Discipline

Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı

10

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

10 Theses
DoctorateOpen AccessTR

Genç erişkinlerde alt ekstremite fiziksel parametrelerinin denge ile ilişkisinin incelenmesi ve cinsiyete göre karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı genç erişkinlerde statik ve dinamik denge, izokinetik kas kuvveti, eklem pozisyon hissi, Q açısı, düşük ayak derecesi, taban basıncı değişimleri ve fiziksel aktivite düzeylerinin incelenerek bu faktörlerin birbirleriyle ilişkisinin ortaya konulması ve değerlendirme sonuçlarının cinsiyete göre karşılaştırılmasıydı. Çalışmamıza 21-32 yaş aralığında sağlıklı genç 15 kadın 15 erkek gönüllü dahil edildi. Katılımcıların demografik verileri (yaş, boy, kilo, vücut kütle indeksi) ve dominant alt ekstremite bilgileri kaydedildi. Diz ve ayak fiziksel parametrelerinden Q açısı ve Feiss çizgisi değerlendirildi. Fiziksel aktivite seviyelerinin belirlenmesi için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (UFAA) kısa formu kullanıldı. Denge değerlendirmesi Biodex Denge Sistemi ile çift ayak ve tek ayak üzerinde hem statik hem de dinamik koşullarda değerlendirildi. Kas kuvveti ve eklem pozisyon hissi değerlendirmesi Biodex İzokinetik Sistem 4 cihazı ile yapıldı. Taban basıncı değerlendirmesi MatScan Pressure Mat Sistemi kullanılarak alındı. Statik taban basıncı değerlendirmeleri iki ayak mat üzerindeyken ve tek ayak mat üzerindeyken alındı, dinamik taban basıncı değerlendirmesi için iki adım protokolü kullanıldı. Değerlendirmeler her iki alt ekstremite için ayakkabısız koşullarda gerçekleştirildi. Tanımlayıcı verilerin belirlenmesi için cinsiyetler arasındaki farklar Mann-Whitney U testi ve Ki-kare testleri ile, parametreler arasındaki ilişki ise Spearman Korelasyon Analizi ile incelendi. Bireylerin cinsiyete göre Q açıları, dinamik denge skorları, kas kuvveti ve taban basıncı değerleri arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Denge skorları bütün alt ekstremite değerlendirme parametreleri ile düşük ve orta derecede ilişki gösterdi (p<0,05; r:0,258-0,720). Dinamik denge Q açısı ile (p<0,05; r:0,267-0,345), statik denge düşük ayak derecesi ile ilişkiliydi (p<0,05; r:0,258). Q açısı azaldıkça ve naviküler tüberkül aşağıya düştükçe postüral salınım artmaktaydı. Dinamik denge skorları özellikle kas kuvveti, taban basıncı ve temas alanı verileriyle ilişkili bulundu (p<0,05; r:0,259-0,720). Statik denge skorları alt ekstremiteyle ilişkili parametrelerle anlamlı ilişki göstermedi (p>0,05). Sonuç olarak genç erişkinlerde Q açısı, düşük ayak derecesi, fiziksel aktivite seviyesi, kas kuvveti, eklem pozisyon hissi ve taban basıncı parametrelerinin denge ile ilişkili olduğu bulundu ve değerlendirme sonuçlarında cinsiyete göre farklılıklar vardı. Bu çalışmanın bulgularına göre, genç erişkinlerde denge ile ilişkili fiziksel parametrelerin eş zamanlı olarak değerlendirileceği çalışmalara ihtiyaç olduğu görüldü. Cinsiyete göre farklılıklar dengeye yönelik rehabilitasyon programlarında cinsiyete göre düzenlemeler yapılması gerekebileceğini gösterdi. Özellikle kas kuvveti ve taban basıncındaki değişikliklerin takibinin yapılması ve koruyucu yaklaşımlar için gerekli egzersiz veya ayakkabı-ortez düzenlemelerinin yapılmasının önemi görülmektedir.

