Dicle University
Discipline

Orthodontics

Dicle University

188

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Farklı içerikteki oral çalkalama solüsyonlarının antimikrobiyal ve sitotoksik özelliklerinin in vitro değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı; klorheksidin (CHX), propolis (P), metal organik çerçeve (ZIF-8) ve derin ötektik çözücü (ZIF-8-P-DES) içerikli oral çalkalama solüsyonlarının çürük oluşumunda etkili olan S. mutans ve L. acidophilus bakterileri üzerine antimikrobiyal ve insan dişeti fibroblast hücreleri (HGF-1) üzerine sitotoksik etkilerinin in vitro olarak karşılaştırılmasıdır. Beş farklı solüsyon formüle edilerek FTIR, SEM, EDX, XRD, TGA analizleri karakterize edilmiş, antimikrobiyal aktivite değerlendirmesi için sıvı mikrodilüsyon, sitotoksisite için MTT testi kullanılmıştır. Testler sonrası elde edilen veriler ANOVA, Tukey HSD ve Mann–Whitney U testleri ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. CHX, hem S. mutans hem de L. acidophilus üzerinde en düşük minimum inhibitör konsantrasyon ve minimum bakterisidal konsantrasyon değerleri ile en güçlü antimikrobiyal ajan olarak bulunmuştur. Propolis, S. mutans üzerinde sınırlı antibakteriyel etki göstermesine rağmen L. acidophilus'a karşı daha belirgin inhibisyon sağlamıştır. ZIF-8, tek başına orta düzeyde antibakteriyel aktivite göstermiş, ancak Propolis ile kombine edildiğinde (ZIF-8-P) daha düşük konsantrasyonlarda daha yüksek etkinlik sağlamıştır. Hücre canlılığı yönünden propolis en yüksek biyouyumluluğu göstermiş, CHX orta düzey sitotoksisite sergilemiştir. ZIF-8-P-DES hücreler üzerinde en yüksek sitotoksisiteyi göstermiştir. Bunu sırasıyla ZIF-8-P ve ZIF-8 izlemiştir. CHX altın standart etkinlikte olsa da sitotoksisite kısıtı klinik kullanımı sınırlayabilmektedir. ZIF-8 tabanlı ve propolisle modifiye edilmiş formülasyonlar, etkinlik-güvenlik dengesi açısından klinik potansiyel taşımakta ve CHX'in sınırlılıklarını azaltabilecek adaylar olarak öne çıkmaktadır. Anahtar Sözcükler: Antimikrobiyal, Derin Ötektik Çözücü, Klorheksidin, Propolis, ZIF-8

Melike Doğru
Selçuk University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sanal planlanmış ortognatik cerrahi vakalarda farklı yöntemlerle elde edilmiş üç boyutlu yüz görüntülerinin baş pozisyonunun reoryante edilebilirliğine etkisi

ERDOĞAN, E. Sanal Planlanmış Ortognatik Cerrahi Vakalarda Farklı Yöntemlerle Elde Edilmiş Üç Boyutlu Yüz Görüntülerinin Baş Pozisyonunun Reoryante Edilebilirliğine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Ortodonti Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2024. Metodolojik, girişimsel olmayan tez çalışmamızın amacı hekimlerin hastaların yüzeyel yüz yumuşak dokularını sanal olarak oluşturma yönteminin doğal baş oryantasyonunun tekrar elde etmesinde fark yaratıp yaratmadığını değerlendirmektir. Dahil edilme kriterlerini karşılayan 42 sanal planlanmış ortognatik cerrahi hastası çalışmaya dahil edilmiştir. 42 hasta sanal ortognatik cerrahi planlama sürecinde yüz yüzeyel yumuşak dokularının oluşturulma şekline göre 3 gruba (A, B ve C) ayrılmıştır. A grubunda yüz yüzeyel yumuşak dokuları direkt olarak konik ışınlı bilgisayarlı tomografiden oluşturulan hastalar, B grubunda konik ışınlı bilgisayarlı tomografi verisi işlenmiş ve verinin yüzey özellikleri iyileştirilmiş hastalar, C grubunda üç boyutlu yüz fotoğrafları kullanılan hastalar bulunmaktadır. Her üç gruptaki hastalar da Dolphin Imaging Software (Version 11.95) yazılımı kullanılarak uzayın üç düzlemindeki hareket yönlerinde (''pitch'', ''roll'', ''yaw'') incelenmiştir. Hastaların lazer işaretleyici ve su terazileriyle kaydedilmiş ve ameliyat planlamasında kullanılan doğal baş oryantasyonu değerleri çalışmanın referans değerleri olarak kaydedilmiştir. Kaydedilen değerler (''pitch'', ''roll'', ''yaw'') Google arama motorunun (Mountain View, Kaliforniya, ABD) rastgele sayı üretici yazılımında sayılar oluşturularak bozulmuştur. Oluşan yeni kafa oryantasyonu hastanın ameliyat planlamasında kullanılan cephe ve profil fotoğrafları yardımıyla orijinal baş oryantasyonuna reoryante edilmeye çalışılmıştır. Reoryantasyon sonucu oluşan ''pitch'', ''roll'' ve ''yaw'' değerleri başlangıç değerleriyleriyle karşılaştırılmıştır. Sonuçlarımıza göre A, B ve C grupları arasında reoryantasyon başarısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur. Hareket yönleri incelendiğinde her üç grupta da reoryantasyonu en yüksek doğrulukta gerçekleştirilen hareket ''pitch'' olmuştur. Anahtar Kelimeler: Ortognatik cerrahi, doğal baş pozisyonu, doğal baş oryantasyonu, sanal ortognatik cerrahi planlama

Enes Erdoğan
Hacettepe University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Şeffaf plak ataşmanlarında farklı debonding teknikleri sonrası mine yüzeyinin 3 boyutlu olarak değerlendirilmesi

ÖZET TÜRKOĞLU BOYNUYOĞUN, H. Şeffaf Plak Ataşmanlarında Farklı Debonding Teknikleri Sonrası Mine Yüzeyinin 3 Boyutlu Olarak Değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Ortodonti Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2024. Amaç: In-vitro tez çalışmasının amacı 2 farklı viskoziteye sahip akışkan (GC Universal Injectable) ve katı kompozit (GC Genial Restoratif) ile oluşturulmuş ataşmanların farklı debonding yöntemleri ("debonding plier" pensi ardından fiberglass frez uygulaması ve karbit frez ardından renew taşı) uygulanması sonrası mine yüzey pürüzlülüğünün ve topografik değişikliklerin 3 boyutlu değerlendirilmesidir. Plier yöntemi uygulanan gruplarda farklı kompozitlerin diş yüzeyinden sökülmesi sonrası kalan kompozit hacminin değerlendirilmesi de hedeflenmiştir. Materyal ve Metod: 88 adet premolar diş her grupta 44 diş olacak şekilde 2 farklı kompozit rezin grubuna (Grup 1 ve 2) ayrılmıştır. Daha sonra bu gruplar farklı debonding yönteminin kullanılacağı 2 alt gruba (N=22) (A ve B) ayrılmıştır. Grup 1A ve 1B'de GC Universal Injectable kompozit rezini, Grup 2A ve 2B'de GC Genial Restoratif kompozit rezini kullanılarak vertikal dikdörtgen ataşmanlar oluşturulmuştur. Grup 1A ve 2A'da "ataşman debonding plier" kullanılarak ataşmanlar diş yüzeylerinden sökülmüş ve sonra "beyaz fiberglass" ile diş yüzeylerinde kalan kompozit rezinler uzaklaştırılmıştır. Bu işlemi takiben "mavi fiberglass" ile diş yüzeylerinde polisaj işlemi yapılmıştır. Grup 1B ve 2B'de 12 bıçaklı karbit frez kullanılarak kompozit ataşmanların önce fazla kısmı alınmış daha sonra mine yüzeyine yaklaşılınca kalan kompozit 24 bıçaklı karbit frez ile temizlenmiştir. Bu işlemi takiben polisaj işlemi için Renew taşı kullanılmıştır. Grup 1A ve 2A'daki dişlerin üzerindeki ataşmanlar "ataşman debonding plier" ile uzaklaştırıldıktan sonra kalan kompozit miktarı nicel olarak Geomagic Control X yazılımı kullanılarak, nitel olarak ARI skorlaması ile ölçülmüştür. Ataşmanların debonding ve polisaj süreleri, mine yüzey pürüzlülüğü ve minenin morfolojik değişimi ölçülmüş ve gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Bulgular:4 farklı grup arasında debonding ve polisaj aşamasında harcanan toplam klinik uygulama sürelerinin ölçüm ortancaları bakımından anlamlı bir fark elde edilmemiştir. Kalıntı kompozit rezin hacmi kompozit rezin grupları (1A-2A) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermemiştir. Grup 2A'da mine demineralizasyon hacim ve alan değişimi ortancaları (0,49 mm3 ve 0,52 mm²), Grup 2B'de gözlenen hacim ve alan değişimi ortancalarına (0,30 mm3 ve 0,19 mm2) göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde fazla değer göstermiştir (p<0,05). Demineralizasyon derinlik değişimi ve mine mineral densisite değişimi bakımından gruplar arasında (2A-2B) anlamlı bir fark bulunmamıştır. Pürüzlülük parametrelerinden Ra (T1-T0), Ra (T2-T0), Rq (T1-T0) ve Sa (T1-T0) değişimleri bakımından Grup 1A ve Grup 1B arasındaki farklar sırasıyla 0,069 µm, 0,090 µm, 0,068 µm ve 0,653 µm olup, Grup 1B'de Grup 1A'ya göre anlamlı olarak fazla saptanmıştır (p<0,05). Grup 2A ve Grup 2B karşılaştırmasında Ra (T1-T0), Sa (T1-T0) ve Sq (T1-T0) parametreleri bakımından farklar sırasıyla 0,067 µm, 0,067 µm ve 0,664 µm olup, Grup 2B'de Grup 2A'ya göre anlamlı olarak fazla bulunmuştur (p<0,05). Farklı kompozit tiplerinin pürüzlülük parametresi üzerindeki etkisi değerlendirildiğinde, Sa parametresindeki değişim açısından, Grup 2B'de Grup 1B'ye kıyasla başlangıç durumuna göre daha fazla pürüzlülük artışı olmuştur. Sonuç: Şeffaf plak tedavilerinin debonding aşamasında "ataşman debonding plier" ile birlikte fiberglass yönteminin kullanılması konvansiyonel bir yöntem olan karbit frez uygulamasına göre daha pürüzsüz mine yüzeyine neden olurken, polisaj sonrası yapılan mikro-BT değerlendirmelerinde anlamlı düzeyde daha fazla mine demineralizasyon alan ve hacim kaybına neden olmuştur.

Dental debonding
Kübra Hilal Türkoğlu Boynuyoğun
Hacettepe University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Dudak damak yarıklı çocuklarda orofasiyal disfonksiyonun NOT-S yöntemi kullanılarak değerlendirilmesi

Bu araştırmada 6-10 yaş arası dudak damak yarıklı çocuklarda orofasiyal disfonksiyonun değerlendirilmesi, maksilla gelişimi ile ilişkisi ve nazoalveolar şekillendirmenin orofasiyal disfonksiyon üzerine etkilerini incelemek amaçlanmaktadır.Çalışmaya 6-10 yaş aralığında 60 dudak damak yarıklı ve 30 sağlıklı birey dahil edilmiştir. DDY bireyler kendi içinde TTDDY ve ÇTDDY grubu olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır her grupta 30 birey bulunmaktadır. TTDDY ve ÇTDDY grubu kendi içerisinde NAŞ yapılmış ve yapılmamış bireyler olarak 2 gruba ayrılmıştır.TTDDY grubunda 13 NAŞ (+) 17 NAŞ(-); ÇTDDY grubunda ise 14 NAŞ(-) 16 NAŞ(+) birey bulunmaktadır. Her birey NOT-S kılavuzu ile orofasiyal disfonksiyon açısından değerlendirilmiştir. DDY bireylerden Goslon ve Bauru indeksleri için ağız içi ölçüler alınmış ve bütün bireylere lateral sefalometrik analiz yapılmıştır. Anamnez, klinik muayene ve total NOT-S skorları DDY bireylerde kontrol grubundan yüksek bulunurken; ÇTDDY ve TTDDY grupları arasında anlamlı farklılık yoktur. İstirahatte yüzün durumu ve yüz mimikleri klinik muayenede en çok etkilenen alanlar olmuştur.Burun solunumu,konuşma, oral motor fonksiyon, salya akışı, çiğneme ve yutkunma fonksiyonlarında da kontrol grubuna göre DDY gruplarda disfonksiyon görülmektedir. TTDDY grubunda anamnez, klinik muayene ve total NOT-S skorları NAŞ (+) bireylerde NAŞ(-)' lere göre azalmıştır; ÇTDDY grubunda istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Sefalometrik değerlendirmede TTDDY grubunda maksiller retrüzyon görülürken; ÇTDDY grubunda protrüziv konumda premaksillaya bağlı olarak maksiller protrüzyon görülmektedir. SNB, ANS-Me açısından ÇTDDY, TTDDY ve kontrol grubu arasında fark bulunmamıştır. DDY gruplarında cerrahi girişimlerden sonra artan dudak geriliminin sonucu olarak üst keser eğimleri azalmıştır. Sefalometrik değerler açısından NAŞ(+) ve NAŞ(-) bireyler arasında fark bulunmamıştır.

Alveolar kemikNazal kaviteNazal kemik+3
Ezgi Gizem Ulutaş
Hacettepe University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Şeffaf plak ataşman yapımında kullanılan farklı kompozit materyallerinin uygulama süresi, yüzey pürüzlülüğü ve bağlanma dayanıklılığı bakımından karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ataşman yapımına yönelik özel olarak üretilmiş Gc Aligner Connect (GC Corp, Tokyo, Japan) kompozit rezini ve farklı viskozitelerdeki 3 kompozit rezini (Gc Ortho Connect (GC Corp, Tokyo, Japan), Z350 XT (3M Unitek, Monrovia, CA, USA), Filtek Z350 XT Universal (3M Unitek, Monrovia, CA, USA)), üçüncü nesil LED ışık (VALO Ortho; Ultradent Products, South Jordan, Utah) cihazı ile polimerize ederek şeffaf plak ataşmanları elde etmek, sonra da elde edilen bu ataşmanları çalışma süreleri, yerleştirme doğrululukları, yüzey pürüzlülükleri ve dişlere bağlanma dayanıklılıkları bakımından karşılaştırmaktır. Materyal ve Metod: Çalışmada 160 adet üst küçük azı dişi her bir grupta 40 adet diş olacak şekilde 4 farklı gruba ayrılmıştır (Grup 1: Gc Aligner Connect, Grup 2: Gc Ortho Connect, Grup 3: 3M Z350 XT akışkan ve Grup 4: Filtek Z350 XT Universal). Gruplar kendi içerisinde A ve B olarak 20 dişten oluşan 2 alt gruba ayrılmıştır. A grubundaki dişlere ışık cihazı ile 10 saniye boyunca 1000 mW/cm2 güç, B grubundaki dişlere ise 3 saniye boyunca 3200 mW/cm2 güç uygulanmıştır. Daha sonra örnekler ataşman yapıştırma süreleri, yüzey pürüzlülüğü, yerleştirme doğruluğu ve bağlanma dayanıklılığı bakımından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Gc Ortho Connect rezinin kısa süreli ve yüksek güçte ışık uygulanan alt grubunun en kısa toplam ataşman uygulama zamanına sahip olduğu bulunmuştur (115,15±10,65 saniye). En uzun toplam ataşman uygulama süresi ise yüksek viskoziteli Filtek Z350 XT Universal kompozit rezin için bulunmuştur (282,64±43,27 saniye). Işık cihazının 10 saniye ve 1000 mW/cm2 uygulandığı durumda, 3M Z350 XT akışkan kompozit rezinin yerleştirme doğruluğunun "fazlalık" ölçüm ortalaması, GC Aligner Connect, GC Ortho Connect ve Universal kompozit rezinlerinin ölçüm ortalamalarından yüksek bulunmuştur (3-1, p<0,001) (3-2, p=0,002) (3-4, p=0,005). Işık cihazının 3 saniye uygulandığı durumda ise 3M Z350 XT akışkan ve Universal kompozit rezinlerin yerleştirme doğruluğunun "fazlalık" ölçüm ortalaması, GC Aligner Connect kompozit rezininin ölçüm ortalamalarından yüksek bulunmuştur (1-3, p=0,001) (1-4, p<0,001). Tüm kompozit rezin gruplarında 'eksiklik' ölçüm ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde edilememiştir. 10 saniye süre ile ışık uygulanan durumda ataşman yüzey pürüzlülük ölçümlerine göre GC Aligner Connect, GC Ortho Connect ve 3M Z350 XT akışkan kompozit rezinlerin Ra, Rz ve R-Maks. ölçüm ortalamaları, Universal kompozit rezinin Ra, Rz ve R-Maks. ölçüm ortalamalarından yüksek bulunmuştur (p<0,005). 3 saniye ışık uygulamasının sonuçlarına göre GC Aligner Connect kompozit rezinin Ra ve Rz ölçüm ortalaması, 3M Z350 XT akışkan kompozit rezinin Ra ve Rz ölçüm ortalamalarından yüksek bulunmuştur (1-3, p=0,010) (1-3, p=0,032). Işık cihazının 10 saniye süre ve 1000 mW/cm2 güç uygulanan alt gruplarında ataşmanların dişlere bağlanma kuvvetleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. 3 saniye süre ve 3200 mW/cm2 güç uygulanan alt gruplarda ise Universal kompozit rezinin bağlanma dayanıklılığı ortalaması (19,27±6,37 MPa), GC Aligner Connect (11,42±2,54 MPa) ve GC Ortho Connect (14,43±4,61MPa) kompozit rezinlerinin ortalamasından yüksek bulunmuştur (4-1, p<0,001) (4-2, p=0,015). Kompozit rezin gruplarının kendi içerisinde ışık faktörüne göre bağlanma dayanıklılığı bakımından karşılaştırılmasına bakıldığında Universal kompozit rezinin 3 saniye ışık faktörü için bağlanma dayanıklılığı ölçüm ortalaması (19,27 ± 6,37 MPa) 10 saniye ışık faktörü için olan ölçüm ortalamasından (15,75±3,90 MPa) yüksek bulunmuştur (B-A, p=0,041). 10 saniye ışık faktörü için ARI skorları ile kompozit rezin grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki elde edilmemiştir (p=0,124). 3 saniye ışık faktörü için ARI skoru 0 olduğu durumda kompozit rezinlerin çoğunlukla GC Aligner Connect ve GC Ortho Connect olduğu ve ARI skoru 2 olduğu durumda kompozit rezinlerin çoğunlukla 3M Z350 XT akışkan ve Universal olduğu tespit edilmiştir.Sonuç: Şeffaf plak ataşman yapımı için farklı viskozitelerde kompozit rezinler tercih edilebilir. Kompozit rezin seçimi klinisyenin beklentileri doğrultusunda değişebilir. Düşük ve yüksek viskoziteli kompozit rezinlerle ataşman yapımı mümkün görünmektedir. Anahtar Kelimeler: Şeffaf plak, kompozit rezin, ataşman

