Yüksek frekanslı jet ventilasyonun orta kulak basıncı ve postoperatif bulantı kusmaya etkisi

Bu araştırmada elektif direkt laringoskopi geçirecek hastalarda, bir gruba jet ventilasyon diğer gruba geleneksel mekanik ventilasyon uygulayarak orta kulak basıncına ve bunun postoperatif bulantı ve kusmaya etkisini göstermeyi amaçladık.Risk grubu ASA I-II olan direkt laringoskopi yapılacak 40 hasta araştırmaya alındı. Hastalar Grup JV ( yüksek frekanslı jet ventilasyon ile direk laringoskopi yapılacak olan hastalar) ve Grup NV (endotrakeal entübasyon ile direkt laringoskopi yapılacak olan hastalar) olarak iki gruba ayrıldı. Bir gün öncesinden hastaların dış kulak yolu otoskop ile muayene edilerek OKB ölçümünü etkileyecek patoloji yönünden değerlendirildi. Her iki hasta grubuna da 1 dk süre ile 1 µg/kg'dan remifentanil bolus olarak yapıldı ve indüksiyon ile birlikte 0,2µg/kg/dk infuzyona başlandı. 1 mg/kg %1'lik Lidokain iv uygulandı, daha sonra anestezi indüksyonu için propofol 2 mg/kg ve roküronyum (0,5 mg/kg) verildi. Daha sonra Grup JV'de yüksek frekanslı jet ventilasyon için blade ağıza yerleştirildi, Grup NV için endotrakeal entübasyon yapılarak geleneksel mekanik ventilasyona geçildi. TİVA ve remifentanil ile genel anesteziye devam edildi.Grup JV: Genel anestezi indüksiyonunu takiben direkt laringoskopun ağız açaçacağı yerleştirildi ve YFJV (TwinStream, CARL REINER) ayarlanan değerlerde solunuma başlatıldı. (Ferakns; 600 solunum/dk, P(Basınç): 1bar İnspirasyon-Ekspirasyon oranı (İ:E):1:1, FiO2 (İnspire edilen oksijen konsantrasyonu) :0.8-1). MAP (Ortalama hava yol basıncı), PIP (Pik inspiratuar basınç), PEEP (Pozitif endekspiratuar basınç) değerleride jet ventilasyona geçildikten sonra 3.dakikada ve daha sonrada 5 er dakika aralıklarla kayıt altına alındı. Grup NV: Genel anestezi indüksiyonunu takiben hastalar 6,5-7 numara endotraleal tüp ile entübe edildi. Hastaların ventilasyonu 8 mL/kg tidalvolüm, %80-100 O2 hava içersinde total 4 L/dk ve SS:10 soluk/dk, I:E=1:2, olarak ayarlanarak anestezi cihazı ile standart ventilasyon uygulandı. Tüm hastalarda KAH, SAB, DAB, OAB, SpO2, ETCO2, OKB değerleri indüksiyon öncesinde, indüksiyon tamamlandıktan 1 dakika sonra ve entübasyonun 3. dakikasında ve daha sonra otuzuncu dakikaya kadar 5 dakika aralılarla kaydedildi. Cerrahi prosedürün bitmesi ile rezidüel kas gevşetici etkisi 0.015 mg / kg atropin ve 0.05 mg/ kg neostigmin ile ekstübe edildi. Postoperatif 5, 15 ve 30. dakikalarda her iki grupta timpanometri ile OKB sağ ve OKB sol, VAS, VDS ve yapılan metoklopramid miktarı kaydedildiSonuç olarak iki grup arasında OKB değerleri açısından anlamlı bir fark saptanmadı.