Alt ekstremiteKas kuvvetiPlantar basınç+1
Gamze Arın Bal
Hacettepe University · Institute of Health Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Temporomandibular eklem disfonksiyonlu hastalarda manuel terapi tekniklerinin ağrı, denge ve fonksiyonel durum üzerine anlık ve kısa süreli etkilerinin incelenmesi: Randomize kontrollü çalışma

Çalışmamız Temporomandibular Eklem Disfonksiyonlu (TMED) bireylerde manuel terapi tekniklerinin ağrı, denge ve fonksiyonel durum üzerine anlık ve kısa süreli etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. TMED tanısı olan 50 hasta randomize olarak çalışma (ortalama yaş: 35,72 ± 14,09 yıl) ve kontrol (ortalama yaş: 30,12 ± 11,69 yıl) grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Çalışma grubundaki katılımcılara tek seans manuel terapi uygulamaları yapılmıştır. Bu gruptaki bireyler tedavi öncesi, tedaviden hemen sonra ve tedaviden bir hafta sonra değerlendirilmişlerdir. Kontrol grubundaki katılımcılara çalışma süresince herhangi bir tedavi uygulanmamıştır. Bu gruptaki bireyler bir hafta ara ile iki kez değerlendirilmişlerdir. Tüm bireylere temporamandibular eklem ve boyun bölgesi ağrı şiddeti (Görsel Analog Skalası) alt çene hareket kapasitesi (kaliper ve cetvel), fonksiyonel durum (Çenenin Fonksiyon Kısıtlanma Skalası), boyun özür durumu (Boyun Özür Göstergesi), servikal bölge eklem hareket açıklığı (universal gonyometre) ve denge (Tek Ayak Üzerinde Durma Testi) değerlendirmeleri yapılmıştır. Sonuçlarımız çalışma grubundaki bireylerde tedaviden hemen sonra ve tedaviden bir hafta sonra tedavi öncesine göre tüm parametrelerde anlamlı düzelme olduğunu göstermiştir (p<0,05). Kontrol grubunda ise ikinci değerlendirmelerde ilk değerlendirmelere göre herhangi bir parametrede anlamlı düzelme olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Gruplar arası karşılaştırmada çalışma grubunda tüm parametreler açısından (denge hariç) elde edilen düzelmenin kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde fazla olduğu belirlenmiştir (p<0,05) Çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar, tek seans manuel terapi uygulamalarının TMED'li bireylerde anlık ve kısa süreli dönemde ağrı ve fonksiyonel durum üzerinde etkili bir yaklaşım olduğunu göstermiştir.

AğrıAğrı şiddetiDenge+5
Girayhan Yıldız
Pamukkale University · Institute of Health Sciences
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Romatoid artritli hastalarda anti TNF ve DMARD tedavi sonuçlarının hastalık aktivite ve iyileşme kriterlerine göre karşılaştırılması

Romatoid artrit (RA), etiyolojisi bilinmeyen, öncelikli olarak eklemleri tutan, kronik, sistemik inflamatuar bir hastalıktır. RA tedavisinde DMARD'lar etkili olmakla birlikte halen birçok hastada hastalık aktivitesi tam olarak kontrol edilememektedir. RA tedavisinde yeni gelişmeler klasik tedaviye yanıtsız hastalar için alternatif tedavi seçenekleri sağlamıştır. Günümüzde anti TNF ajanlar en sık kullanılan yeni ilaçlardırFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Kliniğinde izlenen RA'lı hastaların dosyaları incelendi. 24 haftalık verileri eksiksiz olan 75 romatoid artritli hasta alındı. Hastaların demografik özellikleri, hastalık süresi ile klinik ve rutin laboratuar değerlendirilmeleri dosyaları incelenerek öğrenildi. Hastalar kombine anti TNF alan 37 hasta ve sadece DMARD alan 38 hasta olmak üzere 2 ayrı grupta incelendi. Hastaların DAS28, VAS ve HAQ parametreleri hesaplandı. Tedavi etkinliği ACR20, 50 ve 70 kriterleri ile belirlendiÇalışmamızda gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Anti-TNF ve DMARD kullanan hastalarda yaş ortalaması sırasıyla 50.27±7.9 ve 46.79±8.6 olarak hesaplanmıştır. Gruplar arasında tedavi öncesinde bakılan tez parametrelerinden sadece HAQ arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Gruplar arasında bakılan tedavi öncesi ve sonrası tez parametreleri her iki grupta da azalma göstermektedir ancak bu azalma anti TNF tedavisi alan grupta istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Her iki grup arasında 6. ay kontrollerinde bakılan DAS28, VAS, HAQ değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Çalışmamızda anti TNF ve DMARD alan grupta ACR20, 50 ve 70 değerleri sırası ile %81-%44, %54-%15, %22-%0 olarak saptanmıştır (p<0.001Sonuç olarak anti TNF ilaçlar hastalık aktivitesini azaltmada, fonksiyonel özürlülüğü iyileştirmede ve ACR yanıtlarında DMARD kullanımına göre daha etkili bulunmuştur.Anahtar kelimeler: Romatoid artrit, anti TNF, DMARD, ACR20-70