Dental bondingDental materyallerDental çimentolar+5
Servet Erbaş
Hacettepe University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

İskeletsel sınıf ı ve sınıf ııı bireylerde mandibula vekondillerin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi iledeğerlendirilmesi

Çalışmamızda farklı iskeletsel yapıya sahip olan hastaların mandibula kondillerinin ön-arka, iç-dış uzunlukları ile kondil ve mandibula hacimlerinin hesaplanması, oranlanması ve karşılaştırılması amaçlandı.Çalışma grubu İstanbul Aydın Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Oral Diagnoz ve Radyoloji ABD arşivinin retrospektif olarak incelenmesi ile elde edilen 30'u kadın, 20'si erkek 50 hastanın Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi görüntülerinden oluşmaktadır. ANB açısına göre iskeletsel Sınıf I (00≤ ANB ≤40 ) ve iskeletsel Sınıf III (ANB ≤ 00 ) hastalar çalışmamıza dahil edildi. Alınan veriler Mimics 17.0® (Materialise, Leuven, Belçika) programı yardımı ile üç boyutlu hale getirildi. Daha sonra bu üç boyutlu model üzerinden ölçümler yapıldı.İki hasta grubunda da sol kondil hacmini sağ kondil hacmi ile kıyasladığımızda, sol kondil hacminin anlamlı olarak büyük olduğu bulundu. Uzunluk kıyaslamalarında anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Sınıf I hastaların mandibula hacmi Sınıf III hastaların mandibula hacminden büyük bulunmasına rağmen, kondil/mandibula hacim oranı Sınıf III hastalarda anlamlı derecede yüksektir.Bu bulgular sonucunda kondil ve mandibula hacminin sadece iskeletsel farklılığa bağlı olamayacağı, bireylerin kişisel farklılıklarını da dikkate alarak, kondil ve mandibulanın oran olarak değerlendirilmesinin daha belirleyici olacağı düşünülmektedir. Çıkan sonuçlar kondil gelişiminin değerlendirilmesini sağlayacak ve tedavi aşamasında ortodontistlere yardımcı olacaktır.

Onur Yılmaz
İstanbul Aydın University
2017
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

İskeletsel sınıf ı ve sınıf ııı bireylerde dil ve mandibula hacimlerinin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

Kraniyofasiyal iskeletsel büyüme ve özellikle dil olmak üzere oral yumuşak dokular arasındaki ilişki bilimsel literatürde yıllardır tartışılmaktadır. Çalışmamızın amacı, iskeletsel Sınıf I ve Sınıf III hastalarda dil ve mandibula hacmi arasında bir korelasyon olup olmadığını; varsa bu korelasyonun maloklüzyon tipi ile ilişkisini; grupların kendi içlerinde dil / mandibula hacim oranlarını ve cinsiyetler arası hacimsel farklılıkları konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) ile üç boyutlu olarak değerlendirmek; ortodontist ve cerrahların teşhis ve tedavi planlamalarına katkı sağlamaktır. Çalışmamızın iskeletsel Sınıf I kontrol grubu (ortalama yaş 20,9) 27 birey (16 kadın, 11 erkek) ve iskeletsel Sınıf III grubu (ortalama yaş 22,5) ise 23 bireyden (13 kadın, 10 erkek) alınan KIBT verilerinden oluşturulmuştur. Belirlenen KIBT görüntüleri üzerinde, iskeletsel Sınıf III ve Sınıf I gruplarında mandibula ve dil hacmi ölçülmüştür. Hacimsel ölçümler üç boyutlu tomografik model oluşturma programı (Mimics® 17.0( Materialise, Leuven, Belçika)) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçları değerlendirildiğinde, iskeletsel Sınıf III grubunda, erkek ve kadınların mandibula hacmi ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir; fakat erkeklerin dil hacmi ortalamaları kadınlardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. İskeletsel Sınıf I kontrol grubunda, erkeklerin mandibula hacmi ortalamaları, kadınlardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur; dil hacmi ortalamaları arasında ise anlamlı fark gözlenmemiştir. Grupların kendi içlerinde, erkek ve kadınların dil hacmi/ mandibula hacmi oranı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir. Gruplar arası veriler değerlendirildiğinde, iskeletsel Sınıf III grubunun mandibula hacmi ortalamaları, iskeletsel Sınıf I grubu ortalamalarından anlamlı derecede düşük bulunmuştur; fakat dil hacmi ortalamaları arasında anlamlı farklılık gözlenmemiştir. İskeletsel Sınıf III grubunun dil / mandibula hacmi oranı ortalamaları kontrol grubu ortalamalarından anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çalışma sonuçları değerlendirildiğinde, artan dil hacmi ile mandibula hacminin ilişkisi olmadığı görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Mandibula hacmi, dil hacmi, KIBT

Fatma Bursalı
İstanbul Aydın University
2017
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Açlık ve tokluğun doğal baş pozisyonu üzerine etkisi: Fotoğraf çalışması

Ortodontik teşhis amacıyla kayıt altına alınan hasta fotoğrafları, tedavi planlaması esnasında verdiği hassas bilgiler ile ortodonti rutininde büyük önem taşımaktadır. Yüz profilinin fotoğraf kaydı alınırken, uzun yıllar boyunca Frankfurt Horizontali referansı ile, hastaların baş pozisyonu oryante edilip, kaydedilmiştir. 1950'lerden bu yana literatüre girmiş olan "doğal baş pozisyonu (DBP)" konsepti günden güne popülerleşmektedir. Bu konsept, hastanın günlük yaşantısındaki doğal görünümünü yansıtması ve yüksek tekrarlanabilirlik göstermesi sebebi ile klinisyenler tarafından tercih edilmektedir. Bunun yanında, özellikle ortognatik cerrahi planlamalarında, gerçek düşey çizgiye göre maksilofasiyal projeksiyonların değerlendirilmesinde değerli bilgiler vermektedir. Bu çalışmanın birincil amacı; açlık durumunda (A-T0) ve tokluk durumunda(T-T0) DBP değişimini tespit etmektir. Çalışmanın ikincil amacı ise, açlık ve tokluğun DBP'nin tekrarlanabilirliği üzerine etkisi hakkında bilgi toplamaktır. Çalışmamıza 57 sağlıklı birey (27 kadın, 30 erkek) dahil edilmiştir. DBP'nin elde edilmesinde basit ve klinik pratikte rutin olarak uygulanabilen, şakül varlığında, tripod ile profil fotoğrafı kaydı yöntemi tercih edilmiştir. Katılımcıların sabah (gece boyu açlık sonrasında) açlık fotoğrafı (A-T0) ve aynı gün yemekten 1 saat sonrasında tokluk (T-T0) fotoğrafı kaydedilmiştir. Aynı prosedür 2 hafta sonrasında açlık (A-T1) ve tokluk (T-T1) fotoğrafları kaydedilerek tekrarlanmıştır. Çalışma sonucunda, açlık (ortalama 89,13°) ve tokluk (ortalama 89,75°) durumu DBP üzerine istatiksel olarak anlamlı bir etki göstermemiştir. Bununla beraber, açlık (A-T0 ve A-T1 arası ortalama 1,66°) ve tokluğun (T-T0 ve T-T1 arası ortalama 1,42°) DBP'nin tekrarlanabilirliği üzerine istatiksel olarak anlamlı düzeyde bir değişikliğe yol açmadığı, ancak tokluk esnasında DBP tekrarlanabilirliğinin açlık durumuna nazaran daha iyi olduğu sonucu elde edilmiştir. Yani, ortodontik kayıt amacıyla kliniğimize başvuran hastaların DBP'de fotoğraf kayıtları alındığında, hastanın açlık veya tokluk durumunun DBP üzerinde anlamlı bir etkiye yol açmadığı çalışmamız tarafından ortaya konmuştur.

AçlıkKafaOrtodonti+4
Adile Salehli
Uşak University
2021
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sınıf II malokluzyonun geç dönem tedavisinde Forsus ve CS5 sistem sabit fonksiyonel apareylerinin dentofasiyal yapıya etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, post-pubertal dönemde mandibular retrognatiye sahip Sınıf II malokluzyonlu bireylerde Forsus apareyi ve CS5 Sistem sabit fonksiyonel apareylerinin iskeletsel, dentoalveolar ve yumuşak dokuya etkileri karşılaştırılmıştır. Çalışmaya her biri 20 bireyden oluşan iki grup dahil edilmiş, tedavi öncesi ve sonrası lateral sefalometrik radyograflardan elde edilen açısal ve doğrusal ölçümler analiz edilmiştir. Her iki aparey grubunda da maksiller ilerlemenin sınırlandığı, mandibulanın öne yöneldiği ve sagittal uyumda belirgin iyileşme sağlandığı saptanmıştır. ANB açısındaki azalma Forsus grubunda daha fazla bulunmuştur. Co–Gn mesafesi her iki grupta da artarken, Co–A mesafesinde yalnızca CS5 Sistem grubunda azalma izlenmiştir. Üst keserlerde retrüzyon, alt keserlerde protrüzyon meydana gelmiş; mandibular keser proklinasyonu Forsus grubunda daha belirgin olmuştur. Overjet ve overbite değerlerinde anlamlı azalmalar elde edilmiş, Forsus grubunda bu değişikliklerin daha fazla olduğu görülmüştür. Ayrıca U6–PP açısındaki azalma Forsus grubunda anlamlı bulunmuş, CS5 Sistem grubunda ise değişiklik izlenmemiştir. Yumuşak dokuda, her iki aparey de nasolabial açının artmasına ve üst dudak retrüzyonuna yol açmış, Forsus grubunda üst dudak geri konumlanması daha belirgin kaydedilmiştir. Sonuç olarak, Forsus apareyi ve CS5 Sistem, Sınıf II malokluzyonların düzeltilmesinde etkili bulunmuştur. Forsus'un dentoalveolar etkilerinin daha güçlü olduğu, CS5 Sistem'in ise hasta konforu ve kullanım kolaylığı ile klinikte tercih edilebilecek alternatif bir seçenek sunduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Sınıf II malokluzyon, Forsus apareyi, CS5 Sistem, sabit fonksiyonel aparey, sefalometri

Zeynep Bastaban
Uşak University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Büyüme ve gelişim dönemindeki sınıf III anomalili çocuklarda reverse headgear ile CS5 sistem kullanımının maksilla ve mandibula üzerindeki etkilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Sınıf III maloklüzyonların erken dönemde tedavisinde uzun süredir yüz maskesi kullanılmakta olup, yeni geliştirilen CS5 Sistemi ise hasta kooperasyonunu azaltan alternatif bir seçenek olarak sunulmaktadır. Bu çalışmada büyüme gelişim dönemindeki bireylerde yüz maskesi ve CS5 Sisteminin iskeletsel, dental ve yumuşak doku üzerine etkileri karşılaştırılmıştır. Çalışmaya dâhil edilme kriterlerini sağlayan 20 CS5 hasta ile yaş, cinsiyet ve büyüme gelişim dönemine göre benzer 20 yüz maskesi hastası olmak üzere toplam 40 birey alınmıştır. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Tedavi öncesi (T1) ve sonrası (T2) lateral sefalometrik radyografilerde ilgili parametreler değerlendirilmiştir. Ölçümler Dolphin Software Ceph Tracing programı ile yapılmış, veriler R programında analiz edilmiştir (p<0,05). Bulgulara göre yüz maskesi grubunda SNA° ve Co-A ölçümleri ile Co-Gn uzunluğu artış göstermiştir (+3,5 mm). CS5 grubunda Co-Gn değişmemiştir (−0,02 mm) ve gruplar arasında anlamlı fark bulunmuştur. Maksillomandibular ilişki parametreleri (ANB°, Wits, Konveksite) her iki grupta da düzelmiştir. CS5 grubunda mandibular keserlerde belirgin retrüzyon ve dikleşme kaydedilmiş, yüz maskesinde ise sınırlı kalmıştır. Vertikal yönde yüz maskesi grubunda mandibular rotasyon ve Y-aksı artışları daha belirgin izlenmiştir. Yumuşak dokuda yüz maskesi üst dudak desteğini artırırken, CS5 grubunda alt dudak E-düzlemine göre geriye konumlanmıştır. Sonuç olarak; yüz maskesi tedavisi maksiller iskeletsel değişikliklerle, CS5 ise dentoalveoler ve yumuşak doku adaptasyonlarıyla etkili olmuştur. CS5 Sistem, kooperasyonu düşük ve estetik beklentisi yüksek olan hafif–orta şiddetteki olgularda yüz maskesine alternatif bir seçenek olarak değerlendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Yüz Maskesi, CS5 Sistemi, Sınıf III Maloklüzyon, Sefalometrik Analiz

Ayça Akgün
Uşak University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Dijital olarak tasarlanmış minivida destekli hibrit ve konvansiyonel diş-doku destekli hızlı üst çene genişletme apareylerinin dentofasiyal yapılar üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, geç adolesan dönemde uygulanan diş-doku destekli konvansiyonel hızlı üst çene genişletme (KRME) apareyi ile mini vida destekli hibrit hızlı üst çene genişletme (HRME) apareyinin dentofasiyal yapılar üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktır. Çalışmaya, Uşak Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'na başvuran ve transversal maksiller darlık tanısı konulan 26 birey dâhil edilmiştir. Hastalar HRME ve KRME gruplarına ayrılmıştır. Tedavi öncesi (T0) ve sonrası (T1) lateral ve posteroanterior sefalometrik radyografiler ile üç boyutlu dijital modeller üzerinden ölçümler yapılmıştır. İstatistiksel analizlerde parametrik veriler için eşleştirilmiş t testi ve bağımsız örneklem t testi, parametrik olmayan veriler için ise Wilcoxon ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Her iki aparey grubunda da üst çene genişliğinde anlamlı artış saptanmıştır. Transversal genişleme parametrelerinde HRME ve KRME benzer sonuçlar vermiştir. İskeletsel ve dentoalveolar ölçümlerde gruplar arası istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Yumuşak doku parametrelerinde de belirgin değişiklikler gözlenmemiştir. Geç adolesan dönemde uygulanan hibrit ve konvansiyonel RME apareyleri, üst çene darlığının tedavisinde etkili bulunmuştur. Her iki aparey de transversal yönde anlamlı genişleme sağlarken, hibrit apareylerin konvansiyonel apareylere üstünlüğü bu çalışmada istatistiksel olarak kanıtlanamamıştır. Anahtar Kelimeler: Hızlı üst çene genişletmesi, Diş-doku destekli RME, Diş-kemik destekli RME.

