12 Kasım 1999 Düzce depremini yaşayan dokuz yaş çocuklarının kaygı düzeylerinin incelenmesi

11 ÖZET Bu araştırmanın amacı 12 Kasım 1999 Düzce depremini (7.2 şiddetinde) yaşayan dokuz yaş çocuklarının depremden yaklaşık iki yıl sonra ki kaygı düzeylerini belirlemektir. Bu amaçla dokuz yaşındaki çocukların Durumluk - Sürekli Kaygı Düzeyleri; cinsiyet, kardeş sırası, annenin yaşı, annenin öğrenim durumu, mesleği, çalışma durumu, deprem yaşanılan evin katı, hasar durumu, çocuğun depremi kimin ile yaşadığı değişkenlerine göre incelenmiş; ayrıca deprem yaşayan çocukların kaygı düzeyleriyle annelerinin kaygı düzeyleri arasındaki ilişki incenmiş; deprem yaşayan çocuklarla deprem yaşamayan çocukların kaygı düzeyleri arasında genel olarak bir fark olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın örnekl emini deprem bölgesi olan Düzce - Merkez' e bağlı ilköğretim okullarına devam eden dokuz yaşındaki üç yüz çocuk ve anneleriyle deprem yaşamayan Konya - Ereğli'de ilköğretim okullarına devam eden dokuz yaşındaki üç yüz çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada çocukların kaygı düzeyini belirlemek amacıyla çocuklar için Durumluk - Sürekli Kaygı envanteri (State - Traid Anxiety Inventory for Children) annelerin kaygı düzeylerini belirlemek amacıyla yetişkinler için Durumluk - Sürekli Kaygı envanteri (State-Traid Inventory for Adults) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri bilgisayar S.P.S.S. 10.0 istatistik programı ile yapılmıştır. Çocukların Durumluk - Sürekli Kaygı düzeylerini cinsiyet, kardeş sırası, annenin yaşı, öğrenim durumu, çalışma durumu, yaşanılan evin katı, hasar durumu değişkenlerinin anlamlı düzeyde etkilemediği tespit edilmiştir. Deprem bölgesinde yaşayan çocukların kaygı düzeyleri ile annelerinin kaygı düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olmadığı; depremi yaşayan çocukların kaygı düzeyleri ile depremi yaşamayan çocukların kaygı düzeyleri arasında genel bir fark olmadığı sonuçlan elde edilmiştir.Ill Bu sonuçlara göre depremin belirli bir zaman diliminden sonra çocukların kaygı düzeyini önemli ölçüde etkilemediği görülmektedir. Çocukların kontrolleri dışında varolan bu felaketi anlamakta zorlanmaları bu felaket sonrasında büyük ölçüde kaygı yaşamalarını önlemektedir. Çocukların bu felaketten en az etkilenmelerini sağlamak amacıyla anne - babaların gerekli önlemleri almaları, depremi çocuklarına açıklamaları ve deprem sırasında yapılması gerekenleri anlatmaları büyük önem taşımaktadır. Başka araştırmalarda farklı örneklem grupları üzerinde ve başka değişkenler kullanılarak bu konunun farklı yönlerinin incelenmesi bu konuya yeni boyutlar katacaktır.