Ursula K. Le Guin'in "Dünyaya Orman Denir" ve Latife Tekin'in "Muinar"ın ekofeminist bir analizi

Bu tez, Ursula K. Le Guin'in "Dünyaya Orman Denir" adlı eserini ve Latife Tekin'in Muinar eserini ekofeminist teoriler üzerinden incelemektedir. "Dünyaya Orman Denir"in ana karakterleri olan, Kaptan Davidson, Raj Lyubov ve Selver'ı ekofeminist teorinin merceğiyle analiz edecektir. Yüzbaşı Don Davidson, sömürücü Batılılaşmış zihniyetin temsilidir; Raj Lyubov ise ne sömüren ne de sömürülen aradaki durumu temsil etmektedir. Selver sömürülen yerli toplumların temsilidir. Kitap, ırksal ve toplumsal cinsiyet yabancılaşmasını ve bunun küçük ve dışlanmış gruplarda yarattığı korkuyu tartışıyor, aynı zamanda toplumun doğayla olan simbiyotik ilişkisini ve doğanın toplumun hayatta kalması için ne kadar önemli olduğunu tartışıyor. Latife Tekin'in "Muinar"ı, karmaşık ve bilinç akışı benzeri yapısına rağmen, önemli ekolojik fikirleri aktaran, ekolojik açıdan bilinçli bir kitaptır. Tekin, insan dışı dünya ile insan dünyası arasındaki karşılıklı bağlılığı vurgulayarak, zararlı insan merkezli düşünceyi dengelemenin bir yolu olarak Muinar karakteri aracılığıyla, eko-maneviyatı ve ekolojik açıdan bilinçli düşünceyi teşvik ediyor. Kitabı boyunca kapitalizmin sömürüsüne, ticarileşmesine ve tüketimine dair algısal bir eleştiriyi bünyesinde barındırıyor. Ursula K. Le Guin'in "Dünyaya Orman Denir" ile Latife Tekin'in "Muinar" adlı eseri ilk bakışta hem tema olarak hem de edebi üslup olarak farklı görünmektedir. Ancak her ikisi de ekofeminist temalarla ilgileniyor ve ekofeminizmin farklı dallarına ilişkin teorileri ve tartışmaları derinlemesine inceliyor. Anahtar Kelimeler: Ekofeminizm, Ekoeleştiri, Latife Tekin, Ursula K. Le Guin