Kutay Demirel
Uşak University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Malokluzyonlu adölesanlarda gülümseme estetiğinin yaşam kalitesine etkisinin, farklı diş hekimliği uzmanlıklarının estetik algısı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, farklı malokluzyona sahip adölesanların gülümseme estetiği ile ilişkili yaşam kalitesinin, dental estetik, tedavi ihtiyacı ve diş hekimliğinin farklı alanlardaki uzmanlarının gülümseme estetiği algısı ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Sınıf 1(n=19), Sınıf 2(n=22) ve Sınıf 3(n=19) malokluzyonlu, hafif, orta veya şiddetli çapraşıklığa sahip, ortalama yaşları 14,27±1,92 yıl olan toplam 60 hasta ile; Ortodonti(n=5), Protetik Diş Tedavisi(n=5) ve Restoratif Diş Tedavisi(n=5) alanlarından, ortalama uzmanlık süreleri 13,8±9,54 yıl olan toplam 15 uzman dahil edilmiştir. Hastalar muayene edilmiş, dental estetikleri (IOTN-AC) ve tedavi ihtiyaçları (ICON) belirlenmiştir. Muayene sonrası adölesanlara 'Gülümseme Estetiği ile İlişkili Yaşam Kalitesi Ölçeği (SERQoL)' uygulanmış, gülümseme fotoğrafları çekilmiştir. Gülümseme fotoğrafları uzmanlar tarafından Q-sort yöntemi ile puanlanmıştır. Her hastanın ortalama IOTN-AC, ICON, SERQoL ve Q-sort puanları hesaplanmıştır. Tüm ölçümler iki hafta sonra tekrarlanmıştır. Gözlemciler arası uyum ve test-tekrar testi uyumu ölçümlerinin güvenilirliği yüksek bulunmuştur. Sınıf 1 malokluzyon grubunun, Q-sort puanları en yüksek; IOTN-AC ve ICON puanları en düşük bulunmuştur. Farklı uzmanların verdikleri gülümseme estetiği (Q-sort) puanları, Angle sınıflamasına göre benzerdir. Bireyler çapraşıklık miktarına göre değerlendirildiğinde, hafif çapraşıklığa sahip hastalar tüm uzmanlardan en yüksek gülümseme estetiği puanlarını almıştır. Malokluzyon grupları arasında, Angle sınıflaması ile değerlendirildiğinde ortalama yaşam kalitesi puanlarında farklılık yoktur; çapraşıklığa göre değerlendirildiklerinde, çapraşıklık şiddeti arttıkça yaşam kaliteleri olumsuz etkilenmiştir. Adölesanlarda Sınıf 2 malokluzyon varlığında, yaş arttıkça yaşam kalitesinin malokluzyondan etkilenme derecesi artmaktadır. Anahtar Kelimeler: Malokluzyon, Gülümseme Estetiği, Yaşam Kalitesi, Q-sort

Dental estetikDiş hekimleriDiş hekimliği+6
Pelin Tuncer
Hacettepe University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Erken dönemde yüz maskesi uygulanmış iskeletsel sınıf III maloklüzyonlu bireylerde ortognatik cerrahi ihtiyacının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, erken dönemde uygulanan yüz maskesi tedavisinin büyüme gelişim sonrası ortognatik cerrahi ihtiyacını azaltıp azaltmadığının belirlenmesi ve iskeletsel, dental ve yumuşak doku yapılarında meydana getirdiği değişikliklerin ve tedavi sonrası uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışmaya büyüme gelişim döneminde yüz maskesi tedavisi uygulanmış ortalama yaşı 20,16 ± 1,67 yıl olan 22 hasta (9 kız, 13 erkek) dahil edilmiştir. Bireylerin tedavi öncesi (T0), yüz maskesi uygulaması sonrası (T1) ve uzun dönem takip sonrası (T2) lateral sefalometrik radyografileri değerlendirilmiştir. Uzun dönem takip sonrası alınan ağız içi ve ağız dışı fotoğraflar, dental modeller, panoramik, lateral sefalometrik ve anteroposterior radyografiler ile oluşturulan vaka sunumları 3 öğretim üyesi tarafından değerlendirilerek ortognatik cerrahi ihtiyacına karar verilmiştir. Bu karara göre bireyler cerrahi gereksinimi olan ve olmayan olarak iki alt gruba ayrılarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Maksillada yüz maskesi ile öne doğru hareket meydana gelmiş ve bu değişim uzun takip döneminde stabil kalmıştır. Mandibulada tedavi ile değişim görülmezken, uzun dönemde büyüme meydana geldiği saptanmıştır. ANB açısı ve overjette yüz maskesi ile iyileşme görülmüş fakat overjet miktarındaki değişim uzun dönemde nispeten stabil kalırken, ANB açısındaki değişim korunamamıştır. Üst keserlerde yüz maskesi etkisi ve takip döneminde sabit tedavinin etkisiyle proklinasyon görülmüştür. Alt keserlerde tedavi sürecinde dikleşme görülmüş, takip döneminde ise neredeyse başlangıç pozisyonlarına geri dönmüşlerdir. Araştırmaya dahil edilen bireylerin %27,27'sinin ortognatik cerrahi tedavi ihtiyacı olduğu tespit edilmiştir. Cerrahi gereksinimi olan ve olmayan alt gruplar arasında tedavi öncesi gonial açı, SNB açısı ve IMPA açısında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç: Yüz maskesi tedavisinin uzun dönemde ortognatik cerrahi ihtiyacını önemli ölçüde azalttığı, tedavide elde edilen sonuçların takip döneminde korunduğu gözlemlenmiştir.

MaloklüzyonMaloklüzyon-angle sınıf IIIMaskeler+3
Ayşenur Seir Bıçkı
Hacettepe University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Ortodontik tedavi öncesinde farklı motivasyonlara sahip hastaların tedaviye yönelik psikolojik etki ve algılar

Amaç: Ortodontik tedaviye yönelik talepler, estetik, fonksiyonel veya sosyal kaygılar gibi çeşitli motivasyonlardan kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, bireylerin farklı motivasyonlara bağlı olarak ortodontik tedaviye dair psikososyal etkilerini değerlendirmeyi ve tedavi algılarındaki farklılıkları incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Ordu Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'na başvuran, 12-35 yaş aralığındaki 453 birey dahil edilmiştir. Katılımcılara, demografik bilgileri, ortodontik tedaviye yönelik motivasyonları ve tedaviye dair algıları değerlendiren bir anket uygulanmıştır. Tedaviye yönelik motivasyonlar dört ana grupta ele alınmıştır: (1) Oklüzyon fonksiyonunu iyileştirmek, (2) Diş estetiğini geliştirmek, (3) Yüz estetiğini iyileştirmek, (4) Aile, arkadaş veya diş hekimlerinin önerilerini takip etmek. Bireylerin psikososyal etkilerini değerlendirmek amacıyla Dental Estetiğin Psikososyal Etkileri Anketi (PIDAQ) kullanılmıştır. İstatistiksel analizler, NCSS (Number Cruncher Statistical System) 2007 (Kaysville, Utah, USA) yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler (Ortalama, Standart Sapma, Medyan, Frekans ve Oran) kullanılmıştır. Grup karşılaştırmaları için Bağımsız Örneklem T Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (One-Way ANOVA) uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi olarak p<0,01 ve p<0,05 kabul edilmiştir. Bulgular: Ortodontik tedaviye yönelik motivasyonların, bireylerin psikososyal etkilerini ve estetik algılarını anlamlı derecede etkilediği bulunmuştur. "Diş estetiğini geliştirmek" motivasyonuna sahip bireylerin sosyal etki (p=0,023), psikolojik etki (p=0,001) ve estetik kaygı (p=0,001) alt boyutlarında daha yüksek puanlar aldığı belirlenmiştir. "Oklüzyon fonksiyonunu iyileştirmek" motivasyonu olan bireylerin ise PIDAQ ölçeğinin hiçbir alt boyutunda anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır (p>0,05). "Aile, arkadaşlar veya diş hekimlerinin önerilerini takip etmek" motivasyonuna sahip bireylerin psikolojik etki (p=0,012) ve estetik algı (p=0,001) boyutlarında daha düşük puanlar aldığı görülmüştür. Ayrıca, ortodontik tedaviye karşı ilgi duyan ve tedavi hakkında bilgi edinmeye istekli bireylerin sosyal etki (p=0,001) ve psikolojik etki (p=0,001) puanlarında anlamlı farklılıklar olduğu, ancak dental özgüven üzerinde belirgin bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Sonuç: Ortodontik tedaviye yönelik psikososyal etkiler bireylerin motivasyonlarına göre değişkenlik göstermektedir. Estetik kaygıları ön planda olan bireylerin sosyal etki, psikolojik etki ve estetik algılarının daha yüksek olduğu; fonksiyonel kaygılarla tedavi arayışına giren bireylerin ise bu etkileri daha az hissettiği gözlemlenmiştir. Bu bağlamda, ortodontik tedaviye yönelimde bireysel ve çevresel faktörlerin dikkate alınmasının tedavi sürecinde memnuniyet ve uyumu artırabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Ortodontik Tedavi, Motivasyon, Estetik

Merve Köklü
Ordu University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sınıf 2 Divizyon 1 maloklüzyona sahip bireylerde kas fonksiyon düzenleyici apareylerin dentofasiyal yapılar ve üst havayolu üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Giriş: Bu çalışmanın amacı Sınıf II bölüm 1 maloklüzyona sahip hastaların tedavisinde kullanılan kas fonksiyon düzenleyici apareylerin iskeletsel, dental yapılarda ve üst havayolu üzerinde oluşturduğu etkilerin kontrol grubu ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Çalışmaya 30 hasta dahil edilmiştir. Tedavi grubunu oluşturacak şekilde Sınıf II bölüm 1 maloklüzyona sahip ortalama yaşları 9,3 ± 0,7 yıl olan 15 bireye kas düzenleyici apareyler olarak tanımladığımız Myobrace apareyleri uygulanmış, ortalama yaşları 8,85 ± 0,7 yıl olan 15 birey (kontrol grubu) de herhangi bir tedavi uygulanmadan takip edilmiştir. Tedavi ve takip süreleri öncesi (T0) ve sonrasında (T1) panoramik, lateral sefalometrik, posteroanterior ve el-bilek filmleri alınmış, dental modeller elde edilmiştir. Bulgular: Sefalometrik değerlendirmeler sonucunda myobrace grubunda kontrol grubuna göre SNA ve ANS-PNS/SN açılarında azalma, Co-Gn mesafesinde artış saptanmıştır. Myobrace grubunda kontrol grubuna göre overjet miktarı, ANB açısı ve Witts değerinde azalma saptanmıştır. Myobrace grubunda üst keserlerde dikleşme, kontrol grubunda üst keserlerde ekstrüzyon saptanmıştır. Mandibuler dentoalveolar bulgularda her iki grupta da L1-NB mesafesinin artış saptanmıştır. Yüzün büyüme yönüne ait ölçümlerdeki değişimler her iki grup için benzer bulunmuştur. Myobrace grubunda MAS, IAS mesafelerinde artış görülmüş ancak grupları arasında anlamlılık saptanmamıştır. Myobrace grubunda C3-H mesafesinde artış, Kontrol grubunda PNS- H mesafesinde artış saptanmıştır. Sonuçlar: Çalışmamızın sonucunda myobrace apareyinin Sınıf II Bölüm 1 malokluzyona sahip bireylerde kullanımında; myobrace apareyi ile myofonksiyonel tedavinin sonuçlarının maksilla ve mandibula üzerinde daha çok dentoalveolar olduğu ve hava yolunda anlamlı artışa neden olmadığı belirlenmiştir.

Maloklüzyon-angle sınıf IIOrtodontiOrtodontik aygıtlar
Merve Karaışık Soysal
Hacettepe University
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Mekanik vibrasyon kuvvetlerinin diş hareketleri üzerindeki etkisinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

AMAÇ: Ortodontik tedavinin hızlandırılması hem hekim hem de hasta açısından önemli olan ve üzerinde yoğun olarak çalışılan bir konudur. Piyasada vibrasyon kuvvetleri ile diş hareketini hızlandıran pek çok aparey bulunmaktadır; fakat bunların diş hareketi üzerindeki etkileri kesin ve net değildir. Bu çalışmanın amacı, mekanik vibrasyon kuvvetlerinin diş hareketi üzerindeki stres dağılımına ve diş hareket hızına olan etkisinin üç boyutlu (3D) sonlu elemanlar analizi ile bilgisayar ortamında incelenmesidir. MATERYAL VE METOD: Ortodontik tedavi gereği üst 1. premolar dişlerinin çekilmesine karar verilen sınıf II malokluzyona sahip bir hastanın CBCT görüntüsü kullanılarak 3D model elde edilmiş ve bu model üzerinde Algor Fempro (ALGOR, Inc. 150 Beta Drive Pittsburgh, PA 15238-2932 USA) programı kullanılarak sonlu elemanlar analizi yapılmıştır. Tek bir model üzerinde üç farklı analiz gerçekleştirilmiştir. Çekim sonrasında tedavinin bir aşaması olarak gerçekleştirilen kanin distalizasyonu safhasında kanin dişe 150 g kuvvet, 150 g kuvvet ile beraber 30Hz (0,2 N), 150 g kuvvet ile beraber 111 Hz (0,06 N) uygulanmıştır. Bunun sonucunda uygulanan kuvvetin ve vibrasyonun uygulandığı ilk andaki değişimler değerlendirilerek, gerilme ve yer değiştirme dağılımları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. BULGULAR: Kanin dişine mezialden distale doğru kuvvet uygulanmıştır. Bunun sonucunda bu düzlemde elde edilen toplam yer değiştirme miktarı incelendiğinde; 150 g kuvvet ve 30 Hz uygulanan ikinci analizde en fazla yer değiştirme (0,002885 mm), 150 g kuvvet ve 111 Hz uygulanan üçüncü analizde daha az (0,001787 mm) ve sadece 150 g kuvvet uygulanan birinci analizde ise en az yer değiştirme (0,001030 mm) elde edilmiştir. Birinci analizde kanin dişte distovestibül yönde rotasyon olurken ikinci ve üçüncü analizde distopalatal yönde rotasyon eğilimi gözlemlenmiştir. Sadece kuvvet uygulaması sonucu dişte ekstrüzyon gözlenirken, doğrusal kuvvet ve vibrasyon kuvvetleri birlikte dişte intrüzyona sebep olmuştur. SONUÇ: Çalışmamızda belli aralık değerindeki vibrasyon kuvvetlerinin diş hareketini hızlandırdığı sonucuna varılmıştır. Diş hareketi esnasında uygun olan kuvvet ve vibrasyon değerlerinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi klinik çalışmalara yol göstermesi açısından önemlidir.

Aylin Paşaoğlu
Ege University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessTR

Sınıf ı çapraşıklık tedavisinde aktif kapaklı ve pasif kapaklı kendinden bağlanan braket sistemlerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı Sınıf I çapraşıklık vakalarının tedavilerinde kullanılan aktif kapaklı ve pasif kapaklı kendinden bağlanan braket (KBB) sistemlerinin klinik etkilerinin ve konik ışınlı dental volumetrik tomografi kullanarak üst kesici dişlerin eksen eğimlerinde ve üst çene ön bölgede alveolar kemik kalınlığında meydana gelen değişimlerin karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız iskeletsel ve dişsel Sınıf I malokluzyona sahip 31 birey üzerinde yürütüldü. Çalışmaya katılan bireyler iki gruba ayrıldı. Bir gruba 0.022 inch slot'lu aktif kapaklı Bioquick braketleri, diğer gruba 0.022 inch slot'lu pasif kapaklı Biopassive braketleri uygulandı. Tedavi başında, 4. ay ve 8. ayın sonunda hastaların dijital model kayıtları, tedavi başında ve 8. ayın sonunda lateral sefalometrik röntgenleri ile üst çene CBCT kayıtları alınmıştır. Bulgular: Her iki grupta da üst ve alt düzensizlik indekslerinde önemli düzeyde azalma gözlenmiştir. Üst ve alt diş kavsinin çapraşıklığının çözülme etkinliği açısından karşılaştırıldığında iki braket grubu arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Her iki grupta da üst ve alt diş kavsinin transversal boyutları önemli derecede arttmıştır ancak gruplar arasında anlamlı bir fark oluşturmamıştır. Üst ön uzunluktaki azalma her iki grupta da önemli bulunmamıştır. Gruplar arasındaki fark ise istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Alt ön uzunlukta önemli artış gözlenmiştir ancak gruplar arasında anlamlı bir fark oluşturmamıştır. Sefalometrik film analizlerinde her iki grupta üst ve alt kesici eksen eğimleri ve uzaklıklarında önemli artış gözlenmiştir. Gruplar arasındaki fark ise önemli bulunmamıştır. CBCT ölçümlerinde her iki grupta da üst kesici eksen eğimlerinde artış önemli düzeydedir ancak gruplar arasında anlamlı bir fark oluşturmamıştır. Kemik kalınlığı ölçümlerine göre her iki grupta da labial kemiğin koronal kesitinde ve palatinal kemiğin apikal kesitinde kemik kalınlığında önemli derecede azalma gözlenmiştir. Gruplar arasındaki fark ise anlamlı bulunmamıştır. Sonuç: Seviyeleme etkinliği ve üst kesici dişlerin tork kontrolü bakımından iki braket sistemi arasında bir farklılık bulunmamıştır. Ciddi çapraşıklık vakalarında, KBB sistemi ve geniş ark kombinasyonu kullanılarak çekimsiz tedavi tercih edilecekse ön bölgedeki alveol kemikte dehissens oluşabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Anahtar kelimeler: Kendinden bağlanan braket; CBCT; Dijital model

Kamile Gamze Yazıcı
Ege University · Institute of Health Sciences
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Konjenital diş eksikliği olan bireylerde 20 yaş diş eksikliği prevelansının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, konjenital diş eksikliği olan bireylerde 20 yaş diş eksikliğinin görülme sıklığını tesbit etmektir. Çalışmaya farklı diş eksiklikleri olan 12-18 yaşları arasında bulunan 617 birey dahil edilmiş ve bunlar panoramik filmler üzerinde yapılan çalışma sonucu konjenital diş eksikliği, 20 yaş diş eksikliği, total diş eksikliği olmak üzere 3 alt gruba ayrılmıştır. Vakaların sefalometrik radyografları üzerinden GoGn/SN, SNA, SNB, ANB değerleri ölçülmüş ve sagittal-vertikal yön sınıflamaları yapılmıştır. Bu gruplar hem kendi içlerinde hem kendi aralarında maloklüzyon sınıflaması, dik yön yüz yapısı, diş eksikliği sayısı, diş eksikliği bölgesi ve cinsiyetlerine göre alt gruplara ayrılmış, bu alt gruplar kendi içlerinde incelenmiş ve aralarında karşılaştırılmıştır. Diş eksikliği gruplarında en sık görülen 20 yaş diş eksikliğidir. Bunu total diş eksikliği ve konjenital diş eksikliği takip etmektedir. Tüm gruplar içerisinde en çok diş eksikliği kızlarda görülmektedir. Diş eksikliği grupları ve maloklüzyon sınıflamaları arasında herhangi bir farklılık bulunmamıştır. Diş eksikliği grupları ve dik yön sınıflamaları arasında farklılık bulunmuştur. Özellikle 20 yaş diş eksikliği olan vakalarda Hiperdiverjan yüz yapısı daha yaygınken, Normodiverjan yüz yapısı daha az görülmüştür. Farklı diş eksikliği olan grupların kraniyofasiyal yapıları değişkenlik göstermektedir. Total diş eksikliği vakalarında 20 yaş diş eksikliği oranının kadranlara göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Bu durum, total diş eksikliği olan hastalarda 20 yaş diş eksikliğinin belirli bölgelerde daha sık görülebileceğini göstermektedir. Yine totatl diş eksikliğinde 20 yaş diş eksikliği grubuna nazaran, 20 yaşların eksikliği daha çok görülmüştür. Bu çalışmada çıkan sonuçlar, diş eksikliğinin fonksiyonel matrix ile ilişkisi açısından değerlendirilmelidir. Bu bilgiler, total diş eksikliği olan hastaların tedavi planlamasında eksik dişlerin konumuna ve dağılımına dikkat edilmesini sağlamalıdır.

