Recently Added Theses
View AllZonguldak Orman Bölge Müdürlüğü meşe meşcerelerinin biyokütle tablolarının düzenlenmesi
ÖZET Yüksek Mühendislik Tezi ZONGULDAK ORMAN BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ MEŞE MEŞCERELERNİN BİYOKÜTLE TABLOLARININ DÜZENLENMESİ Birsen DURKAYA Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Orman Mühendisliği Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Doç. Dr. Nedim SARAÇOĞLU Ocak 1998, 110 sayfa. Bu çalışmanın amacı, Zonguldak Orman Bölge Müdürlüğü içerisindeki meşe meşcerelerinin tek ağaç ve hektardaki biyokütle miktarlarının tahmin edilmesidir. Yaş ve firın kurusu ağırlık tabloları için, Zonguldak Orman Bölge Müdürlüğü sınırlan içerisinde 32 deneme alam seçilmiştir. Bu deneme alanları içinden de 32 deneme ağacı seçilmiş ve bu deneme ağaçlarının verilerinden yararlanılmıştır. Çeşitli olgunluk devrelerinde, yetişme ortamı ve sıklık sınıfındaki meşcerelerden 0.04 hektar (20 m x 20 m) büyüklüğünde deneme alanları alınmıştır. Deneme alanlarında ağaçların göğüs çaplan, boylan, ortalama taç çaplan ölçülmüştür. Her ıuÖZET (Devam ediyor) deneme alanında ortalama göğüs yüzeyine sahip olan ağaç deneme ağacı olarak seçilmiştir. Her deneme ağacının göğüs çapı, ağaç boyu, taç boyu, taç çapı, dalların sayısı, dalların ortalama çapı taç hacmi için ölçülmüştür. Ağacın bütün dallan kesilmiş, tacın alt, orta ve üst bölümlerindeki dallar ayrı ayrı kümelenmiştir. Yaprak taşıyan bütün dalcık ve yapraklar dallardan ayrılmıştır. Gövde dipten tepeye doğru 2.05 metrelik seksiyonlara ayrılmıştır. Her gövde kesitinin ortasından 5 cm kalınlığında örnek kesitler alınmıştır. Ağaç kesitlerinin, canlı ve kuru dalların ağırlıkları ve yaş yaprak ağırlığı ayrı ayrı tespit edilmiştir. Dalcık ve yaprak ağırlıkları birlikte saptanmıştır. Gövdeden alınan örnek kesitler, canlı dal ve yaprak örnekleri polyethylen torbalara konularak kuru ağırlıklarının tespiti için laboratuara götürülmüştür. Tüm bu işlemler sonucu aşağıdaki eşitlikler tespit olunmuştur. Tek ağacın gövde, dal ve yaprak yaş ağırlığı ile göğüs yüzeyi orta çapı arasındaki ilişkiyi en iyi yansıtan model; Log(YYA)i= a + b Log(dı>3)i (YYa)İ= i- ağacın gövdesinin, dalının, yaprağının yaş ağırlığı (Kg) (di,3)= Göğüs yüzeyi orta ağacının çapı (cm) Tüm ağaç için de aynı denklem en uygun sonucu vermiştir. Hektardaki gövde yaş ağırlığı-tüm ağacın yaş ağırlığı ile göğüs yüzeyi orta çapı arasındaki ilişkiyi en iyi yansıtan model; IVÖZET (Devam ediyor) L0g(YGYAha ;YTümYAha)i = a + b Log(dı>3)i (YGYAha)H- ağacın hektardaki gövde yaş ağırlığı (kg) Y-TümYAhaTüm ağacın hektardaki yaş ağırhğı (kg) (di,3)1= Göğüs yüzeyi orta ağacının çapı (cm) Tüm ağaç için de yukarıdaki denklem en uygun sonucu vermiştir. Hektardaki dal yaş ağırlığı-taç yaş ağırlığı ile göğüs yüzeyi orta ağacının çapı arasındaki ilişkiyi en iyi yansıtan model; (YDYAha;YTYAha)i= a + b(dl,3)i (YoYAhaW- ağacın hektardaki dal yaş ağırlığı (kg) (YxYAha)i= i- ağacın hektardaki taç yaş ağırlığı (kg) Hektardaki yaprak yaş ağırlığı ile göğüs yüzeyi orta ağacının çapı arasındaki ilişkiyi en iyi yansıtan model; (YYYAha)i= a+ bLog(dl.3); (YYYMa)i =i. ağacın hektardaki yaprak yaş ağırlığı (kg) Tek ağacın bileşenlerine ilişkin kuru ağırlık ile göğüs yüzeyi orta ağacının çapı arasındaki ilişkiyi en iyi yansıtan model; (YKA)i=a + b(d1.3)i (Yra)j : Tek ağacın herhangi bir bileşenine ilişkin firın kurusu ağırlık (Gövde, dal, yaprak, taç ve tüm ağaç) (Kg).ÖZET (Devam ediyor) Hektardaki değerlerin gövde ve tüm ağacın fırın kurusu ağırlıklarının belirlenmesinde kullanılan eşitlik aşağıda verilmiştir. Log (YGKAha;YTümKAha)i= a + b Log(dı.3)j (YGKAha)i: Hektardaki gövde fırın kuru ağırlığı (kg) (YTümKAha)i: Hektardaki tüm ağacın fırın kurusu ağırlığı (kg) Hektardaki değerlerin diğer bileşenlerin fırın kurusu ağırlıkları ile göğüs yüzeyi orta çapı arasındaki ilişkiyi ise şu formül en iyi şekilde yansıtmıştır. (YKAha)i=a + b(dı.3)i (YKAha)i= Hektardaki bileşenlerin kuru ağırlığı (Dal, yaprak ve taç) (kg) Bu eşitlikler kullanılarak hektarda ve tek ağaçta yaş ve fırın kurusu ağırlık tabloları gerçekleştirilmiştir. Anahtar Sözcükler : Biyokütle, Meşe, ağırlık tablosu Bilim Kodu : 502.03.02 VI
