Dicle University
Discipline

Orthodontics

Dicle University

9

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

9 Theses
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Üç farklı ağız içi molar distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar metoduyla incelenmesi

Giriş ve amaç: Bu çalışmanın amacı, üç farklı molar distalizasyonu yönteminde ortaya çıkan stres değerlerinin ve dişlerde meydana gelen yer değiştirme miktarlarının sonlu elemanlar analizi (SEA) ile incelenmesidir. Gereç ve yöntem: Çalışmada, palatinal bölgeden uygulanan konvansiyonel Pendulum aygıtı, palatinal bölgeden uygulanan mini vida destekli AMDA aygıtı ve bukkal kemiğe uygulanan mini vida ile üç farklı molar distalizasyon senaryosu oluşturulmuştur. Molar dişlere uygulanan distalizasyon kuvvetleri sonucu oluşan stresler ve yer değiştirme değerleri SEA ile incelenmiştir. Bulgular: Her üç senaryoda meydana gelen stres değerlerinin fizyolojik sınırlar içerisinde olduğu ve distalizasyon için uygun olduğu görülmüştür. Tüm senaryolarda birinci molar dişlerde meydana gelen en yüksek Von Mises değerleri kuvvetin uygulandığı bölgede ölçülmüştür. Birinci ve ikinci senaryoda birinci molar dişlerde meydana gelen en yüksek Von Mises değerlerinin palatinal tüberküllerde, üçüncü senaryoda bukkal tüberküllerde olduğu ve tüm senaryolarda en düşük Von Mises değerlerinin bukkal kök uçlarında olduğu görülmüştür. Sonuç: Pendulum ve AMDA ile yapılan distalizasyonda birinci molarlarda distobukkal rotasyon, bukkal mini vida ile yapılan distalizasyonda meziobukkal rotasyon görülmüştür. AMDA ile yapılan distalizasyonda diğer senaryolara göre birinci molarların daha paralel hareket ettiği gözlenmiştir. Bukkal mini vida ile yapılan distalizasyonda diğer senaryolara göre daha fazla molar ekstrüzyonu gözlenmiştir. Anahtar kelimeler: Molar distalizasyonu, Sonlu elemanlar analizi, Pendulum, AMDA, Bukkal mini vida.

Azı dişleriDiş hareketleriKemik vidaları+4
Kifayet Burcu Özdemir
Hatay Mustafa Kemal University
2020
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Üç farklı iskeletsel ankrajlı total maxiller ark distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı MKS apareyi, IZC ve MT vidası kullanılarak üç farklı iskeletsel ankrajlı total maksiller ark distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesidir. Ayrıca kullanılan vidalar ve onu çevreleyen periodontal dokulardaki stres analizlerinin yapılması da amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Kraniyomaksiller kompleks, maksiller dişler, periodontal ligament, alveoler proçes ve uygulanması planlanan mekanikler modellenip sonlu elemanlar analizine hazırlanmıştır. Üç farklı distalizasyon mekaniği ile dokuz farklı senaryo oluşturulmuştur. Maksiller dentisyondaki her dişin x, y ve z eksenindeki yer değişimleri hesaplanmış, vida ve çevre dokuların Von Mises stress dağılımları renk kodu skalasıyla görselleştirilmiştir. Ayrıca dişlerde ve alveol kemiğinde oluşan gerilmeler de incelenmiştir. Bulgular: Molar bölgesinde kron seviyesinde en fazla distalizasyon, MKS grubunda 'birinci senaryoda' görülmüştür. Kök seviyesinde bakıldığında ise en fazla distalizasyon, yine MKS grubunda 'üçüncü senaryoda' görülmüştür. Kesici dişlerde kron seviyesinde en fazla palatinale hareket MT grubunda 'dokuzuncu senaryoda' görülmüştür. Kesici dişlere kök seviyesinde bakıldığında ise en fazla palatinale hareket IZC grubunda 'altıncı senaryoda' gerçekleşmiştir. Sonuç: Distalizasyon esnasında oluşturdukları hareket paternlerindeki farklılıklara rağmen incelenen üç distalizasyon mekaniğinin de etkin bir distalizasyon gerçekleştirdiği görülmüştür. Kuvvetin 3 ve 6 mm apikale kaydırıldığı MKS ve IZC gruplarının senaryolarında kuvvet vektörünün direnç merkezine doğru yakınlaşmasıyla gerçekleşen hareketlerin, düşük üst kesici eğimlerine ve azalmış dik yön boyutlarına sahip Sınıf II bölüm 2 maloklüzyonlu hastaların tedavisinde avantajlı olacağı düşünülmüştür. Birinci, dördüncü ve MT grubu senaryolarda kuvvet ark teli seviyesinden verildiğinde gerçekleşen hareketlerin, yüksek üst kesici eğimlerine ve artmış dik yön boyutlarına sahip Sınıf II bölüm 1 maloklüzyonlu hastaların tedavisinde avantajlı olacağı düşünülmüştür. Anahtar Kelimeler: IZC vidası, MKS apareyi, MT vidası, Sonlu Elemanlar Analizi, Total Maksiller Ark Distalizasyonu

