Iraklı hastaların deri yanık ve yara örneklerinden izole edilen Pseudomonas aeruginosa'da algL ve algD virülans genleri

Pseudomonas aeruginosa, bağışıklığı baskılanmış kişilerde ve ağır hastalarda nozokomiyal enfeksiyonlara neden olabilen agresif bir bakteridir. İlaca dirençli izolatların ısrarlı gelişiminin bir sonucu olarak, bunlar artık çevrede, özellikle sağlık kuruluşlarında yaygın olarak yayılmakta ve insanların refahı için önemli bir risk oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yara ve yanıklardan mustarip hastalardan izole edilen bakterilerde direnç genlerinin (algD ve algL) prevalansını ve risk faktörlerini araştırmaktır. Bu çalışmada Irak, Bağdat'taki Al-Yarmouk Eğitim Hastanesindeki hastalardan 150 sürüntü örneği toplanmıştır. Bakterilerin izolasyonu ve tanımlanması, kültür ve biyokimyasal testler dahil olmak üzere geleneksel laboratuvar yöntemleri kullanılarak yapılmıştır. Doğrulayıcı teşhis ve antibiyotik direnç profili, otomatik VITEK-2 kompakt sistemi kullanılarak yapılmıştır. Bu genler, DNA ekstraksiyonundan sonra PCR kullanılarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada hastaların yaşları 24-47 arasında değişmekteydi ve cinsiyet dağılımına göre erkek sayısı kadın sayısından fazlaydı. Ayrıca 150 sürüntü örneğinden sadece 20 örnekte P. aeruginosa tespit edilmiştir. algD ve algL genlerinin frekansları bakteri izolatlarının sırasıyla %75 ve %65'inde pozitiftir. Genlerin enfeksiyon bölgesine göre dağılımına göre ise algD geni yanıklarda %80 ve yaralarda %70, algL geni ise yanıklarda %80 ve yaralarda %50 pozitiftir. Diğer antibiyotiklerle karşılaştırıldığında, imipenem (%50), sefepim (%50), seftazidin (%50), tikarasilin-klavulanik asit (%50), piperasilin (%50) ve tikarasilin (%50) yüksek antibiyotik direnci ile ilişkilendirilmiştir. Bu antibiyotikler ayrıca aynı oranda dirençli ve hassas bakteri izolatlarıyla bağlantılıydı, ardından tobramisin (%40), gentamisin (%40), amikasin (%40) ve meropenem (%40) geliyordu. Buna karşılık, kolistin (%30) ve siprofloksasin (%20) en düşük antibiyotik direnci modeliyle ilişkilendirilmiştir. Sonuç olarak, bu genlerin bakteriyel izolatlar arasında daha yüksek bir prevalansa sahip olması, bu aljinat kodlayan genlerin P. aeruginosa'nın patogenezinde ve antibiyotik direncinde önemli bir rol oynayabileceğini ve bunun da tedavisini zorlaştırdığını göstermektedir.