ArtritArtrit-romatoidFizik tedavi+6
Türkan Harunlar
Gaziantep University
2009
00
Master'sOpen AccessTR

Pediatrik motivasyon ölçeği'nin (pedıatrıc motıvatıon scale (pmot)) Türkçe'ye uyarlanması, geleneksel rehabilitasyon programına katılan farklı kronik engele sahip çocuklarda motivasyonun değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, rehabilitasyon programına motivasyonu değerlendiren Pediatrik Motivasyon Ölçeği'nin (PMÖ) Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasını yapmak ve rehabilitasyona katılan kronik engelli bireylerde fonksiyonel seviye ile motivasyon arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya, 8-18 yaş arasında, rehabilitasyon programına katılan 62 kronik engelli çocuk dahil edildi. Çocukların sosyo-demografik özellikleri, araştırmacı tarafından hazırlanan bir form ile sorgulandı. Çocukların rehabilitasyona motivasyonu PMÖ ve Görsel Analog Skala (GAS) ile değerlendirildi. Ölçeğin geçerliliğinin belirlenebilmesi için PMÖ ile GAS arasındaki korelasyon incelendi. İç tutarlılığın belirlenebilmesi için Cronbach alfa değeri hesaplandı. Test-tekrar test güvenilirliğinin belirlenebilmesi için rastgele 15 çocuğa ilk değerlendirmeden iki hafta sonra ikinci değerlendirmeler yapıldı ve "Intraclass Correlation Coefficient (ICC)" değeri hesaplandı. Çocukların fonksiyonel seviyesi Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçümü (WeeFIM) ile değerlendirildi. Bulgular: Çocukların yaş ortalaması, 12,16±3,19 idi. PMÖ ve GAS arasında pozitif yönde iyi derecede bir korelasyon olduğu tespit edildi (r=0,713, p=0,000). PMÖ'nün iç tutarlılığı yüksek (Cronbach alfa=0,827), test-tekrar test güvenilirliği çok yüksek (ICC=0,960) olarak bulundu. Fonksiyonel seviye ile motivasyon arasında ilişkiye rastlanmadı (p=0,896). Sonuç: PMÖ'nün Türkçe versiyonu kronik engelli çocuklarda geçerli ve güvenilir bir ölçektir. Çalışmamızda, kronik engelli çocuklarda fonksiyonel seviye ile rehabilitasyona katılım konusundaki motivasyon düzeyi arasında bir ilişki bulunmamıştır. Çalışmamıza katılan çocukların fonksiyonel seviyelerinin yüksek olması motivasyon düzeylerinin de yüksek olmasına neden olmuştur. Anahtar Kelimeler: Motivasyon, Çocuk, Rehabilitasyon, Kronik Engel

Merve Kurt
Dokuz Eylül University · Institute of Health Sciences
2017
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kalp hastalığı öyküsü olmayan romatoid artritli hastalarda hastalık aktivitesi ile n terminal pro brain natriüretik peptid düzeyleri arasındaki ilişki

Cardiovascular features in rheumatoid arthritis (RA) are common. Among those are the classical extra-articular features that not only include pericarditis, myocarditis, coronary vasculitis, arrythmia and valve diseases, but also congestive heart failure and ischaemic heart disease which are found more frequently anda re associated with and increased mortality compared with the general population.Increased concentrations of NT-proBNP are associated with cardiovascular morbidity and mortality. In this study the relationship between disease activity and NT-proBNP level was searched in patients with RA.In 77 patients with RA without heart failure and 31 control subjects serum concentrations of NT-proBNP, ESR, CRP, Hb, Plt, WBC, RF were measured assessed. NT-proBNP levels of patients were compared according to DAS 28 score in patients under remission, with active disease, and highly active disease.There is a positive correlation between NT-proBNP levels and age (p<0.03), BM (p<0.03), and CRP (p<0.03). There is not a significant relation between NT-proBNP levels and Hb, leukocyte, thrombocyte counts, and RF levels (p>0.05). A significant difference was not detected between disease duration, disease activity and NT-proBNP levels (p>0.05).