Azı dişi-üçüncüDişlerHipodonti+3
Rukiye Göçer
Ankara University · Institute of Health Sciences
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı şekillerde üretilen dijital indirekt bonding plaklarının braket konumu doğruluğu açısından klinik olarak değerlendirilmesi

Çalışmamızın amacı dijital teknik kullanılarak direkt ve indirekt şekilde üretilen bonding plaklarını braket konum doğruluğu açısından klinik olarak karşılaştırmaktır. Çalışmaya tüm daimi dişleri sürmüş 28 hasta dahil edilmiş ve split-mouth çalışma dizaynı ile braketler konumlandırılmıştır. Dijital ortamda braketlerin pozisyonlandırıldığı ilk model ve bonding işlemi gerçekleştirildikten sonra elde edilen braketli dijital modeller GOM Inspect programı kullanılarak çakıştırılmış ve braketlerde meydana gelen lineer ve açısal transfer hataları hesaplanmıştır. Çalışmamız sonucunda elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Direkt ve indirekt dijital teknikle yapıştırılan braketlerde meydana gelen lineer transfer hatası değerleri, bukkolingual yönde en düşük, insizogingival yönde en yüksek bulunurken; açısal transfer hata değerleri rotasyon ölçümlerinde en düşük, tork ölçümlerinde en yüksek değerleri göstermiştir. Her iki teknikte de açısal transfer hataları lineer transfer hatalarından daha fazla bulunmuştur. İnsizogingival, bukkolingual ve rotasyon ölçümünde meydana gelen transfer hatası; indirekt teknik ile yapıştırılan braketlerde direkt teknikle yapıştırılan braketlere göre anlamlı derecede daha yüksektir. Her iki teknikte de braketlerin çoğunluğu meziodistal yönde meziale, insizogingival yönde insizale ve bukkolingual yönde bukkale doğru yer değiştirmiştir. Açısal ölçümlerde de braketlerin çoğu meziale doğru tipping ve rotasyon yapmıştır. Direkt dijital teknikle yapıştırılan braketlerin çoğu palatinal kron torku alırken, indirekt dijital teknikle uygulanan braketlerin çoğu bukkal kron torku almıştır. Farklı şekillerde elde edilen dijital transfer plaklar braket konum doğruluğu açısından güvenilir sonuçlar gösterse bile direkt teknikle elde edilen transfer plaklar daha başarılı bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Braket, Dijital indirekt bonding, Transfer plağı

KonumlandırmaOrtodontiOrtodontik aygıtlar+2
Ezgi Çakır
Pamukkale University · Institute of Health Sciences
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Ortodontik tedavi sonrası retansiyon amacıyla kullanılan sabit lingual retainerlardan, essix plaklardan ve hawley apareylerinden salınan Bisfenol-A seviyelerinin karşılaştırılması

Amaç: Bisfenol-A (BPA), plastik ve epoksi reçinelerde bulunan bir kimyasaldır ve polikarbonat plastiklerin kullanımının artmasıyla maruziyet de artmıştır. 1996'da diş hekimliği materyallerinde BPA salınımı tespit edilmiş ve sonrasında konu üzerine çok sayıda çalışma yapılmıştır. Kan ve idrarda ölçülebilir düzeyde BPA bulunmazken, tükürük örneklerinde bulunmuştur, ancak günlük alım dozunun altındadır. Diş hekimliğinde BPA salınımına neden olan materyaller arasında kompozit adezivler, akrilikler ve ısıya maruz kalan essix plaklar bulunmaktadır. Bu çalışma, ortodontik tedavi sonrası farklı retansiyon yöntemleri kullanan hastalardaki BPA seviyelerini karşılaştırmayı amaçlar. Gereç-Yöntem: Bu araştırma, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde gerçekleştirilmiş olup, 120 gönüllü katılımcı randomize olarak dört gruba ayrılmıştır. Gruplara sırasıyla bis-GMA içeren kompozit ile retainer, bis-GMA içermeyen kompozit ile retainer, essix plak ve hawley apareyi uygulanmıştır. Katılımcılardan dört ayrı zamanda tükürük örnekleri alınarak BPA seviyeleri ölçülmüştür. Örnekler debonding işlemi yapıldıktan bir gün sonra (T0), retansiyon apareyi uygulandıktan 1 saat sonra (T1), 1 hafta sonra (T2) ve 1 ay sonra (T3) alınmıştır. Laboratuvar analizleri ve istatistiksel değerlendirmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Bis-GMA içeren kompozit ile uygulanan retainer grubunda ve Bis-GMA içermeyen kompozit ile uygulanan retainer grubunda T0-T1, T0-T2, T1-T3, T2-T3 zamanları arasındaki istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p=0,001). Essix plak grubunda ve hawley grubunda ise T0-T1, T0-T2, T1-T2, T1-T3, T2-T3 arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,001). Tüm gruplarda en yüksek BPA seviyesi T2 zamanında bulunmuştur. Gruplar arası karşılaştırmada T1 ve T2 zamanlarında ortalama BPA seviyesi; Grup1-Grup4, Grup2-Grup3, Grup2-Grup4 arasında birbirinden istatistiksel olarak farklı bulunmuştur (p=0,001). En yüksek BPA seviyesi Bis-GMA içeren kompozit ile uygulanan retainer ve Bis-GMA içermeyen kompozit ile uygulanan retainer grubunda bulunmuş olmakla beraber bu iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Sonuçlar, tüm gruplarda retansiyon apareyi uygulamasından sonra tükürükteki BPA seviyelerinde anlamlı artışlar olduğunu göstermektedir. Bis-GMA içeren ve içermeyen kompozitlerle yapılan retainer gruplarında en fazla BPA artışı görülmüştür. Essix plak ve hawley apareylerinde de tükürükte BPA seviyesinde artışlar tespit edilmiştir. Retansiyon apareylerinin kullanımından 1 ay sonra BPA seviyelerinde düşüşler gözlemlenmiştir. Çalışma, günlük alım dozunun altında kalan BPA seviyelerinde artışlar tespit etse de, insan sağlığı üzerindeki potansiyel etkileri nedeniyle endişe verici bulunmaktadır. BPA içermeyen malzemelerin kullanımı ve retansiyon apareylerinin daha az maruz kalınacak şekilde tasarlanması önerilmektedir. Ayrıca, BPA maruziyetinden korunmak için hasta ve sağlık personeli tarafından ek tedbirler alınması gerekmektedir.

Pelin Deniz
Aydın Adnan Menderes University · Institute of Health Sciences
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Geç adolesan ve genç erişkinlerde mikroimplant destekli hızlı maksiller genişletmeyi takiben iskeletsel etkilerin ve alveolar kemik kaybının konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu retrospektif çalışmanın amacı, geç adolesan ve genç erişkinlerde mikroimplant destekli hızlı maksiller genişletmenin (MARPE) iskeletsel ve dental etkileri ile alveolar kemik kaybını konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) ile değerlendirmektir. Gereç-Yöntem: MARPE ile tedavi görmüş servikal vertebral maturasyonu (CSM) 4. evreden yüksek 21 bireyin (7 erkek ve 14 kadın) MARPE'den önce (T0) ve sonra 3. ayda (T1) alınmış KIBT görüntüleri arşivden şeçilmiştir. Görüntüler üzerinde iskeletsel, dental ve alveolar kemik ölçümleri yapılmış, T0 ile T1 karşılaştırılmıştır. Bağımlı değişkenler için paired sample t-testi, bağımsız değişkenler için independent sample t-testi, korelasyon değerlendirmesi için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: T0 ve T1 ölçümleri arasında iskeletsel ve dental ölçümlerde istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Tedavi sonunda midpalatal suturda anteriorda posteriordan fazla genişleme olurken, dental genişleme palatal genişlemeden daha fazla olmasına rağmen aralarında istatistiksel anlamlılık bulunmamıştır (p=0,459). Palatal genişleme miktarı ile dental genişleme miktarı ilişkisi ve alveolar kemik inklinasyonu farkı ile diş inklinasyonu farkı arasındaki ilişki değerlendirilmiş ve anlamlı fark bulunmamıştır. T0 ve T1 arasında bukkal kortikal kemik kalınlığı azalmıştır ancak bu azalma istatistiksel olarak anlamlı değildir. Genişletme sonrası bukkal alveolar kemik yüksekliği önemli ölçüde azalmış, bukkal alveolar yükseklik ve alveolar kemik yüksekliği değerleri arasında negatif korelasyon görülmüştür. T0 ve T1 arasında dehiscence miktarlarında artış bulunmuştur ancak dehiscence ve fenestrasyon miktarındaki artış istatistiksel olarak anlamlı düzeyde değildir. Sonuç: MARPE ile tedavide maksilla iskeletsel olarak horizontal düzlemde V şeklinde, koronal düzlemde paralele yakın ters V şeklinde açılma göstermektedir. Destek dişlerdeki inklinasyon artışı bukkale tipping ile değil alveolar kemik eğilmesi ile ilişkilidir. MARPE sonucu bukkal alveolar kemikte vertikal kayıp bulunmuş, horizontal kayıp görülmemiştir. MARPE alveolar kemik defektine neden olmamaktadır. Geç adolesan ve genç erişkinlerde MARPE genişletme için tercih edilebilir bir yöntemdir. Anahtar Kelimeler: konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, MARPE, iskeletsel genişletme

Alveolar kemikAlveolar kemik kaybıAlveolar kenar artırılması+4
Mehçure Nur Albayrak Erdoğan
Aydın Adnan Menderes University · Institute of Health Sciences
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Prepubertal dönemde hyrax ve hafızalı genişletme apareyleri uygulanan hastalarda gelişen stres ve ağrının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı prepubertal dönemde üst çene darlığına sahip hastalarda hafızalı genişletme apareyi ve hyrax apareyi uygulamasında gelişen stres ve ağrının fizyolojik ve psikometrik yöntemler ile değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 6 ile 11 yıl arasında değişen, üst çenede transveral yönde darlık tespit edilen 19 kız 20 erkek toplam 39 hasta dahil edilmiştir. Bu koşulları sağlayan hastalardan kapalı zarf yöntemi ile seçilen 19 hastaya hafızalı genişletme apareyi, 20 hastaya hyrax apareyi uygulanmıştır. Hyrax apareyinin vidası yeterli genişletme ve aşırı düzeltme elde edilene kadar eşit gün aralıklarında haftada 2 kez aktive edilmiştir. Hafızalı genişletme apareyi ise tedavi başlangıcında aktive edilip genişletme ve aşırı düzeltme elde edilene kadar aktif kalıp tedavi sonucunda aktivasyon durdurulmuştur. Her iki grupta tedavi gören hastalardan 8 farklı zaman diliminde alınan tükütük örneklerinde kortizol ve substans P düzeyi değerlendirilmiş ve psikometrik testler ile ağrı ve kaygı düzeyi incelenmiştir. Bulgular: VAS ağrı skorları, kortizol, substans P ve anlık-sürekli kaygı değerlerinin gruplar arasında ve her bir grubun zaman içindeki değişimi incelenmiştir. İkili grup karşılaştırmaları sonucunda T4, T5, T6 ve T7 noktalarında kortizol düzeyi hyrax grubunda hafızalı genişletme grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Substans p düzeyi tüm zaman noktalarında hyrax grubunda hafızalı genişletme grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). VAS ağrı skorları, anlık ve sürekli kaygı değerleri tüm zaman noktalarında gruplar arası karşılaştırmada benzer bulunmuştur (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızın sonıuçlarına göre hafızalı genişletme apareyi ve hyrax apareyinin hastalarda kortizol, substans p, anlık-sürekli kaygı ve ağrı skorlarında değişime yol açtığı tespit edilmiştir. Hafızalı genişletme apareyi uygulanan hastalarda hyrax apareyi ile tedavi edilen hastalara göre ağrı ve kaygı bulgularında farklılık olduğu gözlenmiştir. Anahtar kelimeler: Ağrı, Kortizol, Hafızalı üst çene genişletmesi, Anlık-sürekli kaygı

Alveolar kenar artırılmasıAnksiyeteAğrı+5
Eda Şahin Özant
Aydın Adnan Menderes University · Institute of Health Sciences
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Üç farklı ağız içi molar distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar metoduyla incelenmesi

Giriş ve amaç: Bu çalışmanın amacı, üç farklı molar distalizasyonu yönteminde ortaya çıkan stres değerlerinin ve dişlerde meydana gelen yer değiştirme miktarlarının sonlu elemanlar analizi (SEA) ile incelenmesidir. Gereç ve yöntem: Çalışmada, palatinal bölgeden uygulanan konvansiyonel Pendulum aygıtı, palatinal bölgeden uygulanan mini vida destekli AMDA aygıtı ve bukkal kemiğe uygulanan mini vida ile üç farklı molar distalizasyon senaryosu oluşturulmuştur. Molar dişlere uygulanan distalizasyon kuvvetleri sonucu oluşan stresler ve yer değiştirme değerleri SEA ile incelenmiştir. Bulgular: Her üç senaryoda meydana gelen stres değerlerinin fizyolojik sınırlar içerisinde olduğu ve distalizasyon için uygun olduğu görülmüştür. Tüm senaryolarda birinci molar dişlerde meydana gelen en yüksek Von Mises değerleri kuvvetin uygulandığı bölgede ölçülmüştür. Birinci ve ikinci senaryoda birinci molar dişlerde meydana gelen en yüksek Von Mises değerlerinin palatinal tüberküllerde, üçüncü senaryoda bukkal tüberküllerde olduğu ve tüm senaryolarda en düşük Von Mises değerlerinin bukkal kök uçlarında olduğu görülmüştür. Sonuç: Pendulum ve AMDA ile yapılan distalizasyonda birinci molarlarda distobukkal rotasyon, bukkal mini vida ile yapılan distalizasyonda meziobukkal rotasyon görülmüştür. AMDA ile yapılan distalizasyonda diğer senaryolara göre birinci molarların daha paralel hareket ettiği gözlenmiştir. Bukkal mini vida ile yapılan distalizasyonda diğer senaryolara göre daha fazla molar ekstrüzyonu gözlenmiştir. Anahtar kelimeler: Molar distalizasyonu, Sonlu elemanlar analizi, Pendulum, AMDA, Bukkal mini vida.