Fırat Oğuz
İnönü University
2024
30
DoctorateOpen AccessTR

Genç erişkinlerde uygulanan forsus apareyinin iskeletsel, dişsel ve yumuşak dokular üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, Forsus? (3M Unitek, St. Paul, Minn.) apareyinin genç erişkin hastalardaki iskeletsel, dişsel ve yumuşak dokular üzerine olan etkilerini sefalometrik olarak incelemektir.Araştırmamız 15' i tedavi, 12' si kontrol grubunda yer alan toplam 27 birey ile gerçekleştirilmiştir. Bu bireylerden alınan 54 adet lateral sefalometrik radyografi, tedavi grubunda Forsus? apareyi takılmadan hemen önce ve çıkartıldıktan hemen sonra, kontrol grubunda ise başlangıçta ve altı ay sonra alınarak elde edilmiştir. Bireylerin seçiminde tüm bireylerin mandibular retrognatiye bağlı iskeletsel ve dişsel Sınıf II maloklüzyona sahip olmasına, hastaların vertikal yöndeki büyüme ve gelişim paterninin normal veya low angle olmasına, olguların tümünün pubertal gelişim atağının post-peak döneminde olmasına, hastaların çekilmiş veya eksik dişinin olmamasına dikkat edilmiştir.Tedavi ve kontrol süresince meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacı ile lateral sefalometrik radyografi analizi için 24 tane sefalometrik nokta ve 36 tane sefalometrik ölçüm kullanılmıştır. Tedavi başlangıcında ve sonunda, kontrol başlangıcında ve sonunda alınan lateral sefalometrik röntgenlerde yapılan ölçümlerden elde edilen değerlerin grup içi değerlendirilmesinde Wilcoxon testi kullanılmıştır. Gruplar arası farkların değerlendirilmesinde ise Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Metod hatasını kontrol etmek için 20 gün ara ile 20 adet lateral sefalometrik röntgen üzerinde aynı araştırmacı tarafından aynı ölçümler yapılmış ve tüm parametrelerin her iki ölçüm arasındaki korelasyon katsayılarına bakılmıştır.Sefalometrik değerlendirme sonucu Forsus? apareyinin etkisine bağlı olarak meydana gelen anlamlı değişiklikler şöyledir: İskeletsel olarak üst çenenin sagital yönde büyümesinin frenlendiğini, alt çenenin ise sagital yönde büyüdüğünü gösteren bir bulgu yoktur. Vertikal değişiklikleri gösteren parametrelerde anlamlı bir değişiklik görülmemiştir. Dişsel olarak, üst keser dişler belirgin olarak posteriora doğru devrilmiş ve uzamışlar, alt keser dişler belirgin olarak anteriora doğru devrilmiş ve gömülmüşlerdir. Buna bağlı olarak oklüzal düzlem saat yönünde rotasyon yapmıştır. Overjet ve overbite miktarında anlamlı bir azalma meydana gelmiştir. Yumuşak doku profili bu değişikliklerden olumlu yönde etkilenmiştir.Sonuç olarak çalışmamızda, Forsus? apareyi ile iskeletsel Sınıf II maloklüzyonun genç erişkin bireylerde tedavisi büyük ölçüde dentoalveoler olarak gerçekleşmiştir. Araştırmamızda elde edilen değişiklikler göz önüne alındığında apareyin post-peak dönemde kullanılmasının bazı Sınıf II sınır vakalarda ortognatik cerrahiye bir alternatif olabileceği düşünülmektedir.

