الشفاعة الأخروية عند أهل السنة وموقف المعتزلة في الشفاعة لمرتكب الكبيرة

Şefaat, İslam'da önemli bir mezhep meselesidir. Genel olarak şefaat kavramının, şefaatçinin talebi ile şefaat talebinin birleşmesi olduğu söylenebilir. Yani talepleri tek taraflı olduktan sonra ikili hale geliyor. Araştırmada genel olarak bu konu özelde ise büyük günah işleyene şefaat konusu ele alınmıştır. Ehl-i Sünnet vel-Cemaat, İslam'da ahiret için şefaat kavramını açıklamış ve büyük günah işleyenin ahiretteki durumuna açıklık getirmiştir. Araştırma aynı zamanda iki tarafın kanıtlarını gösterip inceledikten sonra Mu'tezile mezhebinin büyük günah işleyene şefaat kavramını da ele almıştır. Ve bu hususta Mu'tezile'nin Ehl-i Sünnet'ten ayrıldığı ortaya çıkmıştır. Sünniler, bu konuda Mu'tezile arasındaki ihtilafın sebebini açıklamışlardır. İki mezhebe göre büyük günahın sahibine şefaat, delillerini sunma ve değerlendirme konusu üzerinde durulmuştur. Mu'tezile'ye göre, büyük günah işleyen kimse tövbe etmeden ölürse, şefaatçilerin şefaatinden mahrum kalır. Ve onların düşündükleri esasa göre, yani va'd ve vaîd esasına göre, ebedi olarak Cehennemde olacaktır. Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat, Mu'tezile'nin şüphelerine cevap vererek, Mu'tezile'nin bu konuda ileri sürdüklerini geçersiz kılmıştır. Araştırmada ayrıca şefaat ve çeşitleri, inkarın hükmü, Makâm-ı Mahmûd'un anlamı ve vefatından sonra Peygamber (s.a.v.)'den şefaat istemenin hükmü ele alınmıştır.