Uzun kemik defektlerinin tedavisinde rekonstruksiyon yöntemlerinin karşılaştırılması

Amaç: Uzun kemik defektlerinde titanyum örgü kafes ile uyarılmış membran tekniğinin beraber kullanılmasının kaynamayı arttırdığını tavşan modeli üzerinde histolojik, radyolojik ve mekanik olarak göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 2500-3000 gr ağırlığında yetişkin Yeni Zellanda cinsi toplam 24 adet tavşan kullanıldı. 8'er tavşanlık üç ayrı grup oluşturuldu. Grupların tamamında femur kemiğinde 15 mm'lik segmental kemik defekti oluşturuldu. Birinci grup boş titanyum örgü kafes (Tasarımmed®, İstanbul) ve 2 adet çapraz intramedüller kirschner teli ile tespit edildi. İkinci grupta defekt alanına PMMA sement (Gentafix®, Teknimed, Fransa) konulup kirschner teli ile intramedüller olarak tespit edildi. 4 hafta sonra etrafında oluşan membran korunarak sementler çıkarılıp yerine greft (Gencure®, San Antonio, Amerika) doldurulmuş titanyum kafes kirschner teli ile tespit edildi. Üçüncü grupta ise defekt alanına içerisi greft ile doldurulmuş titanyum kafes kirschner teli ile tespit edildi. Denekler üçüncü ayın sonunda sakrifiye edildikten sonra femurları dezartiküle edildi. Alınan femurlar mekanik, histolojik ve radyolojik olarak incelendi. Histolojik incelemede, Huo ve ark.'nın tarifledikleri skorlama yöntemi kombine edilerek kullanıldı. Radyolojik incelemede ise Lane ve Sandhu'nun skorlamasından faydalanıldı. Mekanik değerlendirme ise Testometric M500-50CT cihazında yapıldı. İstatistiksel önem düzeyi 0,05 alındı. Bulgular: Histolojik değerlendirmede fibröz doku, kıkırdak doku, immatür kemik, matür kemik doku oluşumuna göre gruplar değerlendirildiğinde uyarılmış membran tekniği ile rekonstrukte edilen grupta kaynamanın daha iyi olduğu istatiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,05)Radyolojik değerlendirmede defekt alanında yeni kemik oluşumu, kırık hattının belirginliği ve remodelling değerlendirildiğinde uyarılmış membran tekniğinde istatiksel olarak anlamlı farklılar olduğu gözlendi(p<0,05)Mekanik değerlendirmede örnekler geniş yelpazede incelenmese de uyarılmış membran tekniğinde sonucun iyi olmasına rağmen istatiksel olarak anlamlı bulunmadı (P>0,05). Sonuçlar: Uyarılmış membran tekniğinin kemik defektlerinde iyileşmeye olumlu etkilerinin olduğu daha önceki çalışmalarda gösterilmiştir. Titanyum örgü kafes kemik defektlerinin rekonstruksiyonunda stabilitenin, dizilimin sağlanması ve greftin inkorperasyonuna yardımcı olduğu daha önce yapılan klinik ve deneysel çalışmalarda görülmüştür. Bu çalışmada uyarılmış membran tekniğini titanyum örgü kafesle beraber kullanmanın kaynamayı arttırıcı etkisi olduğu göstermiş olduk. Uyguladığımız bu kombine tekniğin klinik kullanımın yaygınlaşarak uzun kemik defektlerinin tedavisinde kullanılabilmesi için benzer deneysel çalışmaların literatürde daha fazla yapılması gerekmektedir.