Esen Ali Günay
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2009
00
DoctorateOpen AccessTR

Üç farklı rehber delik uygulama yönteminin minividanın stabilitesi üzerine etkisinin karşılaştırılması

çalışmamızın amacı, in-vitro ortamda Er:YAG lazer ile rehber delik oluşturma yönteminin, frez ile rehber delik oluşturma (pre-drilling) yöntemi ve rehber delik oluşturulmadan minivida yerleştirme (self-drilling) yöntemlerinin minivida stabilitesine etkisini karşılaştırmaktır.Çalışmadaki bütün minividalar, laboratuvar ortamında sığır kalça kemiğinden elde edilen örneklere uygulanmıştır. Sığır kemiği örneklerinin kortikal kemik kalınlıklarının belirlenebilmesi için BT (Bilgisayarlı Tomografi) görüntüleri elde edilmiştir. Kortikal kemik kalınlıkları self-drilling grup için 1,78±0,22; pre-drilling grup için 1,78±0,19 ve lazer grubu için de 1,79±0,2 olacak şekilde belirlenmiş, her grup homojen olacak şekilde 3 gruba ayrılmıştır. Çalışmada her bir grup 24 minividadan oluşacak şekilde; 72 adet 1,6 mm çapında 8 mm uzunluğunda konik (Trimed, Ankara, Türkiye) self-drilling minivida kullanılmıştır. İlk grupta kemik yüzeyine dik 30 rpm hız ile fizyodispenser aleti kullanılarak 3 mm derinliğinde 1,3 mm çapında frez ile rehber delik oluşturulmuştur. İkinci grupta Syneron LITETOUCHTM Er:YAG lazer (Syneron Dental Lasers Industrial Zone, Elite, İsrail) lazer cihazı kullanılarak kemik yüzeyine 90° açı ile spot boyutu 1,3 mm, kemik yüzeyinden mesafesi 2 mm, atım enerjisi 300 mJ, gücü 3,6 Watt, uygulama süresi 20 saniye ve frekansı 12 Hz olan düzenekle hava su spreyi ile 40-50 ml/saniye yıkama altında rehber delik oluşturulmuştur. Son grubumuzda ise rehber delik oluşturulmadan minividalar 90° açı ile kemik yüzeyine yerleştirilmiş ve bu grup kontrol grubumuzu oluşturmuştur. Tork ölçümü testi yapılabilmesi için minivida son uygulanma mesafesinden 2 mm daha az sıkılmıştır. Bu mesafenin 1 mm'si tork ölçer tornavida kullanılarak sıkılmış ve maksimum yerleştirme torku kaydedilmiştir. Tork ölçer tornavidanın ters yönde 1mm çevrilmesi ile çıkarma torku değerleri kaydedilmiştir.Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde; self-drilling, pre-drilling ve lazer gruplarında maksimum yerleştirme torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Self-drilling grubunun (17,76±1,5) maksimum yerleştirme torku ortalamaları, pre-drilling (10,49±1,36) ve lazer (9,29±1,3) gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Pre-drilling (10,49±1,36) grubunun maksimum yerleştirme torku ortalamaları ise lazer (9,29±1,3) grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çıkarma torku ortalamaları incelendiğinde, self-drilling (16,95±1,52), pre-drilling (10,2±1,19) ve lazer (9,8±1,09) gruplarının maksimum çıkarma torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Self-drilling (16,95±1,52) grubunun çıkarma torku ortalamaları pre-drilling (10,2±1,19) ve lazer (9,8±1,09) gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş; pre-drilling ve lazer gruplarının çıkarma torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir.Çalışmamızın ana sonucu lazer ile rehber delik uygulama yönteminin, pre-drilling ve self-drilling yöntemleri ile minividanın stabilitesi açısından karşılaştırıldığında, lazer grubunun maksimum yerleştirme torku değerlerinin self-drilling ve pre-drilling gruplarının maksimum yerleştirme torku değerlerinden anlamlı derecede düşük olması ve çıkarma torku değerlerinin ise self-drilling grubundan az ve pre-drilling grubu ile benzer sonuçlar vermesidir.