Azı dişleriDiş hareketleriKemik vidaları+4
Kifayet Burcu Özdemir
Hatay Mustafa Kemal University
2020
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Üç farklı iskeletsel ankrajlı total maxiller ark distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı MKS apareyi, IZC ve MT vidası kullanılarak üç farklı iskeletsel ankrajlı total maksiller ark distalizasyon yönteminin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesidir. Ayrıca kullanılan vidalar ve onu çevreleyen periodontal dokulardaki stres analizlerinin yapılması da amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Kraniyomaksiller kompleks, maksiller dişler, periodontal ligament, alveoler proçes ve uygulanması planlanan mekanikler modellenip sonlu elemanlar analizine hazırlanmıştır. Üç farklı distalizasyon mekaniği ile dokuz farklı senaryo oluşturulmuştur. Maksiller dentisyondaki her dişin x, y ve z eksenindeki yer değişimleri hesaplanmış, vida ve çevre dokuların Von Mises stress dağılımları renk kodu skalasıyla görselleştirilmiştir. Ayrıca dişlerde ve alveol kemiğinde oluşan gerilmeler de incelenmiştir. Bulgular: Molar bölgesinde kron seviyesinde en fazla distalizasyon, MKS grubunda 'birinci senaryoda' görülmüştür. Kök seviyesinde bakıldığında ise en fazla distalizasyon, yine MKS grubunda 'üçüncü senaryoda' görülmüştür. Kesici dişlerde kron seviyesinde en fazla palatinale hareket MT grubunda 'dokuzuncu senaryoda' görülmüştür. Kesici dişlere kök seviyesinde bakıldığında ise en fazla palatinale hareket IZC grubunda 'altıncı senaryoda' gerçekleşmiştir. Sonuç: Distalizasyon esnasında oluşturdukları hareket paternlerindeki farklılıklara rağmen incelenen üç distalizasyon mekaniğinin de etkin bir distalizasyon gerçekleştirdiği görülmüştür. Kuvvetin 3 ve 6 mm apikale kaydırıldığı MKS ve IZC gruplarının senaryolarında kuvvet vektörünün direnç merkezine doğru yakınlaşmasıyla gerçekleşen hareketlerin, düşük üst kesici eğimlerine ve azalmış dik yön boyutlarına sahip Sınıf II bölüm 2 maloklüzyonlu hastaların tedavisinde avantajlı olacağı düşünülmüştür. Birinci, dördüncü ve MT grubu senaryolarda kuvvet ark teli seviyesinden verildiğinde gerçekleşen hareketlerin, yüksek üst kesici eğimlerine ve artmış dik yön boyutlarına sahip Sınıf II bölüm 1 maloklüzyonlu hastaların tedavisinde avantajlı olacağı düşünülmüştür. Anahtar Kelimeler: IZC vidası, MKS apareyi, MT vidası, Sonlu Elemanlar Analizi, Total Maksiller Ark Distalizasyonu

Fırat Oğuz
İnönü University
2024
30
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Konı̇k ışınlı bı̇lgı̇sayarlı tomografı̇ görüntülerı̇nden elde edı̇len lateral sefalometrı̇k radyograflar üzerı̇nden derı̇n öğrenme yöntemı̇yle gelı̇ştı̇rı̇lmı̇ş yapay zeka algorı̇tmalarıyla servı̇kal vertebra maturasyonunun değerlendı̇rı̇lmesı̇

Amaç: Bu çalışmanın amacı, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntülerinden elde edilen lateral sefalometrik görüntüler üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak servikal vertebra maturasyonu değerlendirilmesinde hekimin başarısını arttırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmamızın veri setini 1077 hastanın ortodontik tedavi öncesi alınan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntülerinden elde edilen lateral sefalometrik radyograflar üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak poligonal çizim yöntemiyle vertebraların çizilmesi ve sınıflandırılması oluşturmaktadır. Görüntüler üzerinde etiketlemeler CranioCatch etiketleme yazılımı (CranioCatch, Eskişehir, Türkiye) kullanılarak yapılmıştır. Yapay zeka modelinin eğitimi, PyTorch uygulanan CNN tabanlı derin öğrenme yöntemi ile 400 Epoch kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Modelin öğrenme oranı 0.01 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Çalışmada eğitilen yapay zeka modelinde en yüksek F1 skoru 0.9984 ile servikal vertebraların tespitinde bulunmuştur. Sınıflar içerisindeki veri dengesizliği göz önüne alındığında vertebra maturasyonu ile büyüme gelişim sınıflaması F1 skorunun 0.6946 bulunması, ROC eğrisi ve AUC değerinin 1'e yakın oluşu yapay zeka algoritmaları ile bireyin büyüme-gelişim tespiti hususunda umut vadetmektedir. En düşük F1 değeri vertebraların kendi içlerindeki maturasyon sınıflamalarında gözlemlenmiştir. Sonuç: Çalışmamız ilerleyen zamanlarda yapılacak olan derin öğrenme tabanlı KIBT raporlama sistemlerinin geliş imi aç ısından ç ok ö nemlidir. Bu sistemlerin klinik rutininde hekimlere zaman kazandırarak bir karar destek mekanizması rolü göreceği düşünülmektedir. Aynı zamanda büyüme-gelişimin değerlendirilmesinde gözlemciler arasındaki farklılıkların ve gözlemcilerin farklı zamanlarda yaptığı değerlendirmelerde oluşabilecek tutarsızlıkların en aza indirilmesinde oldukça faydalı olacağı tahmin edilmektedir.

AlgoritmalarBüyümeDerin öğrenme+4
İrem Balcı İncebeyaz
Eskişehir Osmangazi University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntüleri üzerinden derin öğrenme yöntemiyle geliştirilmiş yapay zeka algoritmalarıyla faringeal havayolu değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntülerinden elde edilen lateral sefalometrik görüntüler üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak faringeal havayolunun tespitinin başarısını araştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmamızın veri setini 1040 hastanın ortodontik tedavi öncesi alınan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntülerinden elde edilen lateral sefalometrik radyograflar üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak segmentasyon yöntemi serbest çizim tekniği ile uygulanmış ve faringeal havayolu belirlenmiştir. Görüntüler üzerinde havayolunun etiketlenmesi CranioCatch yazılımı (CranioCatch, Eskişehir, Türkiye) kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Yapay zeka modeli Yolov5 Segmentation Yolov5x modeli ile 500 epoch şeklinde eğitilmiştir. Çalışmada eğitilen yapay zeka modelinde Duyarlılık, kesinlik ve F1 skorları sırasıyla 1, 0.9903846154, 0.9951690821 şeklindedir. Modelin öğrenme oranı 0,01 olarak bulunmuştur. Sonuç: Çalışmamızda bulunamayan etiket olmamıştır ve model genel olarak başarılı olmuştur. Çalışmamız ilerleyen zamanlarda yapılacak olan derin öğrenme tabanlı KIBT raporlama sistemlerinin gelişimi açısından çok önemlidir. Bu sistemlerin klinik rutininde hekimlere zaman kazandırarak bir karar destek mekanizması rolü göreceği düşünülmektedir. Aynı zamanda faringeal havayolunun tespiti sırasında, gözlemciler arası farkların ve gözlemcilerin farklı zamanlardaki değerlendirmelerinde oluşabilecek tutarsızlıkların minumuma indirilmesi konusunda çok yardımcı olacağı tahmin edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Derin öğrenme, faringeal havayolu tespiti, KIBT, yapay zeka

AlgoritmalarDerin öğrenmeFarenks+3
Batuhan Kuleli
Eskişehir Osmangazi University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Profil görüntüleri üzerinde derin öğrenme yöntemiyle geliştirilmiş yapay zeka algoritmalarıyla yumuşak doku profilinin değerlendirilmesi

Amaç: Günümüzde insan beyninin işleyişini taklit etme ilkelerine dayanan yeni yapay zeka (AI) teknolojileri geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, profil görüntüleri üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak yapılan anatomik nokta tespitinin başarısını araştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmamızın veri setini 1000 hastanın ortodontik tedavi öncesi alınan profil görüntülerinden elde edilen kayıtlar üzerinde özel bir yapay zeka algoritması kullanılarak işaretlenen anatomik noktalar oluşturmaktır. Görüntüler üzerinde noktaların etiketlenmesi CranioCatch etiketleme yazılımı (CranioCatch, Eskişehir, Türkiye) kullanılarak yapılmıştır. Yapay zeka modelinin eğitimi, PyTorch uygulanan CNN tabanlı derin öğrenme yöntemi ile 300 Epoch kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmada eğitilen yapay zeka modelinde en yüksek SDR değerleri yumuşak doku A ve yumuşak doku B noktalarında bulunmuştur. En düşük SDR değeri Glabella noktasında gözlemlenmiştir. SDR oranı 4 mm' lik aralıkta, işaretlenen toplam 23 noktada 6 nokta haricinde %90 üzerinde değerler göstermiştir. Sonuç: Çalışmamız ilerleyen zamanlarda yapılacak olan derin öğrenme tabanlı yüz yumuşak doku analiz sistemlerinin gelişimi açısından çok önemlidir. Yapay zeka algoritmalarından faydalanılarak oluşturulmuş sistemlerin klinik rutininde hekimlere zaman kazandıracak bir karar destek mekanizması rolü göreceği düşünülmektedir. Aynı zamanda anatomik noktaların tespiti sırasında, gözlemciler arası farkların ve gözlemcilerin farklı zamanlardaki değerlendirmelerinde oluşabilecek tutarsızlıkların en aza indirilmesi konusunda yardımcı olacağı tahmin edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Anatomik nokta tespiti, Derin öğrenme, Profil fotoğrafı, Yapay zeka

Bircan Kabukçu
Eskişehir Osmangazi University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Ortodontik fotoğraflar üzerinden derin öğrenme yöntemiyle geliştirilmiş yapay zeka algoritmalarıyla mandibular asimetrinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ortodontik fotoğraflar üzerinden derin öğrenme tabanlı bir yapay zeka algoritması geliştirerek mandibular asimetri varlığının otomatik olarak tespit edilmesini sağlamaktır. Geliştirilen sistemin, gözlemciye bağlı farklılıkları azaltarak tanısal süreci standartlaştırması hedeflenmiştir. Materyal ve Metot: Çalışmada toplam 2598 adet istirahat cephe yüz fotoğrafı kullanılmıştır. Veriler eğitim (%80), doğrulama (%10) ve test (%10) setlerine ayrılmıştır. Model, 300 epoch boyunca 640 piksel giriş boyutu ve 16 batch size ile eğitilmiştir. Veri dengesizliği göz önünde bulundurularak veri artırımı teknikleri uygulanmıştır. Model performansı doğruluk, kesinlik, duyarlılık ve F1 skoru ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Modelin genel doğruluk değeri %70.0 olarak elde edilmiştir. "Asimetri Yok" sınıfında model, 0.82 F1 skoru, 0.71 kesinlik ve 0.96 duyarlılık ile yüksek bir tanı başarısı göstermiştir. Buna karşılık "Asimetri Var" sınıfında duyarlılık 0.10 düzeyinde kalmış ve F1 skoru 0.17 olarak hesaplanmıştır. Bu bulgular, modelin asimetri var sınıfına ait örnekleri büyük ölçüde kaçırdığını ve asimetrik vakaları tanımada sınırlı performans sergilediğini göstermektedir. Sonuç: Elde edilen bulgular, istirahat cephe fotoğrafları üzerinden mandibular asimetri tespitine yönelik derin öğrenme modellerinin uygulanabilir olduğunu, ancak doğrudan sınıflandırma tabanlı yaklaşımın asimetriyi belirleyen ince geometrik farklılıkları yeterince yakalayamadığını ortaya koymaktadır. Gelecekte landmark tabanlı ölçümlerle zenginleştirilmiş modellerin ve daha kapsamlı veri artırımı uygulamalarının performansı artırabileceği düşünülmektedir.

Rabia Türk Kartal
Eskişehir Osmangazi University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Kan ve tükürük kontaminasyonu durumunda farklı yapıştırıcıların sıyırma kuvvetlerine olan dirençlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmadaki amaç, in vitro ortamda ışıkla sertleşen Transbond XT, Transbond Plus Self-Etching Primer, Assure Hidrofilik Primer ve su teması ile polimerize olan siyanoakrilat esaslı Smartbond olmak üzere 4 farklı yapıştırıcının kan ve tükürük kontaminasyonları altında sıyırma kuvvetlerine karşı gösterdikleri tutuculuk değerlerini ve uygulanan kuvvetler sonucu oluşan kopma bölgelerini değerlendirmektir.Çalışmada 120 adet daimi sığır kesici dişi üzerine integral kaideli metal üst santral braketleri yapıştırılmıştır. Dişler onarlık 12 gruba ayrılmış ve her yapıştırıcı grubu kuru, kan ile kontamine ve tükürük ile kontamine olmak üzere 3 farklı ortamda yapıştırılarak test edilmiştir.Hazırlanan örneklere laboratuar ortamında Zwick Universal test cihazı ile gingivo-okluzal yönde sıyırma kuvveti uygulanarak koptukları andaki tutuculuk değerleri kaydedilmiştir. Sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildiğinde yapıştırıcılar arasında en düşük değeri Smartbond siyanoakrilat adeziv göstermiş olup Smartbond'la yapıştırılan kan, tükürük ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Kan ve tükürük kontaminasyonlarının ışıkla sertleşen Transbond XT ve Assure yapıştırıcılarının tutuculuk değerlerini anlamlı derecede düşürdüğü görülmüştür. Transbond Plus Self-Etching Primer'in tükürük kontamine yüzeye yapışma değerleri ile kuru yüzeye yapışma değerleri arasında fark bulunamazken kan kontamine yüzeylerde tutuculuk değerleri anlamlı derecede düşük çıkmıştır.Kopma bölgeleri ARI (Adhesive Remnant İndex) skorlarına göre değerlendirilmiş ve Smartbond ile yapıştırılmış örnekler haricinde diğer tüm yapıştırıcılarda kan ve tükürük kontaminasyonları kopmayı mine yüzeyi ile yapıştırıcı arasına taşımıştır.

Mehmet Oğuz Öztoprak
Yeditepe University
2005
00
DoctorateOpen AccessTR

Dört farklı ortodontik braket tipinin paslanmaz çelik ve beta titanyum ark teli materyalleriyle ortaya çıkardıkları sürtünme kuvvetlerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, dört farklı braket tipinin ve iki farklı ark telinin statik sürtünme değerlerinin, 0° ve 5° angulasyonlarda in vitro olarak incelenmesidir. Çalışmada 0.022 x 0.028 inç oluk çapında dört tip maksiller birinci premolar braketi (Damon SL, Smart Clip, Quick, Victory) 0.019 x 0.025 inç boyutlarında paslanmaz çelik ve beta titanyum ark telleriyle 0° (pasif konfigürasyon) ve 5° (aktif konfigürasyon) angulasyonlarda kombine edilmiştir. Çalışmada toplam 100 adet braket ve ark teli örneği kullanılmıştır. Her ark teli, braket tipi ve angulasyon için 10 örnekten oluşan gruplar oluşturulmuştur. Tüm ölçümler oda sıcaklığında ve kuru ortamda gerçekleştirilmiştir. Sürtünme kuvvetleri Zwick\Roel test cihazıyla ölçülmüştür. Çalışma sonucunda, 0° derece angulasyonda, paslanmaz çelik ve beta titanyum tellerin kullanıldığı numunelerde en düşük sürtünme kuvvetini Damon ve Smart Clip braketleri oluştururken onları sırasıyla Quick, paslanmaz çelik ligatürle bağlanan Victory ve elastik ligatürle bağlanan Victory braketleri izlemiştir. Beş derece angulasyonda, paslanmaz çelik ve beta titanyum tellerin kullanıldığı numunelerde, Smart Clip, Damon ve Quick braketleri benzer sürtünme kuvvetleri oluştururken, paslanmaz çelik ligatürle bağlanan Victory ve elastik ligatürle bağlanan Victory braketleri sırasıyla daha yüksek sürtünme kuvvetleri oluşturmuştur. Aktif ve pasif konfigürasyonlarda ve tüm ark tellerinde kendinden bağlamalı braketler konvansiyonel braketlerden daha düşük sürtünme kuvveti oluşturmuş, angulasyonun artmasıyla birlikte tüm braketlerde sürtünme kuvvetlerinde artış meydana gelmiştir. Sıfır derece angulasyonda pasif kendinden bağlamalı braketler aktif olanlara göre daha düşük sürtünme kuvvetleri oluştururken, 5° angulasyonda aktif ve pasif braketler arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Beta titanyum teller bütün braketlerde ve angulasyon değerlerinde paslanmaz çelik tellere oranla daha yüksek sürtünme kuvvetleri oluşturmuştur.