Sayısal ve Analitik Yöntemler ile Kohezyonsuz Zeminlerin Taşıma Gücü Hesabı
Bu çalışmada, kohezyonsuz zeminler üzerine oturan şerit temellerin taşıma gücü hesabı analitik ve sayısal yöntemler ile gerçekleştirilmiştir. Öncelikle kohezyonsuz zemin gruplarından olan iyi derecelenmiş kumlu zeminler araştırma materyali olarak seçilmiştir. Malzeme parametreleri kumlu zeminin rölatif sıkılığına göre belirlenmiştir. Taşıma gücü analizleri, malzeme parametreleri ve temel sisteminin geometrisi değiştirilerek toplam 75 ayrı analitik ve sonlu elemanlar yöntemi ile sayısal çözümlemeler yapılmıştır. Araştırmada, Mohr-Coulomb elastik-plastik model kullanılmıştır. Rölatif sıkılık değerlerinin düşük olduğu modellerde, yüzeye oturan temel sistemlerinde analitik ve sayısal yöntemler birbiri ile uyumlu sonuçlar vermiştir. Ancak temel boyutları ve zeminin sıkılığı arttığında analitik yaklaşımlar birbirleri ile uyum içindeyken sayısal yaklaşımlarda görünür bir şekilde ayrışmışlardır. Bunun sebebi, seçilen zemin modelinin ve sayısal modellemelerinin sınırlamalarından dolayıdır.
Uçucu Kül Stabilizasyonunun Killi Zeminlerin Dayanım ve Durabilite Özelliklerine Etkisi
Zemin stabilizasyonu, zayıf zeminlerin mühendislik özelliklerinin fiziksel, kimyasal, hidrolik vb. gibi yöntemler ile güçlendirilmesidir. Kimyasal stabilizasyon da bu yöntemlerden en çok uygulananlardan birisidir. Bu tez çalışmasında biri yüksek (B) ve diğeri düşük (S) plastisite özelliğine sahip olmak üzere 2 farklı zemin araştırma malzemesi olarak seçilmiştir. Kimyasal katkı olarak kullanılan F sınıfı uçucu kül (FA) ve kirecin (L) bu killerin dayanım ve durabilite özelliklerine etkisi incelenmiştir. Zeminler öncelikle çeşitli oranlarda uçucu kül (% 5, % 10, % 15, % 20 ve % 30) ile karıştırılmıştır. Daha sonra aynı zeminler üzerinde sadece kirecin etkisinin görülmesi amacıyla % 3, % 5 ve % 7 kireç ilavesi yapılmıştır. Aynı zamanda ilgili zeminlere, hem uçucu kül hem de kirecin etkisinin değerlendirilmesi amacıyla % 30 uçucu külkatkısı sabit tutularak belirtilen oranlarda (% 3, % 5 ve % 7) kireç ilavesi yapılmıştır. Kil ve ilgili katkılar üzerinde öncelikle indeks (özgül ağırlık, hidrometre, kıvam limitleri, standart kompaksiyon) deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sonrasında optimum su içeriğinde hazırlanan numuneler dayanım deneylerine (serbest basınç, dolaylı çekme, ani taşıma indeksi, nemlilik şartları, Kaliforniya taşıma oranı, lineer şişme ve donma çözülme) tabi tutulmuştur. Serbest basınç ve dolaylı çekme deneylerinde kür süresi olarak 0, 7 ve 28 gün seçilmiştir. Kaliforniya taşıma oranı ve lineer şişme deneylerinde ise sadece 28 gün kür süresi mevcuttur. Donma çözülme deneyinde 28 gün kür süresi uygulanan numuneler üzerinde 2, 4, 6, 8 ve 12 donma-çözülme çevrimi uygulanmıştır. Son olarak mikro yapının da incelenmesi açısından hazırlanan 28 gün kürlü numunelere mikro analizler (SEM, XRD, XRF, TGA) yapılmıştır. Donma çözülme ve mikro analizlerde sadece belirli karışımlar (S, S30FA, S30FA5L, S5L, B, B30FA, B30FA5L ve B5L) üzerinde deney gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre S ve B zemin üzerine sadece F sınıfı uçucu kül eklendiğinde, karışımların mühendislik performansları standartlarda belirtilen şartları sağlamaktan uzak kalmıştır. Sadece kireç eklenen karışımların dayanım değerleri, tüm deneylerde uçucu küle göre daha iyi olmasına rağmen, bazı karışımlar (S3L ve B3L) CBR deneyinde beklenen güçlendirmenin altında sonuçlar vermiştir. Uçucu kül ve kireç içeren her iki zemine ait tüm karışımlarda elde edilen dayanım artışı sadece kireç içerenlere göre oldukça yüksek olmuştur. En yüksek dayanım değerleri S30FA5L, S30FA7L, B30FA5L ve B30FA7L karışımlarında elde edilmiştir. S30FA5L ve B30FA5L karışımlarının hem ekonomik olması hem de standartlar tarafından belirtilen şartlara uymasından dolayı optimum karışımlar olduğu sonucuna varılmıştır.