AblasyonAnkrajlarCerrahi+4
Hande Biçeroğlu Demir
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2012
00
DoctorateOpen AccessTR

Bolton uyumsuzluğu ölçümünde yeni bir yöntem

İyi bir fonksiyonel kapanışın sağlanabilmesi üst ve alt çenedeki diş boyutları arasında bir oran olması gerekmektedir. Bolton uyumsuzluğu ideal kapanışın sağlanmasını engelleyecektir. Çoğu ortodontist tedavi öncesi zaman kazanmak için bu uyumsuzluğun bulunmasını görmezden gelir. Bizim bu çalışmadaki amacımız hangi dişlerin daha çok bolton uyumsuzluğu yarattığını ve bolton uyumsuzluğunun belirlenmesinde daha kolay bir yöntemi bulabilmektir.Çalışmamızda 172 tedavi öncesi ve 49 tedavi sonrası model kullanılmıştır. İdeal Bolton Oranı (İBO), Amerikan Ortodonti Komitesi dental dercelendirme sistemi kullanılarak değerlendirilen 49 mükemmel kapanışa sahip modellerden belirlenmiştir. Elde edilen data Pearson korelasyon ve paired sample t testi ile değerlendirilmiştir.İdeal ön oran 76,66± 2,19, tüm oran ise 90,54± 1,71 olarak bulunmuştur. Alt ikinci küçükazı ve birinci büyükazıların toplam boyutu ile üst ön ve yan kesici dişlerin toplam boyutu arasındaki oranının korelasyon değeri (r=0,73) İBO ile yüksek bulunmuştur. T testine göre, sağ ve sol oranlar, sağ oran ile İBO ve sol oran ile İBO arasında farklılık bulunmuştur (p<0,05). Çapraz kadranlardan hesaplanan Bolton oranları (ör: Sol alt/ sağ üst) kendi arasında ya da İBO arasında istatiksel olarak fark göstermemiştir.Alt ikinci küçükazı, büyükazı ve üst kesiciler Bolton uyumsuzluğunun belirlenmesi için prediktör olarak kullanılabilir. Bolton oranının çapraz kadranlardan hesaplanması alternatif ve daha kolay bir yol olabilir.

BoyutBoyut ölçmeDental ark+4
Engin Peray
Çukurova University · Institute of Health Sciences
2010
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Meziale eğimli mandibular ikinci molar dişin farklı yöntemlerle dikleştirilmesinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

Çalışmamızda birinci molar boşluğuna doğru eğilmiş mandibular ikinci moların farklı ankraj yapılarıyla dikleştirilmesi sırasında ikinci molar ve ankraj ünitelerinde ve kemikte meydana gelen stres dağılımı sonlu elemanlar analizi ile incelenmiştir. Ayrıca sonlu elemanlar analizi sayesinde hesaplanabilen kuvvet uygulandığı anda dişlerde meydana anlık yer değiştirmeler çalışmamızda değerlendirilmiştir. Araştırmamızda ikinci molar dikleştirilmesi için kullanılan üç farklı ankraj yapısı üç çalışma modeli oluşturularak değerlendirilmiştir. Birinci çalışma modelinde, arktaki tüm dişler; ikinci modelde, birinci molar boşluğundaki alveoler krete mandibular düzleme dik yerleştirilen braket abutmentlı mini vida; üçüncü modelde, dişsiz boşluğa dik yerleştirilen osteointegre olmadığı varsayılan dental implant ankraj olarak kullanılmıştır. Tüm modellerde dikleştirme amacıyla, paslanmaz çelik tel üzerine yerleştirilen ve 150 gr kuvvet uygulayan Ni-Ti open coil kullanılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda tüm çalışma modellerindeki ikinci molar köklerinde benzer stres yoğunluğu oluşmuştur. İkinci moların kronunda oluşan stresler, en fazla mini vida ankrajı kullanıldığında, daha sonra implant ankrajı kullanıldığında, en az dişlerin ankrajı kullanıldığında izlenmiştir. Tüm çalışma modellerinde, dikleşme kuvveti uygulandığında yan etki olarak kronlarda ekstrüzyon, distolingual rotasyon ve linguale eğilme görülmüştür. Ekstrüzyon mini vida ve implant ankrajı kullanıldığında daha az görülürken, rotasyon ve linguale eğilme ise dişlerin ankrajı kullanıldığında daha az oluşmuştur. Birinci modelde dikleştirme sırasında ankraj olarak kullanılan dişlerde bazı yan etkiler oluşmuştur. Mini vida ve implant ankrajı kullanıldığında, her iki yapı üzerinde de stres en fazla boyun bölgesinde yoğunlaşmıştır. Mini vidada implanta göre stresin daha fazla olduğu izlenmiştir. Mini vida üzerindeki braket slotunun, implanttaki braket slotuna göre daha ince olması, ikinci modeldeki ikinci molarda ve kortikal kemikte daha fazla stres oluşmasına yol açmıştır. Sonuç olarak araştırmamızda mandibular molar dikleştirilmesi amacıyla yapılan tedavi yöntemlerinin hepsinin klinik olarak uygulanabilir görülmüştür.