Artrit-romatoidKalp hastalıklarıKomplikasyonlar+1
Sevcan Uğur
Akdeniz University
2012
00
DoctorateOpen AccessTR

Yaşlılarda kalistenik egzersizlerin fiziksel uygunlukve bilişsel fonksiyonlara etkisi

Düzenli olarak yapılan egzersizler öncelikle fiziksel uygunlukla ilgili olan aerobik kapasite, kas kuvveti ve dengeyi geliştirmekte beyin kan akımını ve oksijenlenmesini arttırmakta, ayrıca bir merkezi eksitasyon etkisi ile retiküler aktivatör sistemi uyararak; beyni canlı ve alert hale getirmektedir. Bu çalışmada, İzmir "Nebahat Dolman Yaşlı Dayanışma Merkezine", entellektüel aktiviteler için, ayaktan devam eden, 60 ile 80 yaşlarında, göreceli olarak sağlıklı bayanlara submaksimal düzeyde aerobik, "kalistenik egzersizler" yaptırılarak; egzersizlerin fiziksel uygunluk, bilişsel performans ve yaşam kalitesi üzerine olan etkileri incelenmiştir. Egzersiz programına, yaşlıların egzersiz yapma standartlarını belirleyen "Uluslararası Kriterlere" uyan, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Anabilim Dalı'nda genel bir sağlık kontrolünden geçirilerek; egzersiz indikasyonu konmuş, 45 gönüllü bayan katılmıştır. "Carlson Fatique Curve" testinden modifıye edilmiş, geniş kas gruplarını çalıştıran, submaksimal düzeyde, ritmik, aerobik bir egzersiz türü olan "kalistenik egzersizler", günde 45-50 dk. olmak üzere, haftada 3 gün, 4 ay süre ile ve bir fizyoterapist gözetiminde uygulanmıştır. Egzersiz programı öncesi ve dört aylık program sonrası uygulanan "Fiziksel Uygunluk Test Bataryası" sonuçlarına göre, vücut kompozisyonu, kardiyopulmoner uygunluk, motor uygunluk, kas iskelet sistemi uygunluğunda anlamlı iyileşmeler saptanmıştır. Bilişsel fonksiyonları değerlendirmede; " Stroop Testi', "Wechsler Memory Scale' in Görsel Bellek Testi", "Sözel Bellek Süreçleri Testi ", "Digit Span Testi", Color Trails Testleri" uygulanmış; 4 aylık egzersiz programından sonra yaşlılarımızda, özellikle anlık bellek ve öğrenme fonksiyonlarında anlamlı iyileşmeler saptanmıştır. T.C. YÜKSEKÖCRTrtM KURULUSonuç olarak sedanter dönemde ve egzersiz programı sonrası uygulanan " SF 36 Yaşam Kalitesi Ölçeğinin " değerlendirilmesinde, iş ve çalışma koşullan ile ilgili "fiziksel rol güçlüğünde" kayıpların azaldığına dair anlamlı bir fark görülmemekle birlikte; fiziksel fonksiyon, sosyal fonksiyon, vitalite, ağrı, genel sağlık, mental sağlık, emosyonel rol güçlüğü gibi yaşam kalitesini sorgulayan diğer test sonuçlarında anlamlı iyileşmeler saptanmış; yaşlılarımız genel iyilik hallerini ve memnuniyetlerini her fırsatta dile getirmişlerdir. Anahtar Kelimeler : Yaşlılık, Egzersiz, Fiziksel Uygunluk, Bilişsel Fonksiyonlar, Yaşam Kalitesi

Bilge Kara
Dokuz Eylül University · Institute of Health Sciences
2001
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Diz osteoartritinde kas gücü ve fonksiyonel değerlendirme

Serpil Tuna
Akdeniz University
2005
00
DoctorateOpen AccessTR

Rotator manşet patolojisi olan hastalarda denge eğitiminin etkinliğinin incelenmesi