Özgür Ufuk Demir
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2007
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı ligasyon sistemlerinin oluşturduğu sürtünme kuvvetlerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, farklı materyallerden üretilmiş olan beş farklı ortodontik braket tipinin paslanmaz çelik ve beta titanyum tellerle kullanıldıklarında ortaya çıkardıkları sürtünme kuvvetlerinin in vitro ortamda incelenmesidir. Araştırmada 0.022x0.029 inç oluk çapında ve standart Roth değerlerine sahip olan dört tip estetik braket (Transcend 6000 SeriesTM, ClarityTM, Inspire IceTM ve Brilliant TM ) ve bir metal braket (Victory SeriesTM ), 0.019x0.025 inç boyutlarında olan paslanmaz çelik ve beta titanyum ark teli materyalleriyle test edilmiştir. Braket ve ark telleri arasında açığa çıkan sürtünme kuvvetleri laboratuvar ortamında, Z250 model no'lu Zwick Universal test cihazı ile ölçülmüştür. Ayrıca braket ve ark teli arasında oluşan ikinci düzen angulasyonun sürtünme kuvveti üzerine etkilerinin incelenmesi için braketler ve ark telleri aralarında 0°'lik (pasif konfigürasyon) ve 5°'lik (aktif konfigürasyon) açılanmalar olduğu durumlar için test edilmişlerdir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular aktif ve pasif konfigürasyonlarda, hem paslanmaz çelik hem de beta titanyum telle birlikte kullanıldığında en yüksek sürtünme kuvvetlerini Transcend braketin açığa çıkardığını göstermektedir. Transcend braket benzer sürtünme özellikleri gösteren Victory ve Clarity braketlerden daha yüksek sürtünme kuvvetlerine neden olurken, Inspire Ice braketler ile arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Brilliant braket ise genel olarak Victory ve Clarity braketlerle benzer sürtünme özellikleri göstermiştir ve bu braket için elde edilen değerler Transcend ve Inspire Ice braketlerden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Bu araştırma sonucunda, hem pasif hem de aktif konfigürasyonlarda Brilliant braketler hariç tüm braket materyalleri için beta titanyum ark teli materyalinin paslanmaz çelik tele göre daha yüksek sürtünme kuvvetine neden olduğu tespit edilmiştir. Brilliant braketle birlikte kullanıldığında, paslanmaz çelik ve beta titanyum ark telleri benzer sürtünme özellikleri göstermişlerdir. Tüm braket ve ark teli kombinasyonlarında braket ve ark teli arasında ikinci düzen angulasyonun oluşturulmasıyla birlikte statik sürtünme kuvvetlerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artış olduğu ortaya koyulmuştur. Anahtar sözcükler: Sürtünme kuvveti, braket, ark teli, angulasyon

Ahu Çiğdem Tabakoğlu
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2007
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı dentofasiyal iskeletsel paterne sahip bireylerin havayolu değerlendirmeleri ile dil hacimlerinin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi kullanılarak karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, farklı dentofasiyal iskeletsel paterne sahip bireylerin havayolu değerlendirmeleri ile havayolu ve dentofasiyal patern üzerinde etkisi olduğu bilinen dilin hacim ölçümünün konik ışınlı bilgisayarlı tomografi kullanılarak karşılaştırılmasıdır. Çalışmamızda 88 erişkin (n=39 erkek, n=49 kadın) hasta, vertikal yönlü olarak hipodiverjan (S-N/Go-Me <27°, S-Go/N-Me oranı > %69), normodiverjan (27°< S-N/Go-Me <37°, %61< S-Go/N-Me oranı < %69) ve hiperdiverjan (S-N/Go-Me >37°, S-Go/N-Me oranı < %61); sagital yönlü olarak ise sınıf I (1°< ANB <3°), sınıf II (ANB >3°) ve sınıf III (ANB <1°) olarak gruplara ayrılmıştır. Böylece vertikal büyüme paternindeki, sagital iskeletsel ilişkilerdeki farklılıkların orofaringeal (OP) ve nazofaringeal (NP) bölgelere etkisi incelenmiştir. Görüntülerin segmentasyonu için Mimics 18.0 programı kullanılmıştır. Bağımsız grupların karşılaştırılmasında Oneway ANOVA ve Tukey testleri, normal dağılım göstermeyen grupların karşılaştırmasında Kruskal Wallis test ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Mann Whitney U test kullanılmıştır. Değerler arası korelasyon için Pearson ve Spearman's korelasyon analizleri kullanılmıştır. Anlamlılık p<0,01 ve p<0,05 düzeylerinde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre vertikal yönlü değerlendirmelerde, hipodiverjan grubundaki bireylerin (n=28) NP havayolu hacimleri diğer gruplardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,01). Sagital yön değerlendirmesine göre de sınıf III hasta grubundaki bireyler (n=12) sınıf I (n=39) ve sınıf II (n=37) grubundakilerle karşılaştırıldığında, OP havayolu hacimleri istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur (p<0,01). OP vertikal, posterior havayolu boşluğu (PHB), minimum aksiyal alan (minax) ölçümlerinin OP havayolu hacmi hakkında bilgi verebileceği gözlenmiştir. En yüksek negatif korelasyon sınıf III hastaların dil hacmi ile OP havayolu hacmi arasında bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak, hipodiverjan grubundaki ve sınıf III grubundaki bireylerin havayolu değerleri diğer gruplardan yüksek bulunmuştur. Dil hacmi ile OP havayolu hacmi negatif korelasyon içindedir. Vertikal büyüme paterninin ve sagital iskeletsel ilişkilerin havayolunu etkilediği gözlenmiştir.

Dentofasiyal yapıDil (Tıp)Kraniyofasiyal yapı+3
Meltem Mutlu
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessEN

Comparison of the effects of piezocision and micro-osteoperforations on the rate of orthodontic tooth movement during maxillary canine retraction

Various attempts have been made to shorten time necessary for orthodontic treatment. The use of medications, mechanical and physical stimulations, and surgical interventions have attracted considerable scientific interest. Over the years, several surgical techniques have been developed to reduce the overall treatment time. The aim of this study was to compare the effects of two minimally invasive procedures; the first one being piezocision, and the second micro-osteoperforations, on the rate of orthodontic tooth movement during maxillary canine retraction. The sample consisted of 12 patients exhibiting malocclusion requiring therapeutic extraction of the maxillary premolars, with subsequent retraction of the maxillary canine. One side of the maxillary arch was randomly assigned to receive piezocision, and on the opposite side micro-osteoperforations were performed. Canine retraction was started on both sides 6 months after the extraction of premolars and immediately after the surgical procedures; by using closing coil NiTi spring that applied force of 150 g. Miniscrews were used as anchorage device in both sides. The patients were evaluated every 3 weeks for total follow-up period of 6 weeks. The obtained results showed that the amount of canine distalization on the piezocision side after 3 weeks was1.22±0.15 mm, after 6 weeks of retraction the canine moved distally 2.21±0.3 mm. On the other hand, on micro-osteoperforations side, and after 3 weeks the canine moved distally 0.81±0.24 mm and moved 1.6±0.34 after 6 weeks. The rate of canine retraction was statistically significantly higher on the piezocision side compared to the MOPs side. No significant amounts of anchorage loss or canine rotation were observed in this study.

Dental occlusionTooth movementTeeth+3
Aıman Elhadı Emhemed Elmabruk
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessTR

Titreşim ve ışık uygulamasının seviyelenme safhasındaki ortodontik tedavi hızı üzerine etkisi

Bu çalışmada çapraşık mandibular kesici dişlerin seviyelenmesi sırasında titreşim ve fotobiyomodulasyon yöntemlerinin seviyelenme sürelerine etkisini konvansiyonel tedavilerle karşılaştırarak değerlendirmek amaçlanmıştır. Günümüzde kullanılan invaziv veya sistemik olarak hastaları etkileyebilen yöntemlere alternatif olabilecek, konservatif ve hasta tarafından kolaylıkla kabul edilebilir, tedavi süresince istenilen süre boyunca etkisi devam ettirilebilen bir yöntem geliştirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamıza Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'na başvurmuş toplam 36 hasta (yaş ort: 20 yıl 11 ay, E/K=14/24) dahil edilmiştir. Hastalar dört gruba bölünmüştür. 8 hastadan oluşan birinci grup kontrol grubudur. 10 hastadan oluşan ikinci gruba titreşim, 9 hastadan oluşan üçüncü gruba ışık ve 9 hastadan oluşan son gruba titreşim ve ışığın birlikte yer aldığı aygıtlar (HOT) günde 20 dakika süre ile kullandırılmıştır. Braketleme seansı (T0), 30. gün (T1) ve 60. gün (T2) ağız içi ölçüleri alınarak alçı modelleri elde edilmiştir. Modeller üzerinde hastaların diş hareket miktarları çapraşıklık değişimleri ölçülerek karşılaştırılmıştır. Bulgular SPSS 23.0 (Statistical Packages of Social Sciences) programı ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Yapılan ölçümler sonucunda kontrol grubunda 60 günde diş hareket miktarı ortalama 1,97±0,17 mm iken, titreşim grubunda 2,38±0,52 mm, ışık grubunda 3,28±0,62 mm, HOT grubunda 4,05±0,39 mm bulunmuştur. Işık grubu ve HOT grubunda kontrol grubuna göre anlamlı bir diş hareket hızı artışı gözlenmiştir (p<0,05). Elde edilen sonuçlara göre fotobiyomodulasyon uygulamasının ve titreşim ile fotobiyomodulasyonun birlikte uygulanmasının diş hareketinin hızlandırılmasında etkili yöntemler olduğu görülmüştür.

Diş hareketleriIşıkOrtodonti+3
Sedef Sera Hepdarcan Sırman
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessEN

The comparison of the effects of newly designed miniscrew supported class III corrector (msciiic) and conventional facemask in class III growing patients

The aim of this study was to evaluate and compare the effects of newly designed miniscrew supported Class III corrector (msCIIIc) and conventional facemask in growing Class III patients with maxillary deficiency. Two treatment groups and one control group were assigned in this study. First group 7 males and two females with mean age 11.86 ± 0.95 were treated with msCIIIc. Second group 5 males and 7 females mean age 11.09 ± 0.78 years were treated were treated by facemask with rapid maxillary expansion. Third untreated control group 5 males and 7 females mean age 11.00 ± 0.83 years. The facemask was applied for 16 hour/day with force 500 g. Directed 30° downward forward to the occlusal plane. Lateral cephalometric radiograph were taken before T1 and after the appliance were removed. Both treated groups showed significant improvement in SNA, ANB, Wits, maxillary depth. Point A was moved 2.44 mm in facemask groupand 3.57 mm in msCIIIc group. Mandibular growth was restrained in both treated groups. Counterclockwise rotation of the occlusal plane and maxillary incisor proclination in both treated groups. There was no significant effect in mandibular incisor inclination in both treatment protocol. Significant amount of skeletal maxillary advancement were achieved with Both facemask/RME and msCIIIc. Both treatment modalities cause maxillary incisor proclination and did not change mandibular incisor angulation. msCIIIc can be an alternative treatment protocol particularly in patients in mixed dintition and those with oligodontia and patients who refuse to use facemask.

Alveolar ridge augmentationDental instrumentsDental occlusion+5
Talal Mohamed Younıs Alhajali
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessEN

Effects of adipose-derived mesenchymal stem cells on bone formation and stability of orthodontic mini screw implants.

The aim of this randomized controlled experimental animal study was to evaluate the differences between the stability of Stem cell (SC)- treated orthodontic mini screw Implants (MSIs); with or without Boron versus non-Stem cell treated groups under different force levels and to assess the bone formation around those mini implants. 15 New Zealand white adult male rabbits were randomly divided into three groups as; stem cell, stem cells+boron and control. 77 titanium customized orthodontic miniscrews (Osmed Dental, Istanbul, Turkey) with a length of 6 mm and a diameter of 1.4 mm were implanted in each proximal tibia and different force levels (0, 150, and 300 cN) were applied to each group. In a 21-day retention period, the implant stability was assessed by resonance frequency analysis (RFA) and Implant Stability Quotient (ISQ) values were measured by Osstell device (Integration Diagnostics AB, Göteborg, Sweden). At the end of the study MSIs were evaluated 3 dimensionally with micro Computed Tomography (µCT); (SkyScan 1172; Bruker Cooperation, Kontich, Belgium). Descriptive statistics were performed for the statistical analysis. Since the data were not normally distributed, non-parametric tests were used. All baseline values and sub-group differences were compared by Kruskal-Wallis test. The data revealed that primary stability of all miniscrews was similar in all groups under 0 cN (p = 0.135), 150 cN (p = 0.779), and 300 cN (p = 0.498) force levels at the start of the experimental procedure. At the end of the study no statistically significant changes were determined in ISQ values of any force groups, under 0 cN (p = 0.057), 150 cN (p = 0.893), and 300 cN (p = 0.972) force levels. µCT findings suggest that Bone Volume to Tissue Volume (p = 0.053), Bone Surface to Bone Volume (p = 0.061), Trabecular thickness (p = 0.061), Trabecular number (p = 0.099), Trabecular separation (p = 0.159), closed porosity (p = 0.097) and open porosity (p = 0.098) value changes were not statistically significant in 3 main groups. Key Words: Stem Cells, Mini Screw Implants, Bone Formation, Mini Screw Stability, Boron

Adipose tissueBoronDental implantation+6
Nasım Mesgarzadeh
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2018
00
DoctorateOpen AccessEN

Examination of corrosion effects on orthodontic brackets under simulated gastroesophageal reflux disease (GERD) – an in-vitro study

The aim of this study was to investigate the surface roughness and ion release of stainless steel brackets (N=180, upper central incisor) after corrosion under simulated Gastroesophageal Reflux Disease. The effects of different pHs and durations were evaluated. Brackets were randomly divided into 3 main groups and 15 subgroups (n=12). The pH solutions forming the main groups were: simulating severe (pH 1.5) and moderate (pH 3.0) forms of gastric regurgitation and artificial saliva (pH 7.0) as the control group. Each pH group was divided into subgroups according to the brackets' elapsed times in the solutions (30 minutes, 12 hours, 24 hours, a week, a month). All of the specimens were kept in an incubator, at specified times. The average surface roughness of bracket slots was examined with optical profilometer. Inductively coupled plasma mass spectrometry (ICP-MS) was used to determine the metal ions (Fe, Ni, Cr) released to the solutions from brackets. Before immersions, initial surface roughness (ISR) of each braket slot was measured. After immersions, final surface roughness (FSR) and the difference of FSR-ISR of each bracket slot were examined, and the results were compared statistically in all main pH groups and time subgroups. Also, ion release at 30 minutes, 24 hours and 1 month were examined and the results were compared statistically in all main pH groups and specified time subgroups. When the pH groups were evaluated in terms of FSR at different time intervals, the statistically significant difference in all pH groups firstly occured after 24 hours (p=0.0001). The FSR-ISR was statistically significant in all main pH groups and time subgroups (p=0.0001). As the acidity of the environment and the immersion time increased, increased corrosion of brackets was observed. The highest FSR, FSR-ISR and ion release were found in pH 1.5 group at 1 month. pH 7.0 group's ion release at all time subgroups (except 30 minutes for Ni) was found to be lower than gastric solutions. Ion release from the brackets occurred in all pH groups at all time intervals, but the amounts of ion release were below the toxic limits.

Gastroesophageal refluxCorrosionOrthodontics+4
Elif Akın Özgünler
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2019
00
DoctorateOpen AccessEN

In-vitro evaluation of microleakage under orthodontic brackets bonded with various adhesive systems

The aim is to evaluate the microleakage under orthodontic brackets bonded with three adhesive systems, different surface preparations, and two light curing units. 144 extracted bovine incisors were divided randomly into twelve groups. Six of these groups were preconditioned with air abrasion. Three adhesives were used to bond the brackets to enamel: 37% phosphoric acid+Transbond XT Primer+Transbond XT Adhesive, Transbond Plus Self-Etching Primer+Transbond XT Adhesive and 37% phosphoric acid+GC Ortho Connect. Elipar S10 Curing Light and Valo Ortho Curing Light were used to polymerize the adhesives. The specimens were stained with 0.5% basic fuchsine solution, sectioned buccolingually and evaluated under microscope (20x magnification) at enamel-adhesive and bracket-adhesive interfaces from gingival and incisal margins. Microleakage was observed in all groups. There was no significant difference between microleakage scores of gingival and incisal margins (p>0.05). When air abrasion was applied, the type of adhesive did not have a significant effect on microleakage. When enamel was not preconditioned with air abrasion, GC Ortho Connect showed more microleakage in enamel-adhesive (p=0.004) and bracket-adhesive interfaces (p=0.0001). Air abrasion caused more microleakage when brackets were bonded with Transbond XT Primer (p<0.05) and Transbond Plus Self-Etching Primer (p=0.0001). Valo Ortho Curing Light caused more microleakage when Transbond XT Primer was used without air abrasion preconditioning (p=0.0001). Regardless of the curing unit, adhesive type does not have a significant effect on microleakage, when air abrasion preconditioning. When the enamel is not preconditioned with air abrasion, one step adhesive system causes more microleakage than the conventional and self-etching adhesive systems. Keywords: microleakage, orthodontics, brackets, self-etching, one step adhesive, air abrasion

Dental bondingDental leakageDental cements+3
Bedia Beyza Demir
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Ortodontik tedavi görmemiş iskeletsel sınıf ı bireylerde dehisens ve fenestrasyon görülme sıklığının anterior çapraşıklık miktarı ile ilişkisi

ÖZET Bu çalışmanın amacı, iskeletsel Sınıf I bireylerde dehisens ve fenestrasyon görülme sıklığının çapraşıklığa bağlı artıp artmadığının Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) kullanarak yapılan ölçümler üzerinde araştırılmasıdır. Bu amaçla; yapılan arşiv taraması sonucunda toplam 46 bireyin radyolojik görüntüleri çalışmaya dahil edilmiştir. 5 mm'nin üzerinde anterior çapraşıklığı bulunan bireyler çapraşıklık grubuna, 5 mm'den az anterior çapraşıklığı olan bireyler ise kontrol grubuna dahil edilmiştir. Maksillada kontrol grubunda 31, çapraşıklık grubunda 15 birey, mandibulada ise kontrol grubunda 26, çapraşıklık grubunda 20 birey incelenmiştir. Ölçümler yapılırken öncelikle ölçüm yapılacak olan diş sagital, koronal ve aksiyal düzlemler üzerinde oryante edilmiştir. Daha sonra bukkal ve lingual yüzeylerdeki kemik kaybı aksiyal kesitler üzerinde değerlendirilmiştir. Mine-sement sınırından başlayarak kemiğin ilk görüldüğü noktaya kadar olan mesafe ölçülmüş, bu mesafe 2 mm'den fazla ise dehisens olarak kabul edilmiştir. Eğer ilk kemik görüntüsü, mine-sement sınırından itibaren 2 mm'den az bir mesafede görülüyorsa fakat, apikale doğru ortadan kayboluyorsa bu durum fenestrasyon olarak kabul edilmiştir. Bu ölçümler sırasında kök yüzeyindeki etkilenen alanı saptayabilmek için dişin kökü apikal 1/3 orta 1/3 ve gingival 1/3 olarak 3 bölgeye ayrılmıştır. Her bölgede art arda 3 kesitte kemik izlenemiyorsa o bölgede kemik kaybı olduğu kabul edilmiştir. Sonuçlar değerlendirilirken, dehisens ve fenestrasyon alanları yerine, aksiyal görüntüler üzerinde değerlendirilen ''kemik kaybı var'' veya ''kemik kaybı yok'' terimleri kullanılmıştır. Kesici dişlerin keser açıları ölçülmüş, kemik kaybı miktarı ile ilişkisi araştırılmıştır. Bulgular istatistiksel olarak değerlendirildiğinde, üst 3 numaralı dişin apikal bukkal bölgesi haricinde hiçbir bölgede çapraşıklık miktarı ile kemik kaybı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır( p>0,05). Keser açıları ile kemik kaybı arasında da bir ilişki kurulamamıştır. Sonuç olarak, iskeletsel Sınıf I bireylerde çapraşıklığın şiddeti ile alveolar kemik miktarı arasında ilişki yoktur. Diş diziliminin düzgün olduğu olgularda alveolar kemik kalınlığında bir avantaj bulunmamış, çapraşıklığı olan olgularda da kemik kaybına eğilim görülmemiştir. Anahtar Kelimeler: alveolar kemik kaybı, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, çapraşıklık

