العدول في التركيب القرآني

Kur'an'ın dili, her ne kadar sabit gramer kuralları benimsemiş olsa da, çeşitli düzeylerde gelişmiş bir dildi. Değişim, Kur'an sistemlerinin yapısında ve anlamında meydana geldiği gibi, kastedilen anlam ve bağlamla uyum sağlamak ve konuşmayı durumun gerekleriyle eşleştirmek için söz varlığı ritminde de meydana gelmiştir. Telaffuz kesindi. İstenilen manaya uygulanmasında, ayetler arasında ve sistemlerin bütününde uyumlu ve uyumlu ritminde. Yapının inşasına yönelik yaptığımız çalışmada, kelimenin ses olarak belli bir anlam taşıdığını ve tek ve birleşik sözceler düzeyinde belli bir estetikle karakterize edildiğini gördük. Kelimenin tek kelime halinde aldığı şey, doğrudan ve dolaylı dilbilgisi yapısı durumunda almaz ve sonuçta öyledir. Kelimenin çoklu bağlamı gibi çoklu bir kimliğe bürünmesi nedeniyle bir yapıya ve anlama sahiptir. hangisine girer. Ancak cümlede durum farklıdır çünkü cümle iki farklı niteliktedir. Birincisi sabittir ve kompozisyon eksenini (cümlenin iki köşesi: yüklem ve yüklem) ve ikame ekseninde onu takip eden dönüşümler nedeniyle değişken bir doğayı temsil eder. . Kelimenin yapısını değiştirmenin, cümlenin bazı yerlerinde ve dilbilgisel yapısında sapmanın kuralların ihlali anlamına gelmediği, estetik bir anlatım amacıyla orijinalden uzaklaşma anlamına geldiği sonucuna vardık. Anlam değişikliğine gelince, anlamdaki değişimin sadece anlamda bir değişiklik olmadığını, anlamın doğasında veya yapısında bir değişiklik olduğunu gördük. Anlaşılabilir anlamdan, kişinin entelektüel gelişimine bağlı duygusal anlama, normdan saparak heyecan yaratma isteğine geçiştir.