Yazılım sözleşmeleri

Bu çalışma, hızla gelişen dijitalleşme sürecinin yarattığı hukuki belirsizlikler bağlamında, yazılım sözleşmelerinin çok boyutlu hukuki niteliğini incelemektedir. Çalışmanın temel konusu, yazılım ürünlerinin Türk Borçlar Kanunu (TBK) ve Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) çerçevesinde kesin bir şekilde "eser," "mal" veya "hizmet" olarak sınıflandırılamaması sorununa odaklanmaktır. Tez, yazılımın geliştirme metodolojileri (Agile/Waterfall), kaynak kod yapısı ve lisanslama modelleri (COTS, özel yazılım) gibi teknik unsurların, sözleşmelerin yapısı ve tarafların asli edim yükümlülükleri (teslim, ayıba karşı tekeffül, fikrî hakların devri) üzerindeki etkisini detaylıca analiz etmektedir. Yapılan analizler sonucunda, yazılım sözleşmelerinin genellikle, geliştirme aşamasının bir "eser" sözleşmesine (sonuç borcu) ve bakım/destek hizmetlerinin ise "vekâlet" veya "hizmet" sözleşmelerine (faaliyet borcu) özgü unsurları birleştiren karma sözleşme yapısı gösterdiği tespit edilmiştir. Nihayetinde bu çalışma, yazılımın hukuki alanda tek bir nitelik taşımadığı, aksine her somut olayın gereksinimlerine ve tarafların iradesine göre dinamik ve çok boyutlu olarak nitelendirilmesi gerektiğini ortaya koyarak, uygulayıcılara yol göstermeyi amaçlamaktadır.