Lolita: Özdüşümsel bir medeniyetin psikolojize edilmiş bir taklidi

Bu çalışmamızda bir edebi eser olarak Lolita'nın okurla kurduğu ilişkiyi ve okurun eser ilekurduğu ilişkinin belli bir işleve sahip olduğunu iddia edeceğiz; eserin bunu yapabilmesiaçısından temel bazı toplumsal varsayımlardan hareketle kurgulandığını; arzunun betimlenişialtında okurun dikkatini antagonistlere/protagonistlere çekerek aslında toplumsalı kuran veokurda protagonistler/antagonistlere dair kanılar üreten mekanizmaları harekete geçirerekokurla oynadığını ve en nihayetinde bu oyunun bir edebi eser olarak Lolita'yı bugün açısındanyeniden değerlendirmeye değer bir edebi eser olarak düşünmemiz gerektiğini iddiaedeceğiz. Lolita'nın okuru Freud'a çağırdığı, okurdan ortalama bir batı entelektüel birikimi veeleştirellik beklediğni; eserin, Freud'u bir toplumsal algı olarak varsayarak oyununukurduğunu; kendi kendisini eleştirebilen ve normlarını bu refleksiflik üzerine kuran ve okuruyanıltarak modern tüketim toplumuna muazzam bir eleştiri getirildiği iddiasına katılacağız Biristisna hali olarak pedofiliyi merkezine alan bu eserin, aslında sıradan bayağılığın kendisinitam da sıradanlaşarak nasıl görünmez kıldığını, bizzat bir tüketim nesnesi olarak Lolitakitabının tüketiliş biçimi üzerinden aktarmaya çalıştığını iddia edeceğiz. Epik tarzınkullanılışının ancak belli kontrastlar kullanılarak mümkün kılındığını ve bunun üzerindenmetinin aslında 50'lili yılların tüketim toplumunun estetik algıları üzerinden kendisini kurarakbizzat bir metinsellik olarak toplumu yapı-sökümüne uğrattığını iddia edeceğiz.