Çalışmanın amacı, rotator manşet patolojisi olan hastalarda fizyoterapi programına eklenen denge eğitim programının postüral kontrol parametreleri ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya tek taraflı rotator manşet patolojisi tanısı konmuş 42 hasta alındı. Hastalar, randomize olarak kontrol ve çalışma grubu olarak ikiye ayrıldı. Her iki gruptaki hastalar fizyoterapi tedavisi aldı. Çalışma grubundaki hastalar ek olarak bir denge eğitim programını tamamladılar. Tedavi süresi altı haftaydı. Hastaların postüral kontrol parametreleri Tetrax İnteraktif Denge Sistemi ile değerlendirildi ve bu parametreler; stabilite indeksi, fourier dönüşümü (F5, F6), ağırlık dağılım indeksi ve düşme indeksidir. Hastaların sağlıkla ilgili yaşam kaliteleri ile ağrı ve fonksiyonel düzeyleri sırasıyla Western Ontario Rotator Kaf Ölçeği ve Omuz Ağrı ve Dizabilite İndeksi ile ölçüldü. Hastaların ağrı şiddeti numerik ağrı derecelendirme skalası ile değerlendirildi. Bütün ölçümler tedavi öncesi ve sonrası yapıldı. Grup içi analizde, ağırlık dağılım indeksi parametresinin üç pozisyonu hariç postüral kontrol parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Gruplar arası analizde, stabilite indeksi (ortanca= -0,48; ilk çeyrek–üçüncü çeyrek= -3,96–2,15), F5 (ortanca= -0,35; ilk çeyrek–üçüncü çeyrek= -1,50–0,69) ve F6 (ortanca= -0,25; ilk çeyrek–üçüncü çeyrek= -1,28–0,43) parametrelerinin birer pozisyonunda çalışma grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı iyileşme vardı (p<0,05) ve etki büyüklükleri sırasıyla -0,38; -0,33 ve -0,40' tı. Bu parametrelerin diğer pozisyonları ile ağırlık dağılım ve düşme indekslerinde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Sağlıkla ilgili yaşam kalitesinde ve diğer sonuç ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Rotator manşet patolojisi olan hastalarda fizyoterapi tedavisine denge eğitim programının eklenmesi postüral kontrolü iyileştirmemektedir. Ayrıca denge eğitimi ile kombine edilmiş fizyoterapi programının standart fizyoterapi programıyla karşılaştırıldığında bu hasta popülasyonunda sağlıkla ilgili yaşam kalitesi üzerine üstünlüğü yoktur.

DengeHasta eğitimiPostural denge+2
Ertan Şahinoğlu
Dokuz Eylül University · Institute of Health Sciences
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Diz osteoartritli hastaların total diz artroplastisi öncesi ve sonrası denge, fonksiyonel düzey ve düşme risklerinin belirlenmesi

Amaç: Çalışmanın amacı, diz osteoartritli (OA) hastaların total diz artroplastisi (TDA) öncesi ve sonrası denge, fonksiyonel düzey ve düşme risklerini belirlemek ve ilişkilerini incelenmekti. Yöntem: Çalışmaya, primer unilateral TDA uygulanan 49 hasta dâhil edildi. Hastaların ağrı şiddetleri (Vizüel Analog Skalası), dengeleri (Brief Balance Evaluation-Systems Test), düşme riskleri (Süreli Kalk Yürü Testi, İkili Görevli Süreli Kalk Yürü Testleri, The Fall Risk for Older People in the Community Anketi), fonksiyonel düzeyleri (Hospital for Special Surgery Skalası), düşme korkuları (Uluslararası Düşme Etkinlik Skalası), yaşam kaliteleri (Short Form-12), yürüme hızları (10 Metre Yürüme Testi) ve çeviklikleri (Basamak Testi) değerlendirildi. Bilateral olarak alt ekstremite eklem hareket açıklık ve kas kuvvet ölçümleri yapıldı. Ölçüm ve değerlendirmeler TDA öncesinde ve TDA sonrası üçüncü ayda yapıldı. Bulgular: Hastaların TDA öncesi ve TDA sonrası ağrı şiddetleri, dengeleri, düşme riskleri, fonksiyonel düzeyleri, düşme korkuları, yaşam kaliteleri, yürüme hızları ve çeviklikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p˂0.001). TDA öncesi ve TDA sonrası hastaların bildirdiği düşme oranları, yaralanma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Denge ile düşme riski, çeviklik, yürüme hızı arasında TDA öncesi ve sonrası, denge ile yaşam kalitesi arasında TDA öncesi, denge ile düşme korkusu arasında TDA sonrası ilişkiler bulundu. Fonksiyonel düzey ile ağrı şiddeti, düşme korkusu arasında TDA öncesi ve sonrası, fonksiyonel düzey ile düşme riski, çeviklik, yürüme hızı, yaşam kalitesi arasında TDA sonrası ilişkiler bulundu. Düşme riski ile denge, düşme korkusu, çeviklik, yürüme hızı, yaşam kalitesi arasında TDA öncesi ve sonrası, düşme riski ile fonksiyonel düzey arasında TDA sonrası ilişkiler bulundu. Sonuç: Diz OA' li hastaların TDA sonrası dengeleri, fonksiyonel düzeyleri, yaşam kaliteleri, çeviklikleri ve yürüme hızları artarken düşme riskleri, düşme korkuları, ağrı şiddetleri azalmıştır. Bu hasta grubunda düşme riski ile denge, fonksiyonel düzey, yürüme hızı, çeviklik, yaşam kalitesi, düşme korkusu arasındaki ilişki nedeniyle bu parametrelerin hastaların değerlendirmelerinde ve rehabilitasyon programlarında yer almasının düşmelerin ve yaralanmaların önlenmesi, hastaneye yatışların azaltılması, yaşam kalitesinin arttırılması açısından önemli olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Diz osteoartriti, total diz artroplastisi, denge, düşme, fonksiyonel düzey

