Yenidoğanın deneysel hiperoksik akciğer hasarı modelinde klaritromisin, montelukast ve pentoksifilin tedavilerinin histolojik düzeyde etkinliğinin araştırılması

YEN DOĞANIN DENEYSEL H PEROKS K AKC ĞER HASARI MODEL NDEKLAR TROM S N, MONTELUKAST VE PENTOKS F L N TEDAV LER N NH STOLOJ K DÜZEYDE ETK NL Ğ N N ARAŞTIRILMASIÖZETAmaç: Günümüzde bronkopulmoner displazi için etkinliği kanıtlanmış bir tedavimodeli bulunmamaktadır. Bu çalışmada klaritromisin, montelukast ve pentoksifilintedavilerinin tek başlarına ve kombine kullanımının, hiperoksiye bağlı akciğer hasarınıngiderilmesindeki etkinliğini histopatolojik düzeyde değerlendirmek amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Deney, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Deneysel HayvanLaboratuvarı'nda, altı gruba ayrılan toplam 47 yavru yenidoğan sıçan ile postnatal 3-13.günler arasında gerçekleştirildi. Grup 1'de bulunan sıçanlar kontrol grubu olarak oksijenemaruz bırakılmayıp oda havasında tutuldu. Grup 2 (klaritromisin), 3 (montelukast), 4(pentoksifilin), 5 (klaritromisin + montelukast + pentoksifilin) ve 6 (plasebo) pleksiglastanimal edilen kapalı alanda tutulup deney süresince hiperoksiye (%90 ± 2) maruz bırakıldı.Postnatal 14. günde torakotomi ile çıkarılan akciğerlerde alveolar yüzey alanı, fibrozis ve düzkas aktin ekspresyonu değerlendirildi. Ortalama alveol alanları değerlerinin karşılaştırılmasıiçin one-way ANOVA, fibrozis skorlarının oranları için Kolmogorov-Smirnov veimmünohistokimyasal skorların karşılaştırılmasında Kruskal-Wallis ile Mann Whitney-Utestleri kullanıldı.Bulgular: Ortalama alveolar yüzey alanı (µm2), grup 6'da yer alan sıçanlarda, grup 1'debulunanlara göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük bulundu (50.2 ± 10.4 ve 65.3± 2.7, p=0.001). laç tedavileri, tek başına kullanıldığında, ortalama alveolar yüzey alanıaçısından plaseboya üstün bulunmadı. Kombine tedavi ise plasebo tedavi alan gruba göreanlamlı olarak daha yüksek ortalama akciğer alanı değerleri ile sonuçlandı (64 ± 3 ve 50.2 ±10.4, p=0.002). Fibrozis, grup 6'da yer alan sıçanlarda, grup 1'de bulunanlara göre anlamlıolarak fazla bulundu (p=0.007). laç tedavileri tek başına veya kombine kullanıldığındafibrozis açısından plasebo gruptan istatistiksel olarak farklı bulunmadı. mmünohistokimyasaldeğerlendirme sonucunda, grup 6'da yer alan sıçanlardaki düz kas aktin ekspresyonu, grup1'e göre anlamlı olarak yüksek saptandı (Ortanca aktin skoru, 6 [0-12] ve 2 [1-4], p=0.045).laç tedavileri, tek başına kullanıldığında, düz kas aktin ekspresyonu açısından plaseboyaüstün bulunmadı. Kombine tedavi ise plasebo tedavi alan gruba göre anlamlı olarak dahadüşük aktin skorları ile sonuçlandı (Ortanca aktin skoru, 0 [0-1] ve 6 [0-12], p=0.005).1Sonuç: Klaritromisin, montelukast ve pentoksifilin kombine ilaç tedavisinin, yenidoğansıçanlarda gerçekleştirdiğimiz hiperoksik akciğer hasar modelinde plasebo tedaviye göreüstün olduğu saptanmıştır. Bu çalışma, karmaşık patofizyolojik süreçlere sahip ve yerleşiketkili tedavi stratejilerinin bulunmadığı yeni BPD'de, kombine ilaç kullanımının başarılıolabileceğini göstermektedir.Anahtar Kelimeler: Hiperoksik akciğer hasarı, bronkopulmoner displazi, yenidoğan,klaritromisin, montelukast, pentoksifilin.2