تحقيق سورة الرحمن للعلامة حمامي زادة المتوفي سنة 1265 هجرية

Hamamizade'nin Rahman suresi tefsirini incelemenin birden fazla faydası bulunmaktadır: Hamamizade'nin tefsiri, hicri 12. yüzyıl miladi 18.yüzyıla tekabül eden sürede yaygın Osmanlı tefsirlerinin bir örneği olarak sayılmaktadır. Ancak eser, Türkiye ve diğer İslami ülkelerde halk arasındayaygınlığa sahip olsa da akademik çalışma ve tahkik açısından hak ettiği ilgiyi görmemiştir. Bundan ötürü tefsirleri hala tahkik edilmemiş, belirlenmemiş ve çalışılmamıştır. Tefsirinde daha çok Kur'an'ın Kur'an ile tefsiri yöntemine dayanmış ve kapsamlıca ele almıştır. Aynı şekilde tefsirde hadisi şeriflere, sahabe ve tabiin rivayetlerine dayanmış ve kıraat farklılıkları, nüzul sebepleri gibi birçok ulumü'l Kur'an başlığını da ele almıştır. Bunun beraberinde Hamamizade'nin tefsirini destekleyici nitelikte sunduğu hadislerde çoğunlukla sened kısmını ihmal etmiş ve herhangi bir kaynağı bulunmayan kıssalara, hikayelere ve haberlere çok fazla yer verdiği görülmüştür. Bu tezin ulaştığı en önemli sonuçlar şu şekildedir: 1- O döneme ait tefsir çalışmalarını yürüten araştırmacı sayısının azlığından dolayı Hamamizade'nin tefsirleriyle ilgilenme fırsatı bulunamamıştır. Bu durum da İslami literatürü ve o dönemin müfessirlerinin yöntemlerini araştırmada yoksun bırakmıştır. 2- Hamamizade kendine özgü üslubu ile tefsirinde ayet sonrası ayetlerin tefsirini lafzen ve manen benzer diğer ayetler ile yaparak tefsirde derinleşmektedir. Bunun yanı sıra şerhi ve tefsiri destekler nitelikteki hadislere ve sahabe ve tabiinin rivayetlerine yer vermektedir. 3- Tefsiri, ulumü'l Kur'an çalışmaları özellikle de kıraatler hususunda zengin bir içeriğe sahiptir. 4- Hamamizade kullandığı kaynaklara doğrudan erişime özen göstermektedir. 5- Begavi, Beyzavi ve Kurtubi gibi büyük müfessirlerden faydalanmıştır.