ArtroplastiDengeDiz+5
Burcu Bahar Öztürk
Dokuz Eylül University · Institute of Health Sciences
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan ve olmayan geriatrik bireylerde fonksiyonel inspiratuar kas eğitiminin etkileri

Amaç: Çalışmanın amacı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) olan ve olmayan geriatrik bireylerde Fonksiyonel inspiratuar kas eğitiminin (İKE) etkilerinin incelenmesiydi. Yöntem: Çalışmaya, KOAH (n= 22) ve KOAH olmayan (n= 23) toplam 45 geriatrik birey dâhil edildi. Katılımcıların pulmoner fonksiyonları (solunum fonksiyon testi), solunum kas kuvveti (Maksimal İnspiratuar ve Ekspiratuar Basınç), semptomları (Modifiye Medical Research Council Dispne Skalası ve KOAH Değerlendirme Testi), egzersiz kapasitesi (Altı Dakika Yürüme Testi ve Altı Dakika Pegboard Ring Testi), dengesi (Berg Denge Ölçeği), postüral kontrolü (portatif bir denge cihazı ile), periferik kas kuvveti (diz ekstansiyon, omuz fleksiyon ve kavrama kuvveti), esnekliği (Sandalyede Otur-Uzan ve Sırt Kaşıma Testi), core stabilizasyon (Pelvik Köprü ve Parsiyel Mekik Çekme Testi), fiziksel aktivite düzeyi (Yaşlılar İçin Fiziksel Aktivite Ölçeği), günlük yaşam aktiviteleri (Milliken GYA Skalası), depresyon düzeyleri (Geriatrik Depresyon Ölçeği) ve yaşam kalitesi (Yaşlılar İçin Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Modülü) değerlendirildi. Her iki gruba da sekiz haftalık Fonksiyonel İKE uygulandı. Bulgular: Eğitim sonrası, her iki grupta da solunum kas kuvveti, semptom algılaması, egzersiz kapasitesi, denge, postüral kontrol ve yaşam kalitesinde anlamlı gelişmeler bulundu (p<0.05). Ayrıca KOAH grubunda fiziksel aktivite ve günlük yaşam aktiviteleri yetenek seviyesi arttı (p<0.05). KOAH olmayan grupta ise parsiyel mekik çekme testinde başlangıca göre anlamlı değişiklikler elde edildi (p<0.05). Sonuç: Fonksiyonel İKE'nin hem KOAH'ı olan hem de olmayan geriatrik bireylerde solunum kas kuvveti, semptom algılaması, egzersiz kapasitesi, denge, postüral kontrol ve yaşam kalitesinde benzer olumlu gelişmeler göstermesi, geriatrik rehabilitasyon programlarında güvenilir ve etkili bir yöntem olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Akciğer hastalıklarıAkciğer hastalıkları-obstrüktifEgzersiz tedavisi+5
İsmail Özsoy
Dokuz Eylül University · Institute of Health Sciences
2018
00