Azı dişleriDental stres analiziMandibula+4
Hazal Saygı
Aydın Adnan Menderes University
2020
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Farklı rezin temizleme yöntemlerinin mine yüzeyine etkisinin in-vitro olarak incelenmesi

Bu çalışma, ortodontik adezivin farklı debonding teknikleriyle uzaklaştırılması sonrası mine yüzey pürüzlülüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Altı gruptan oluşan, toplamda 60 adet diş üzerinde gerçekleştirilen bu çalışmada işlem uygulanmamış tüm dişlerin mine yüzeylerinin pürüzlülük değerleri optik profilometre ile ölçülmüştür. Her gruptan 3'er adet dişin görüntüleri taramalı elektron mikroskobu ile elde edilmiştir. Dişlerin yüzeyine adeziv rezinin bondingi gerçekleştirilmiş ve tüm örneklere, 5 ile 55ºC arasında 10.000 kez termal siklus uygulanmıştır. Ardından mine yüzeyinde bulunan adeziv rezin 6 farklı yöntem ile temizlenmiştir. Adeziv rezin temizlemek için harcanan süreler dijital süreölçer ile kaydedilmiştir. Adeziv rezinin temizlenmesi için 6 bıçak tungsten karbid frezin aeratör ile yüksek devirde (360.000 rpm) kullanıldığı örnekler 1.Grup (6A), mikromotor ile 20.000 rpm devirde kullanıldığı örnekler 2.Grup (6M20), mikromotor ile 40.000 rpm devirde kullanıldığı örnekler 3.Grup (6M40) olarak tanımlanmıştır. 12 bıçak tungsten karbid frezin aeratör ile yüksek devirde (360.000 rpm) kullanıldığı örnekler 4.Grup (12A), 20.000 rpm devirde kullanıldığı örnekler 5. Grup (12M20), 40.000 rpm devirde kullanıldığı örnekler ise 6. Grup (12M40) olarak tanımlanmıştır. Adeziv rezinin temizlenmesinin ardından tüm dişlerin mine yüzeyi son pürüzlülük ölçümleri optik profilometre ile gerçekleştirilmiştir. Her gruptan birinci ölçümleri yapılan 3'er adet dişin görüntüleri taramalı elektron mikroskopu ile elde edilmiştir. İşlem sonrası tüm gruplarda mine yüzeyi pürüzlülüğünün arttığı görülmüştür. 6M40 grubunun pürüzlülük artışı en yüksek bulunmuştur. Ra parametresi için 12A grubunun mine yüzey pürüzlülüğündeki artış; Rq, Rt ve Rz parametreleri için 12A ve 12M20 gruplarının mine yüzey pürüzlülüğündeki artış anlamlı bulunmamıştır. 6M20 grubunun işlem süresi en yüksek, etkinliği en düşük bulunmuştur. 12A ve 12M40 gruplarının işlem süresi en düşük değerlerde ve etkinliği en yüksek bulunmuştur. İşlem süresi ile pürüzlülük parametreleri arasında bir ilişki gözlenmemiştir. Mine yüzeyinde hasar oluşturmayan bir yöntem elde edilememiştir. 12 bıçaklı tungsten karbid frezin aeratör ile yüksek devirde dikkatli kullanımı önerilmekte, 6 bıçaklı karbid frezin mikromotor ile 40.000 rpm devirde kullanımı ise mine yüzeyinde kalıcı hasar oluşturduğundan dolayı önerilmemektedir.

Dental bondingDental materyallerDental mine+2
Tülay Özkan
Bolu Abant İzzet Baysal University
2017
20
DoctorateOpen AccessTR

