Yeni tanı immun trombositopeni hastalarının trombosit/lenfosit ve nötrofil/lenfosit oranları ile kortikosteroid tedavi yanıtı arasındaki ilişki

Amaç: İmmün trombositopeni, hayat kalitesini etkileyebilen ya da hayatı tehdit edici kanamalara yol açabilen otoimmün bir hastalıktır. Hastanın trombosit değerlerinin güvenli sınırda tutulması ve kanamanın engellenmesi için, birinci basamak tedavi önem taşımaktadır. Çalışmamızda birçok hastalıkta inflamasyon ve prognoz belirteci olarak kabul edilen NLO ve PLO değerlerinin, İT de birinci basamak tedavi seçeneği olan kortikosteroid tedavisine yanıt ile olan ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Bu çalışmada, 01.01.2011-01.01.2022 tarihleri arasında Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Erişkin Hematoloji Bilim Dalı poliklinik ve servislerinde takip ve tedavisi yapılan, 18 yaş üstü, daha önce başka bir merkezde tedavi uygulanmamış ve merkezimizde başlangıç tedavisi olarak steroid tedavisi verilen 114 Primer İmmün Trombositopeni hastasının dosyası retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, klinik özellikleri, steroid tedavisine yanıtı durumları ve NLO, TLO değerleri kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 114 İT hastası dahil edildi. Hastaların 75'i (% 65,8) kadın, 39' u (% 34,2) erkekti. Hastaların yaş ortalamalarının 57,48±18,50 olduğu görüldü. Hastaların tanı süreleri incelendiğinde, %57'sinin kronik, %33,3'ünün remisyon, %2,6'sının persistan, %7'sinin yeni olduğu görüldü. Hastaların tedavi yanıtları incelendiğinde, %40,4'ünün refrakter, %15,8'inin kortikosteroid bağımlı-yanıtsız, %35,1'inin remisyon-yanıtlı, %1,8'inin başlangıç yanıt, %3,5'inin devamlı yanıt, %3,5'inin erken yanıt olduğu saptandı. Hastaların Lökosit değerlerinin ortalama 8711,40±3752,07 olduğu; Nötrofil değerlerinin ortalama 6038,71±3387,01 olduğu; Lenfosit değerlerinin ortalama 1943,86±995,57 olduğu; Trombosit değerlerinin ortalama 15657,89±12691,60 olduğu; Trombosit/Lenfosit oranlarının ortalama 10,37±11,21 olduğu; Nötrofil/Lenfosit oranlarının ortalama 4,86±7,82 olduğu görüldü. Yapılan regresyon analizinde lenfosit değeri azaldıkça tedavi yanıtlı olma olasılıklarının tedavi yanıtsız olma olasılıklarına göre daha yüksek olduğu saptandı. (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda NLO ve TLO oranları ile steroid tedavisine yanıt arasında ilişki saptanmamış olup; düşük lenfosit değerleri ile, steroid tedavisine cevap arasında pozitif yönde bir ilişkinde bulundu. Daha önce tedavi almamış yeni tanı İT hastalarında lenfosit değerlerinin, birinci basamak tedavi olan steroid tedavisine yanıtı öngörmede yaygın olarak kullanılabilecek, basit ve maliyet etkin bir parametre olabileceği düşüncesindeyiz.