Alveolar kemik kaybıDişlerFenestrasyon+2
Simge Diren
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2014
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı iskeletsel yüz tiplerine sahip bireylerin maksilla ve mandibula hacimlerinin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi yöntemi ile incelenmesi

Bu çalışmada farklı iskeletsel yapıya sahip bireylerdeki maksiller ve mandibular yapıların hacimlerinin, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) yardımı ile üç boyutlu ölçüm yöntemlerini içeren bilgisayar yazılım programı kullanarak incelenmesi hedeflenmiştir. Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Radyoloji ve Ortodonti Anabilim Dalı arşivinde kayıtları bulunan bireyler arasından şartlara uyan 1500 bireyin sefalometrik radyografileri ölçülerek belirlenen genel kriterlere uyan 500 birey seçilmiştir. Çalışmanın şartlarına uyan 135 kişiye ait KIBT araştırmaya dahil edilmiştir. Seçilen KIBT'ler ANB açılarına göre Sınıf 1 (0Anahtar Kelime: Anatomi = Anatomy ; Maksilla = Maxilla ; Mandibula = Mandible ; Radyografi = Radiography ; Tomografi-x ışınlı-bilgisayarlı = Tomography-x ray-computed ; Yüz = Face ; Yüz kemikleri = Facial bones

AnatomiMaksillaMandibula+4
Beyza Karadede
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Genç erişkinlerde uygulanan forsus apareyinin iskeletsel, dişsel ve yumuşak dokular üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, Forsus? (3M Unitek, St. Paul, Minn.) apareyinin genç erişkin hastalardaki iskeletsel, dişsel ve yumuşak dokular üzerine olan etkilerini sefalometrik olarak incelemektir.Araştırmamız 15' i tedavi, 12' si kontrol grubunda yer alan toplam 27 birey ile gerçekleştirilmiştir. Bu bireylerden alınan 54 adet lateral sefalometrik radyografi, tedavi grubunda Forsus? apareyi takılmadan hemen önce ve çıkartıldıktan hemen sonra, kontrol grubunda ise başlangıçta ve altı ay sonra alınarak elde edilmiştir. Bireylerin seçiminde tüm bireylerin mandibular retrognatiye bağlı iskeletsel ve dişsel Sınıf II maloklüzyona sahip olmasına, hastaların vertikal yöndeki büyüme ve gelişim paterninin normal veya low angle olmasına, olguların tümünün pubertal gelişim atağının post-peak döneminde olmasına, hastaların çekilmiş veya eksik dişinin olmamasına dikkat edilmiştir.Tedavi ve kontrol süresince meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacı ile lateral sefalometrik radyografi analizi için 24 tane sefalometrik nokta ve 36 tane sefalometrik ölçüm kullanılmıştır. Tedavi başlangıcında ve sonunda, kontrol başlangıcında ve sonunda alınan lateral sefalometrik röntgenlerde yapılan ölçümlerden elde edilen değerlerin grup içi değerlendirilmesinde Wilcoxon testi kullanılmıştır. Gruplar arası farkların değerlendirilmesinde ise Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Metod hatasını kontrol etmek için 20 gün ara ile 20 adet lateral sefalometrik röntgen üzerinde aynı araştırmacı tarafından aynı ölçümler yapılmış ve tüm parametrelerin her iki ölçüm arasındaki korelasyon katsayılarına bakılmıştır.Sefalometrik değerlendirme sonucu Forsus? apareyinin etkisine bağlı olarak meydana gelen anlamlı değişiklikler şöyledir: İskeletsel olarak üst çenenin sagital yönde büyümesinin frenlendiğini, alt çenenin ise sagital yönde büyüdüğünü gösteren bir bulgu yoktur. Vertikal değişiklikleri gösteren parametrelerde anlamlı bir değişiklik görülmemiştir. Dişsel olarak, üst keser dişler belirgin olarak posteriora doğru devrilmiş ve uzamışlar, alt keser dişler belirgin olarak anteriora doğru devrilmiş ve gömülmüşlerdir. Buna bağlı olarak oklüzal düzlem saat yönünde rotasyon yapmıştır. Overjet ve overbite miktarında anlamlı bir azalma meydana gelmiştir. Yumuşak doku profili bu değişikliklerden olumlu yönde etkilenmiştir.Sonuç olarak çalışmamızda, Forsus? apareyi ile iskeletsel Sınıf II maloklüzyonun genç erişkin bireylerde tedavisi büyük ölçüde dentoalveoler olarak gerçekleşmiştir. Araştırmamızda elde edilen değişiklikler göz önüne alındığında apareyin post-peak dönemde kullanılmasının bazı Sınıf II sınır vakalarda ortognatik cerrahiye bir alternatif olabileceği düşünülmektedir.

Esen Ali Günay
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2009
00
DoctorateOpen AccessTR

İki farklı sefalometrik çizim ve analiz tekniğinin sert ve yumuşak doku analiz sonuçlarının karşılaştırılması

Sefalometrik radyografiler ilk tanıtıldığından bu yana gerek bilimsel araştırmalarda gerekse klinik ortodontide geniş bir kullanım alanına sahiptir. Lateral sefalometrik radyografiler üzerinde belirlenen sert ve yumuşak dokuların açısal ve doğrusal ölçümlerine dayanan sefalometrik analizler ortodontik tanı, tedavi planlaması ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesinde önemli bir araçtır. Sefalometrik analizler, geleneksel yöntem olarak tanımlanan elle yapılan çizimlerin ölçülmesiyle gerçekleştirilebileceği gibi son yıllarda gelişen teknolojiye bağlı olarak çeşitli bilgisayar programları yardımıyla da yapılabilmektedir.Bu çalışmanın amacı; piyasada bulunan iki farklı sefalometrik analiz programın, elle çizim tekniğiyle karşılaştırarak birbirlerine güvenirliğini saptamaktır.Araştırmamızda, tedavi olmak üzere kliniğimize başvuran 100 bireyin lateral sefalometrik filmlerinin, geleneksel yöntem ve bilgisayar ortamında iki farklı sefalometrik analiz programı (Dolphin Imaging Version 10.5, Dolphin Imaging, Chatsworth, Calif, ABD ve Nemoceph Dental Studio NX 2006 Version 6 Dental Analysis & Treatment Planning Software, Nemotech, Madrid, İspanya) kullanılarak yapılan sert ve yumuşak doku ölçümlerinin güvenirliği, tekrarlanabilirliği ve ölçüm süreleri araştırılmıştır.Bu çalışmada istatistiksel analizler NCSS-PASS istatistiksel yazılım 2007 (329 North 1000 east, Kaysville, Utah 84037, USA) bilgisayar programı ile yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerin (ortalama, standart sapma) yanı sıra gözlemci içi ölçüm güvenirliği belirlemede geleneksel yöntem, Dolphin ve Nemoceph bilgisayar programları ile elde edilen verilerin karşılaştırılması için iki yönlü sınıfiçi korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Geleneksel yöntemle ölçüm ile Nemoceph ve Dolphin bilgisayar programları kullanılarak yapılan ölçümlerinin güvenirliğini belirlemede de iki yönlü Sınıfiçi korelasyon katsayısı, mutlak farklar ve yüzde (%) değişkenlik hesaplanmıştır. Geleneksel yöntem, Dolphin ve Nemoceph bilgisayar programlarıyla elde edilen ölçümlerin istatistiksel farklılığı eşleştirilmiş t testi kullanılanarak incelenmiştir. Dolphin programı ve elle yapılan ölçümler ile Nemoceph ve elle yapılan ölçüm sürelerini karşılaştırmak için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Sonuçların anlamlılığı (p<0,05) düzeyinde, %95'lik güven aralığında değerlendirilmiştir.Sonuç olarak, geleneksel yöntem ve bilgisayar programları ile yapılan iskeletsel, dişsel ve yumuşak dokuya ait ölçümler arasında istatistiksel olarak kabul edilebilir düzeyde uyumluluk gözlemlenmiştir. Çizim süreleri karşılaştırıldığında ise geleneksel yöntemin bilgisayarlı yöntemlere göre anlamlı derecede daha uzun sürdüğü bulunmuştur (p=0,0001).

Güvenilirlik ve geçerlilikSefalometriTekrarlanabilirlik
Onuralp İşman
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2010
00
DoctorateOpen AccessTR

Sıçanlarda deneysel diş hareketi sonrası sistemik osteoprotegerin uygulamasının retansiyon sırasında kemik remodelingine etkisinin histomorfometrik olarak değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, deneysel diş hareketi sonrasında uygulanan osteoprotegerinin kemik remodelingi üzerindeki etkisinin histomorfometrik olarak incelenmesidir.Bu amaçla, 20 adet, Sprague-Dawley sıçanının üst sağ birinci ve ikinci azı dişleri arasına 0,5 mm kalınlığında ortodontik elastikler yerleştirilmiştir. Üçüncü günün sonunda, sıçanlar 10'arlı iki gruba ayrılmış, gruplardan birine 5 mg/kg osteoprotegerin (OPG) diğerine aynı miktarda serum fizyolojik haftada iki defa, subkutan olarak enjekte edilmiştir. Enjeksiyonlara başlanmasından 2 hafta sonra hayvanlar sakrifiye edilmiştir. Deneyin sonunda, sakrifiye edilen hayvanların üst çeneleri diseke edilmiş, histomorfometrik inceleme için gerekli kesitler hazırlanmıştır.Yapılan histomorfometrik incelemede, ortodontik kuvvet uygulanan dişlerin kökleri arasındaki alveolar kemiğin hacmi, kontrol grubunda 0,347±0,035 mm3, OPG grubunda ise 0,737±0,039 mm3 olarak bulunmuştur. OPG grubunda köklerarasındaki alveolar kemik hacminin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde arttığı görülmüştür (p<0,001). Diş kökleri arasındaki alveolar kemiğin dokuya oranı, kontrol grubunda % 43±1,8, OPG grubunda % 55±3,3 olarak bulunmuştur. Diş kökleri arasındaki dokuda bulunan alveolar kemik oranının, OPG grubunda, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde artmış olduğu görülmüştür (p<0,05).Çalışmamızda, osteoklastik aktiviteyi inhibe etme özelliği gösteren osteoprotegerinin ortodontik diş hareketi sonrasında uygulanması durumunda, kemik remodelingi sırasında kemik yapımına olumlu bir katkı sağlayacağı ve buna bağlı olarak da nüksü azaltabileceği sonucuna ulaşılmıştır.Anahtar kelimeler: Ortodontik diş hareketi, nüks, remodeling, osteoprotegerin, pekiştirme

Diş hareketleriKemiği yeniden biçimlendirmeOrtodonti+2
Sine Erdem
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2010
00
DoctorateOpen AccessTR

Kraiyofasiyal bölgedeki kemiksel asimetrilerin bilgisayarlı tomografi üzerinde saptanması ve yumuşak doku ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı; konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) görüntüleri ile kraniyofasiyal bölgedeki sert ve yumuşak doku asimetrilerinin teşhis edilmesi ve birbirleri üzerine olan etkilerinin araştırılmasıdır.Yumuşak doku menton (Me') noktasının yüzün orta hattından gösterdiği deviasyon miktarına göre seçilen 49 asimetrik (Me'-OH ? 4 mm) (yaş ort. 19,9 ± 5,6 yıl) ve kontrol grubunu oluşturan 39 simetrik (Me'-OH < 4 mm) (yaş ort. 17,8 ± 5,5 yıl) yüzlü birey araştırmaya dahil edilmiştir. Elde edilen KIBT verileri, MIMICS® yazılım programına aktarılmıştır. Kraniyofasiyal kompleksin meatus akustikus eksternusun önünde yer alan anatomik yapılarının hem 2B, hem de 3B görüntüleri elde edilmiştir. Negatif kurgulama işlemi ile maksiller kompleks ve mandibula birbirlerinden ayrılmıştır. Sella ve nasion noktalarından geçen ve yer düzlemine dik olan hat midsajital düzlem olarak belirlenmiş, iki boyutlu kesme işlemi ile kraniyofasiyal yapı sağ ve sol kısımlara ayrılmıştır. Mental spina ve menton noktasından geçen hat ise mandibulanın mutlak orta hattı olarak belirlenmiş ve 3B kesme ile oluşturulan mutlak mandibular segmentlerin ölçümlerinde kullanılmıştır. Asimetrinin değerlendirilmesi için 38 doğrusal, 4 yüzey mesafe, 5 açısal, 10 hacimsel ve 10 yüzey alan ölçümü kullanılmıştır.Asimetri ve kontrol grubunda yumuşak ve sert doku menton ve üst-alt dişsel orta hatların daha çok sağa deviasyon gösterdiği, alt dişsel orta hattın ise mutlak mandibular orta hat ile uyumlu olduğu kaydedilmiştir. Asimetrik bireylerin yüzlerinin üst 1/3'üne yönelik ölçümlerde sağ ve sol taraf arasında bir farka rastlanmazken, dentoalveolar seviyede sağ-sol taraf ölçümleri arasında farklar izlenmiştir (p<0,001). Çene ucunun deviye olduğu tarafta, alt yüz ve ramus yüksekliği, korpus uzunluğu ve total mandibular uzunluk karşıt taraftan daha kısadır (p<0,001). Deviasyon tarafında mandibular ve sert doku hacim ve yüzey ölçümleri artarken (p<0,001), mutlak mandibular ölçümlerinin azaldığı (p<0,001) bulunmuştur. Korpus uzunluk farkları ramus uzunluk farklarına göre daha fazla olan asimetri grubunda, gonion lateralisin deviye tarafta daha lateralde ve ramus uzunluk farkları baskın olan grupta ise vertikal olarak daha yukarıda yer aldığı belirlenmiştir. Sağ-sol yumuşak doku hacim ölçümlerinin arasında anlamlı farklar bulunmuştur (p<0,01).Sonuç olarak, asimetri yüzün özellikle 1/3 alt bölgesinde tespit edilmiştir. Asimetrik bireylerde mandibulanın sağ ve sol yarıları arasında belirgin hacim farkı olduğu ve gonial bölgede morfolojik değişikliklerin meydana geldiği saptanmıştır. Simetrik kraniyofasiyal yapıya sahip minimal çene ucu deviasyonu gösteren bireylerde de, mandibulada hafif asimetriler mevcuttur. Yumuşak dokuların hacim ve yüzey alan ölçümlerinde belirlenen farklar asimetrinin sadece sert dokuyu kapsamadığını göstermiştir. Asimetrik olgularda yumuşak doku çene ucu, sert doku çene ucunu büyük oranda takip etmekle birlikte mandibulanın farklı seviyelerinde saptanan iskeletsel asimetri, yumuşak dokular tarafından kısmen kamufle edilebilmektedir.Anahtar Kelimeler: Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, kraniyofasiyal asimetri, MIMICS® yazılım programı, hacim, yüzey alanı

AsimetriBilgisayar yazılımlarıHacim+5
Burcu Nur
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2010
00
DoctorateOpen AccessTR

İki farklı kendinden bağlanan braket sisteminin mandibular kesici dişlerin seviyelenme safhasındaki etkinliklerinin konvansiyonel braketlerle karşılaştırılarak değerlendirilmesi

Kendinden bağlanan braketler 1930' lu yıllardan bu yana ortodonti pratiğinde kullanılmaktadır. Son yirmi yıl içerisinde aktif ve pasif kapaklı olan pek çok farklı kendinden bağlanan braketler üretilmiş ve piyasaya sürülmüştür. Yaptığımız bu çalışmanın amacı çapraşık mandibular kesici dişlerin seviyelenmesi sırasında iki farklı kendinden bağlanan braket sisteminin seviyeleme sürelerinin, bakteri plağı birikimlerinin, ark teli değişimi sırasında geçen sürenin ve hastanın tedavi sürecinde hissettiği ağrının konvansiyonel braketlerle karşılaştırılarak değerlendirilmesidir.Çalışmamıza Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı' na başvurmuş toplam 69 hasta dahil edilmiştir. Hastalar üç eşit gruba bölünmüştür: 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) birinci gruba Damon SL 2, 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) ikinci gruba Quick 2, 23 hastadan oluşan (15 kız, 8 erkek) üçüncü gruba OmniArch braketleri uygulanmıştır.Her üç grupta da braketlerin simantasyonu sonrası 0,012 inç Nikel Titanyum (NiTi) ark teli uygulanmış ve iki ay ağızda bırakılmıştır. Daha sonra yine iki ayda bir değiştirmek koşuluyla 0,014 inç ve 0,016 x 0,025 inç NiTi ark telleri sırasıyla tatbik edilmiştir. Hastalara her seansta plak boyama ajanları uygulanarak plak retansiyonları; ayrıca hastalara verilen ağrı anketleri sayesinde ağrı değerleri ölçülmüştür. Her seansta süre hesaplaması yapılmıştır. Hastalara alt keser çapraşıklıklarını takip etmeleri gerektiği tedavi başında anlatılarak, model başında verilen bilgilerle çapraşıklığın düzelmesi kriterleri öğretilmiştir. Tedavi başlangıcı ve bitimi arasındaki süre gün olarak hesaplanmıştır.Gruplararası seviyelenme süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmada plak indeksi ölçümlerinde de Damon 2 ile Quick 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmada plak indeksi ölçümlerinde Damon 2 ve Quick 2' nin değerleri, OmniArch' ın plak indeksi değerine göre istatistiksel olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). Yaptığımız çalışmanın ağrı değerlendirmesinde ise kendinden bağlanan braketler ile konvansiyonel braketler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Her iki braket sisteminde üçüncü günde ağrı açısından anlamlı bir düşüş gözlemlenmiştir (p<0,05). Çalışmamızda ligatürleme sırasında geçen sürenin incelenmesi sonucunda ise en az sürenin aktif kapaklı Quick 2 olduğunu, bunu pasif kapaklı Damon 2' nin izlediği ortaya çıkmıştır. En çok süreyi alan ligatürleme yönteminin ise paslanmaz çelik ligatürlerle bağlanan konvansiyonel OmniArch braketinin olduğu sonucuna varılmıştır.Sonuç olarak yaptığımız bu çalışmada Damon 2, Quick 2 ve OmniArch braketleri arasında seviyeleme süreleri arasında bir fark bulunmazken, kendinden bağlanan braketlerin konvansiyonel braketlere göre tek ve en önemli avantajı ligatürleme zamanın klinik olarak anlamlı derecede az olmasıdır.Anahtar Sözcükler: Kendinden bağlanan braket, seviyeleme, ağrı, plak retansiyonu, hasta başında geçen zaman.