İdiyopatik skolyoz ile ortodontik anomali ilişkisinin incelenmesi

Amaç: Bu doktora tez çalışmasının amacı, idiyopatik skolyozlu bireylerde baş-boyun pozisyonunu ve bunu etkileyebilecek kraniyoservikal açılanma şiddeti, radyolojik bulgular, çiğneme kaslarının etkinliği, ağız açıp kapama hareketleri anındaki değişimler ile ortodontik anomalileri ilişkilendiren faktörleri araştırmaktır. Yöntem: Bu tez çalışmasına yaş ortalaması 14,43±2,53 olan 46 idiyopatik skolyozlu ve yaş ortalaması16,62±2,36 olan 62 sağlıklı birey dahil edildi. Bireylerin klinik muayeneleri ve sefalometrik röntgen incelemeleri yapıldı. Tüm bireylerin kayıtları, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı laboratuvarında hareket analiz sistemi ile entegre kinematik ve elektromiyografik kayıtlar alan BTSDX100 cihazı ile alındı. Verilerin normal dağılıma göre karşılaştırılması Kolmogorov-Smirnov testi ile yapıldı. Grupların oranlarının farklılığının incelenmesinde Ki-kare testi yapıldı. Değerlendiricilerin değerlendirmelerinin güvenililirlği için Korelasyon katsayısı ICC(2,1) bakıldı. Ölçümler arası ilişki Spearman korelasyon katsayısı ile değerlendirildi. Bulgular: idiyopatik skolyoz grubunda alt orta hat sapma miktarının, kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu görülmüştür (p=0,01). Cobb Açısı artarken SNA() ve SNB() değerlerinin azaldığı, SN-GoGn(º), CVT/SN(º), CVT/PP(º), OPT/SN(º) değerlerinin arttığı saptanmıştır (sırasıyla, p=0,04; p=0,04; p=0,04; p=0,03; p=0,04; p=0,04). Skolyozlu Angle Sınıf II bireylerde daha yüksek oranda alt orta hat sapması görüldüğü tespit edilmiştir (p=0,04). Masseter ve Temporalis kaslarının bilateral elektormiyografik ölçüm farklarının skolyoz grubunda daha yüksek olduğu saptanmıştır (sırasıyla, p=0.02; p=0,01). Sonuç: Çalışmada ortodontik anomali ve idiyopatik skolyozun kısmi olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Skolyozun baş boyun bölgesinde ve postürde sebep olduğu değişiklikler kompenzasyon miktarına bağlı olarak bireysel değişkenlik göstermektedir. Bu doğrultuda postür bozukluğu ve skolyozu olan bireylerde kraniyoservikal açılarda artış, mandibular orta hat sapması, çiğneme kas aktivitesinde farklılık, hava yolu darlığı gibi ortodontik anomalilerle ilişkili durumlarla daha sık karşılaşılabileceği söylenebilir.

Diş anomalileriElektromiyografiKraniyoservikal bileşke+4
Ece Zorlu
Akdeniz University · Institute of Health Sciences
2023
21
Master'sOpen AccessEN

Evaluation of 3D printers accuracy in printing attachments of clear aligners

The aim of this study is to evaluate and compare the accuracy of different attachments' geometries printed by Stereolithography Apparatus (SLA) and Digital light processing (DLP) 3D printing techniques measuring volumetric changes using 3D superimposition analysis. Two Intraoral scans of patients treated at Yeditepe Dental Faculty and Hospital-Department of Orthodontics were selected randomly from the archive and were prepared using the Ortho Analyzer 3D software (3Shape A/S, Copenhagen, Denmark). Six attachments with different geometries were designed using Rhinoceros 3D Software version 7 (Robert McNeel & Associates, Seattle, USA), and were imported to the digital models to form the control group. The models were then printed using two different printers (SLA and DLP). Thereafter, the models were scanned with TRIOS intraoral scanner (3Shape, Copenhagen, Denmark) to result in two digital model sets (each upper and lower, total n=8) according to the printer's type. Each digital model set was divided into six subgroups (study groups) according to the shape of the attachments. The examined attachments were then superimposed to the control group using Geomagic Control X software (3D Systems, South Carolina, USA) to measure the volumetric changes by means of RMS mean. Statistically significant differences between printing techniques were present (p<0.05) with a significantly lesser RMS mean value for the SLA printer. Moreover, significant differences were shown between attachment groups (p<0.05) with the RMS mean of the Ellipsoid group being significantly lower than that of the Horizontal Rectangular and Optimized Rotation groups. SLA printers may be recommended for clear aligners' fabrication. The geometry of the attachments plays a role in the resultant printing accuracy. Along the same, the orientation of the attachments may be more influential. Nevertheless, the final orientation of the attachments in relationship to printing platform is unpredictable as it may be affected by the inclination, rotation and tipping of the teeth on that the attachments were placed, as well as the distance of the attachment to the long axis of the tooth along with the arch curvature. Key Words: three-dimensional printing, clear aligners, clear aligners' attachments, three-dimensional analysis, printing accuracy.

Print qualityPrinting techniquesDental materials+5
Ammar Mohammad Issa Qawasmı
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2022
00