -,169; p = .049). İş gücü mobilitesi algısı da pozitif yönde ve anlamlı bir etki göstermiştir (β = ,225; p = .022). Ancak yasal düzenlemelere ilişkin algı düzeyi (β = ,109; p = .265) ve ekonomik maliyet algısı (β = ,128; p = .101) istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşturmamıştır. Çoklu regresyon analizine göre model anlamlı bulunmuş (F(5,94) = 6.705; p < .001) ve bağımsız değişkenlerin tamamı birlikte kadrolama tercihini anlamlı düzeyde etkilemektedir. Modelin açıklayıcılık düzeyi R² = ,263 olarak bulunmuş, bu da kadrolama tercihlerindeki değişkenliğin %26,3'ünün kültürel, yasal, ekonomik, dijital ve mobilite temelli faktörlerle açıklanabildiğini göstermiştir. Sonuç olarak, uluslararası inşaat firmalarında kadrolama stratejilerinin yeniden şekillendiği; kültürel uyumun, dijital altyapının ve mobil iş gücüne erişimin bu tercihlerde belirleyici olduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda çalışma, sadece teorik katkı sağlamakla kalmayıp, firmalara pratik yönelimlerde rehberlik edebilecek bulgular sunmaktadır.