AğrıDental aygıtlarDental bonding+3
Raşit Özpar
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2011
00
DoctorateOpen AccessTR

Üç farklı rehber delik uygulama yönteminin minividanın stabilitesi üzerine etkisinin karşılaştırılması

çalışmamızın amacı, in-vitro ortamda Er:YAG lazer ile rehber delik oluşturma yönteminin, frez ile rehber delik oluşturma (pre-drilling) yöntemi ve rehber delik oluşturulmadan minivida yerleştirme (self-drilling) yöntemlerinin minivida stabilitesine etkisini karşılaştırmaktır.Çalışmadaki bütün minividalar, laboratuvar ortamında sığır kalça kemiğinden elde edilen örneklere uygulanmıştır. Sığır kemiği örneklerinin kortikal kemik kalınlıklarının belirlenebilmesi için BT (Bilgisayarlı Tomografi) görüntüleri elde edilmiştir. Kortikal kemik kalınlıkları self-drilling grup için 1,78±0,22; pre-drilling grup için 1,78±0,19 ve lazer grubu için de 1,79±0,2 olacak şekilde belirlenmiş, her grup homojen olacak şekilde 3 gruba ayrılmıştır. Çalışmada her bir grup 24 minividadan oluşacak şekilde; 72 adet 1,6 mm çapında 8 mm uzunluğunda konik (Trimed, Ankara, Türkiye) self-drilling minivida kullanılmıştır. İlk grupta kemik yüzeyine dik 30 rpm hız ile fizyodispenser aleti kullanılarak 3 mm derinliğinde 1,3 mm çapında frez ile rehber delik oluşturulmuştur. İkinci grupta Syneron LITETOUCHTM Er:YAG lazer (Syneron Dental Lasers Industrial Zone, Elite, İsrail) lazer cihazı kullanılarak kemik yüzeyine 90° açı ile spot boyutu 1,3 mm, kemik yüzeyinden mesafesi 2 mm, atım enerjisi 300 mJ, gücü 3,6 Watt, uygulama süresi 20 saniye ve frekansı 12 Hz olan düzenekle hava su spreyi ile 40-50 ml/saniye yıkama altında rehber delik oluşturulmuştur. Son grubumuzda ise rehber delik oluşturulmadan minividalar 90° açı ile kemik yüzeyine yerleştirilmiş ve bu grup kontrol grubumuzu oluşturmuştur. Tork ölçümü testi yapılabilmesi için minivida son uygulanma mesafesinden 2 mm daha az sıkılmıştır. Bu mesafenin 1 mm'si tork ölçer tornavida kullanılarak sıkılmış ve maksimum yerleştirme torku kaydedilmiştir. Tork ölçer tornavidanın ters yönde 1mm çevrilmesi ile çıkarma torku değerleri kaydedilmiştir.Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde; self-drilling, pre-drilling ve lazer gruplarında maksimum yerleştirme torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Self-drilling grubunun (17,76±1,5) maksimum yerleştirme torku ortalamaları, pre-drilling (10,49±1,36) ve lazer (9,29±1,3) gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Pre-drilling (10,49±1,36) grubunun maksimum yerleştirme torku ortalamaları ise lazer (9,29±1,3) grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çıkarma torku ortalamaları incelendiğinde, self-drilling (16,95±1,52), pre-drilling (10,2±1,19) ve lazer (9,8±1,09) gruplarının maksimum çıkarma torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Self-drilling (16,95±1,52) grubunun çıkarma torku ortalamaları pre-drilling (10,2±1,19) ve lazer (9,8±1,09) gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuş; pre-drilling ve lazer gruplarının çıkarma torku ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir.Çalışmamızın ana sonucu lazer ile rehber delik uygulama yönteminin, pre-drilling ve self-drilling yöntemleri ile minividanın stabilitesi açısından karşılaştırıldığında, lazer grubunun maksimum yerleştirme torku değerlerinin self-drilling ve pre-drilling gruplarının maksimum yerleştirme torku değerlerinden anlamlı derecede düşük olması ve çıkarma torku değerlerinin ise self-drilling grubundan az ve pre-drilling grubu ile benzer sonuçlar vermesidir.

AblasyonAnkrajlarCerrahi+4
Hande Biçeroğlu Demir
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2012
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

İskeletsel sınıf III tedavilerinde kullanılan hibrit hyrax-mentoplate kombinasyonu ve yüz maskesi uygulamalarının dentofasiyal etkilerinin karşılaştırılması

Bu prospektif klinik çalışmanın amacı; büyüme ve gelişim dönemindeki iskeletsel Sınıf III malokluzyona sahip hastalarda üst çeneye uygulanan hibrit hyrax genişletme apareyinden simfiz bölgesindeki mentoplate'e intermaksiller Sınıf III elastik uygulamasının etkilerini konvansiyonel yüz maskesi uygulamasının etkileri ile karşılaştırarak değerlendirmektir. İskeletsel olarak prepubertal veya pubertal büyüme-gelişim döneminde bulunan maksiller retruzyonun eşlik ettiği 40 iskeletsel Sınıf III anomalili hasta, 20 bireyden oluşan iki gruba ayrıldı. Birinci grupta (İA) üst çenedeki hibrit hyrax genişletme apareyinden alt çenedeki mentoplate'e 500'er gr intermaksiller elastik uygulandı. İkinci grup olan yüz maskesi grubunda (YM) ise üst çenedeki bonded genişletme apareyinden yüz maskesine 400-450 gr kuvvet uygulandı. İA grubunda tedavi süresi 8,63±3,98 ay, YM grubunda ise 7,41±2,71 aydır. Her iki gruptaki bireylerden tedavi öncesinde ve sonrasında lateral ve posteroanterior sefalometrik radyograflar ile alçı modeller alındı. Sefalometrik ölçümlerde grup içi değişimlerin değerlendirilmesinde bağımlı örneklem t-testi, gruplar arası farkların değerlendirilmesinde ise bağımsız örneklem t–testi kullanıldı. Her iki grupta da maksillada anterior rotasyonla birlikte ileri hareket gözlendi. Bu hareket İA grubunda 4,35 mm, YM grubunda ise 1,6 mm olarak ölçüldü. İA grubunda mandibulanın sagittal yöndeki hareketinde ve vertikal değerlerinde bir değişim gözlenmezken bu ölçümler YM grubunda mandibulada posterior rotasyon ve vertikal değerlerde artış şeklinde oldu. YM grubunda ise diğer konvansiyonel yüz maskesi tedavilerinde olduğu gibi alt kesicilerde retrüzyon üst kesicilerde protrüzyon gözlenirken, İA grubunda üst kesicilerde retrüzyon, alt kesicilerde protrüzyon bulundu. Çalışmamızda İA grubunda konvansiyonel yüz maskesinin istenmeyen etkilerinin azaldığı gözlenmiştir. Maksiller retrognatiye sahip iskeletsel Sınıf III anomalilerin tedavisinde sıkça kullanılan ağız dışı aygıtlara alternatif olarak; iskeletsel ankraj yöntemleri ile de başarılı etkiler elde edilebilmektedir.

Alveolar kenar artırılmasıDentofasiyal yapıMaksilla+5
Yonca Sungur
Aydın Adnan Menderes University
2017
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Manuel, yapay zeka destekli, akıllı telefon uygulama destekli sefalometrik analiz yöntemlerinin güvenilirliğinin ve tekrarlanabilirliğinin değerlendirilmesi

Manuel, Yapay Zeka Destekli, Akıllı Telefon Uygulama Destekli Sefalometrik Analiz Yöntemlerinin Güvenilirliğinin ve Tekrarlanabilirliğinin Değerlendirilmesi Bu tez çalışmasının amacı yapay zeka destekli WebCeph sefalometrik analiz programı ile akıllı telefon uygulama destekli OneCeph sefalometrik analiz programının tekrarlanabilirliğinin ve güvenilirliğinin geleneksel yöntem olan manuel analiz yöntemiyle kıyaslanması ve analiz süreleri açısından değerlendirilmesidir. Çalışmamızın materyalini 110 vakanın tedavi başı lateral sefalometrik radyografileri oluşturmaktadır. Sefalometrik analizler Manuel olarak, WebCeph programı ve OneCeph programı kullanılarak gerçekleştirilmiş; ölçümler güvenilirlik, tekrarlanabilirlik ve süre açısından değerlendirilmiştir. Çalışmamızda kullanılan iskeletsel ölçümler SN, SNA, SNB, ANB, GoGn/SN, Saddle açısı, Artiküler açı, Gonial açı, Posterior açılar toplamı ve Witts ölçümü iken; dişsel ölçümler U1-NA ve L1-NB uzaklığı, U1/NA ve L1/NB açısı, keserlerarası açı ve IMPA açısıdır. Çalışmamızda kullanılan yumuşak dokuya ait ölçümler ise Ls-E ve Li-E çizgisi uzaklıkları ve nasolabial açıdır. Tekrarlanabilirliğin ve gözlemci içi güvenirliğin değerlendirilmesi amacıyla rastgele seçilen 30 vakaya ait sefalometrik analizler her 3 yöntemle tekrar yapılmıştır. Yapılan analizler esnasında kronometre ile analiz süreleri kaydedilmiştir. Araştırmamızda elde edilen veriler SPSS 22 paket programı aracılığı ile analiz edilmiştir. Ölçüm yöntemleri arasındaki uyuma Inter Class Correlation yöntemi ile; gözlemci güvenilirliğine ise Intra Class Correlation yöntemi ile bakılmış, analiz süreleri hesaplanmış ve karşılaştırılmıştır. Anlamlılık seviyesi olarak 0,05 kullanılmıştır. Araştırmamızda SN ölçümü ve Nasolabial açı dışında tüm parametreler açısından WebCeph ve OneCeph programının Manuel analiz yöntemiyle yüksek uyumlu olduğu gözlenmiştir. Nasolabial açı her iki analiz yönteminde Manuel analiz yöntemiyle orta derecede uyum gösterirken; SN ölçümü açısından WebCeph programı Manuel analiz yöntemiyle düşük uyumlu bulunmuştur. Analiz süresi en düşük WebCeph programında, en yüksek Manuel analiz yönteminde elde edilmiştir. Sonuç olarak yapay zeka destekli WebCeph programı ve akıllı telefon uygulama destekli OneCeph programı Manuel analiz yöntemiyle yüksek derecede uyum göstermiştir ve çok daha kısa sürede analiz yapmaya imkan tanımışlardır. Uygulama destekli OneCeph sefalometrik analiz programı ile 'Altın standart' olarak kabul edilen Manuel analiz yöntemi arasında daha yüksek uyum bulunması sebebiyle uygulama destekli OneCeph programının Manuel analiz yöntemine en iyi alternatif olduğu sonucuna varılabilir.

Şenol Köz
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Clear correct şeffaf plakların anterior diş hareketlerindeki etkinliğinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında ClearCorrect şeffaf plaklarıyla tedavi edilen hastalarda anterior diş hareket etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma materyalimizi Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ortodonti Anabilim Dalında tedavi edilen 20 hastanın tedavi başı ve sonu dijital ortodontik modelleri oluşturdu. Tedavi başı ve sonu dijital ortodontik modellerin çakıştırılıp, ölçümlerinin yapılmasında GOM Inspect (GOM, 2018, Braunschweig, Almanya) yazılımı kullanıldı. Alt ve üst çene santral, lateral ve kanin dişlerin her biri için açısal olarak angulasyon, inklinasyonu ve rotasyon hareketleri, doğrusal olarak da intrüzyon, ekstrüzyon, mesiodistal translasyon ve bukkolingual translasyon hareketleri değerlendirildi. Tedavi başı ve sonu dijital ortodontik modellerden ölçülen diş hareket miktarları arasındaki fark gerçekleşen diş hareketi olarak kaydedildi. Planlanan diş hareketleri ise ClearCorrect doktor portalından elde edildi. Gerçekleşen ve planlanan diş hareketlerinin karşılaştırılmasında normal dağılım varsayımı sağlanmadığından Mann-Whitney U Testi kullanıldı. Üst çenede en yüksek ve en düşük gerçekleşme yüzdeleri santral, lateral ve kanin dişlerde sırasıyla angulasyon (83%, %90, %85) ve ekstrüzyon (%47, %55, %62) hareketlerinde bulundu. Alt çenede kesici (%82) ve kanin (%80) dişlerde en yüksek gerçekleşme yüzdesi angulasyon hareketinde gözlendi. En düşük gerçekleşme yüzdesi ise kesici dişlerde intrüzyon (%56), kanin dişlerde ise inklinasyon (%64) hareketinde belirlendi. Maksillada kesici ve kanin dişlerin ekstrüzyonun, mandibulada ise kesici dişlerin intrüzyonu ve kanin dişlerin inklinasyonun zor gerçekleşen diş hareketleri olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Şeffaf plak, ClearCorrect, Diş Hareketi, gom Ispect

Hatice Günnur Altunsayar
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Clearcorrect şeffaf plak tedavisi uygulanan hastalarda anksiyete, ağrı düzeyi ve hasta konforunun değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında ClearCorrect şeffaf plak tedavisi uygulanan bireylerde ağrı düzeyi, anksiyete, yaşam kalitesi ve kişilik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'nda tedavi edilen 12 kadın ve 8 erkek olmak üzere toplam 20 birey çalışma kapsamına alınmıştır. Ağrı düzeyleri 0., 2. ve 6. saatler ile 1., 3., 7. ve 10. günlerde uygulanılan VAS skalası kullanılarak değerlendirilmiştir. Tedavi öncesinde, birinci tedavi plağı uygulandıktan sonra, 6. ay ve tedavi sonunda uygulanan STAI-S ve STAI-T anketleri ile durumluk ve süreklik anksiyete skorları, OHIP-14 ve OHRQoL- UK anketleri ile de yaşam kalitesi skorları belirlenmiştir. Kişilik özellikleri ise sadece tedavi başında BFI-2 anketi uygulanarak değerlendirilmiştir. Tüm bireylerde ağrının 1. günün sonunda maksimum seviyesine ulaştığı, 7. günde ise başlangıç seviyesine indiği gözlenmiştir. Durumluk anksiyete skorlarında tedavi başından sonuna doğru anlamlı düşüş meydana geldiği, sürekli anksiyete skorlarında ise anlamlı değişim meydana gelmediği saptanmıştır. Kişilik özelliklerinden deneyime açıklık ile 6. ay yaşam kalitesi skorları arasında, sorumluluk ile ilk plak uygulaması sonrası ve 6. ay sürekli anksiyete skorları arasında negatif yönlü korelasyon belirlenmiştir. ClearCorrect şeffaf plak tedavisinde ağrının 1. günde maksimum seviyeye ulaştığı sonrasında azaldığı, durumluk anksiyete skorlarının tedavi sonuna doğru azaldığı ve yaşam kalitesininin etkilenmediği belirlenmiştir. Key Words: VAS scale, STAI-S, STAI-T, OHIP-14, OHRQoL-UK, BFI-2

AnketlerAnksiyeteAğrı+7
Gizem Yazgan Yaman
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2024
00