12-14 yaş grubu çocuklarda masa tenisi antrenmanının seçilmiş performans parametrelerine etkisi

Bu çalışma, 12-14 yaş arasındaki çocuklarda masa tenisi antrenmanının esneklik, çeviklik, dikey sıçrama, yatay sıçrama, el ve ayak reaksiyon zamanlarına olan etkisini değerlendirerek, bu fiziksel özelliklerin gelişimine katkısını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya haftada en az 3 antrenman yapan toplam 40 sporcu (10 erkek çalışma grubu, 10 kız çalışma grubu, 10 erkek kontrol grubu, 10 kız kontrol grubu) dahil edilmiştir. Çalışma grubu, 8 hafta boyunca haftada 3 gün, günde 1 saat olmak üzere toplam 24 saat masa tenisi antrenmanı gerçekleştirmiştir. Antrenman programı, çeviklik, esneklik, dikey sıçrama, yatay sıçrama, el ve ayak reaksiyon zamanlarını geliştirmeye odaklanmıştır. Kontrol grubu herhangi bir antrenman yapmamıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel analizi için SPSS 23 kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edildiği için parametrik testler kullanılarak grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalar yapılmıştır. Grup içi karşılaştırmalarda paired-sample t-testi, gruplar arası karşılaştırmalarda ise independent samples t-testi tercih edilmiştir. Anlamlılık düzeyi olarak 0,05 kabul edilmiştir. Erkek masa tenisi sporcularının ön test ve son test ortalama fark sonuçlarına göre, çeviklik, esneklik, dikey sıçrama, yatay sıçrama, el reaksiyon ve ayak reaksiyon parametreleri arasında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (sırasıyla p=0,124, p=0,552, p=0,343, p=0,078, p=0,224, p=0,213). Kız masa tenisi sporcularının ön test ve son test ortalama fark sonuçlarına göre, çeviklik, esneklik, dikey sıçrama, yatay sıçrama, el reaksiyon ve ayak reaksiyon parametreleri arasında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur (sırasıyla p=0,003, p=0,005, p=0,104, p=0,095, p=0,003, p=0,296). Çalışma grubu, çeviklik, esneklik ve el reaksiyonunda daha belirgin bir gelişim gösterirken, dikey ve yatay sıçrama ile ayak reaksiyonunda gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (sırasıyla p=0,104, p=0,095, p=0,296). Sonuç olarak, bu araştırma, masa tenisi sporcularının performansını artırmak için yapılan spesifik antrenman programlarının belirli fiziksel özellikleri etkileme potansiyelini vurgulamaktadır. Ancak, bireysel farklılıkların ve antrenmanın etkilerinin çeşitliliği göz önüne alındığında, antrenman programları kişiselleştirilmeli ve düzenli olarak değerlendirilmelidir. Bu önerilere uyulması, masa tenisi sporcularının performansını daha etkili bir şekilde artırabilir.